Ksiega Psalmów 106:46

Biblia Gdanska (1632/1881)

Zatem zjednał im miłosierdzie u wszystkich ich panów.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ezd 9:9 : 9 Gdyż byliśmy niewolnikami, lecz przecież w naszej niewoli nasz Bóg nas nie opuścił, lecz zapewnił nam przychylność przed perskimi królami, po czym dał nam wytchnienie, byśmy wznieśli dom naszego Boga, podnosząc jego zniszczenie; dał nam mur w Judzie i Jeruszalaim.
  • Jr 42:12 : 12 Obdarzę was łaską oraz zmiłuję się nad wami, i pozwolę wam wrócić do waszej ziemi.
  • 1 Krl 8:50 : 50 Odpuść Twojemu ludowi to, co Ci zgrzeszyli oraz wszystkie przestępstwa, którymi wykroczyli przeciw Tobie, i pozwól im znaleźć zmiłowanie u ich zaborców, by mieli nad nimi litość.
  • 2 Krn 30:9 : 9 Bowiem jeśli się nawrócicie do WIEKUISTEGO wasi bracia i wasi synowie otrzymają miłosierdzie u tych, co ich zaprowadzili w niewolę, i wrócą do tej ziemi; gdyż miłosierny i dobrotliwy jest WIEKUISTY, wasz Bóg, więc jeśli się nawrócicie do Niego, nie odwróci od was Swojego oblicza.
  • Ne 1:11 : 11 Och, Panie! Niech teraz Twoje ucho będzie uważne na modlitwę Twojego sługi i na modlitwę Twych sług, którzy mają wolę, by uczcić Twoje Imię. Pomóż dziś, proszę, Twojemu słudze, dając mu zmiłowanie przed obliczem tego męża. Bo ja byłem królewskim podczaszym.
  • Jr 15:11 : 11 Wypowiedział WIEKUISTY: Raczej nie wyprowadzę cię ku szczęściu, u wroga nie wstawię się za tobą w czasie klęski i w czas niedoli!

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 106:41-45
    5 wersety
    85%

    41Wydał ich w ręce pogan, więc ich wrogowie panowali nad nimi.

    42Zgnębili ich nieprzyjaciele, zatem ulegli pod ich ręką.

    43Wielokroć ich ratował, ale oni pozostawali krnąbrnymi w swych umysłach i marnieli przez swoje nieprawości.

    44Więc kiedy usłyszał ich wołanie, spojrzał na ich niedolę.

    45I pamiętał Swoje przymierze z nimi, i pożałował w Swojej wielkiej litości.

  • 47Wspomóż nas, o WIEKUISTY, nasz Boże oraz zgromadź nas spośród ludów, abyśmy wysławiali Twoje święte Imię i chlubili się w Twojej chwale.

  • 10Tak wyswobodził ich z ręki nieprzyjaciela, wyzwolił ich z ręki wroga,

  • 50Odpuść Twojemu ludowi to, co Ci zgrzeszyli oraz wszystkie przestępstwa, którymi wykroczyli przeciw Tobie, i pozwól im znaleźć zmiłowanie u ich zaborców, by mieli nad nimi litość.

  • 6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.

  • 37jednak się opamiętają w swoim sercu, w owej ziemi, do której zostali zaprowadzeni w niewolę, i nawróciwszy się, będą się modlić w ziemi swojej niewoli, mówiąc: Zgrzeszyliśmy, źle uczyniliśmy, byliśmy niegodziwymi;

  • 47a w owej ziemi, do której zostali uprowadzeni, opamiętają się w swoim sercu, nawrócą się i na ziemi swoich zaborców będą Cię błagali, mówiąc: Zgrzeszyliśmy, byliśmy przewrotni i niegodziwi.

  • 23Który pamiętał o nas w naszym poniżeniu; bowiem na wieki Jego łaska.

  • 4Wspomnij mnie, WIEKUISTY, w zmiłowaniu nad Twym narodem; nawiedź mnie Twoim zbawieniem.

  • 11I spośród nich wyprowadził Israela, bowiem na wieki Jego łaska.

  • 13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.

  • Ps 106:7-8
    2 wersety
    71%

    7Nasi przodkowie w Micraim nie zważali na Twoje cuda, nie pamiętali mnóstwa Twych łask, i byli oporni nad morzem, nad owym morzem Czerwonym.

    8Ale pomógł im dla Swojego Imienia, aby objawić Swą potęgę.

  • Ne 9:27-28
    2 wersety
    71%

    27podałeś ich w ręce wrogów, którzy ich ciemiężyli. Lecz gdy do Ciebie wołali w czas ucisku, Ty wysłuchałeś z niebios i według Twoich wielkich litości, dawałeś im wybawicieli, którzy ich wybawiali z rąk wrogów.

