Ksiega Psalmów 34:6
Spojrzeli ku Niemu i byli rozpromienieni, a ich oblicza nie pobladły.
Spojrzeli ku Niemu i byli rozpromienieni, a ich oblicza nie pobladły.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Ale gniew BOGA na złoczyńców, aby zgładzić ich pamięć z ziemi.
18Sprawiedliwi wołają, a BÓG słucha, i wyzwala ich ze wszystkich cierpień.
19BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu.
6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
1Pieśń