    28Ale kiedy trochę odpoczęli, znowu czynili zło przed Twym obliczem. Dlatego porzuciłeś ich w ręce ich wrogów, aby nad nimi panowali. Lecz gdy znowu się nawrócili oraz wołali do Ciebie, Ty ich wysłuchałeś z niebios i wybawiłeś, według Twojej litości, w wielu okresach czasu.

  • 33Tak mówi WIEKUISTY Zastępów: Synowie Israela są gnębieni, razem z synami Judy; trzymają ich zaborcy oraz nie chcę ich puścić.

  • 39Ale zmaleli i byli pognębieni od udręczenia, nędzy i troski.

  • 16Niech będą ustawicznie przed WIEKUISTYM; niech zgładzi z ziemi ich wspomnienie.

  • 3Zmiłuj się nad nami, WIEKUSTY, zmiłuj się nad nami, bo jesteśmy bardzo przesyceni pogardą.

  • 19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.

  • 9Żal Mu ich było w każdej niedoli, więc dopomagał im anioł Jego Osoby; wyzwalał ich w miłości oraz Swojej litości; tak ich nosił i dźwigał po wszystkie dni starożytności.

  • 43Więc wyprowadził Swój lud w radości, Swoich wybranych w weselu.

  • 6Zatrwożyli się trwogą tam, gdzie nie było trwogi; gdyż Pan rozproszył kości tych, którzy cię oblegali; pohańbiłeś ich, ponieważ Bóg nimi wzgardził.

  • 17Owszem, nie chcieli słuchać oraz nie wspominali Twoich cudów, które przy nich czyniłeś. Usztywnili swe karki, mianowali sobie wodza, by w swym uporze powrócić do niewoli. Lecz Ty ich nie opuściłeś, Boże przebaczający, łaskawy, miłosierny, nieprędki do gniewu na twarzy oraz wielkiej miłości.

  • 3wtedy WIEKUISTY, twój Bóg, zwróci twych brańców oraz zmiłuje się nad tobą; i przywróci, i cię zgromadzi spośród wszystkich ludów, między które rozproszył cię WIEKUISTY, twój Bóg.

  • 11Niech dojdzie do Ciebie jęk więźnia; według wielkości Twego ramienia oszczędź na śmierć skazanych.

  • 15Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

  • 42Nie pamiętali Jego ręki oraz dnia, w którym ich wybawił od ciemięzcy.

  • 2Niech to powiedzą wyswobodzeni przez BOGA, których wyzwolił z ręki ciemięzcy,

  • 4Litościwy i miłosierny BÓG ustanowił pamiątkę Swoich cudów.

  • 8Niech sławią przed WIEKUISTYM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

  • 3Tam zaborcy domagali się od nas słów pieśni, a nasi gnębiciele radości.Zaśpiewajcie nam jakąś z pieśni Cyonu.

  • 21Zapomnieli swojego wybawcę – Boga, który w Micraim wypełnił wielkie dzieła;

  • 24I Bóg usłyszał ich jęk oraz wspomniał na Swoje przymierze z Abrahamem, Ic'hakiem i Jakóbem.

  • 7Wspominam łaski WIEKUISTEGO, chwałę WIEKUISTEGO, za wszystko, co WIEKUISTY nam wyświadczył, i wielką dobroć dla domu Israela, którą im okazał według Swej łaski oraz według wielkości Swojego miłosierdzia.

  • 16Tego, co prowadził Swój lud po puszczy; bowiem na wieki Jego łaska.

  • 32A jeżeli zasmucił znowu się zmiłuje, według pełni Swej łaski.

  • 43Okryłeś się gniewem oraz nas ścigałeś; zabijałeś nas bez litości.

  • 12Obdarzę was łaską oraz zmiłuję się nad wami, i pozwolę wam wrócić do waszej ziemi.

  • 14Zgnębiony szybko zostanie uwolniony, nie umrze w grobie i nie zabraknie jego chleba.

  • 2Skuliły się, razem się zgięły; nie mogły uratować brzemienia, więc same poszły w niewolę.

  • 28Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.

  • 26Więc stałem się dla nich pośmiewiskiem; widząc mnie potrząsają głową.

  • 21Niech sławią przed BOGIEM Jego łaskę i Jego cuda względem synów Adama.

  • 18A WIEKUISTY zapłonie miłością do Swej ziemi i zmiłuje się nad Swym ludem.

  • 1Przewodnikowi chóru. Pieśń Korachitów.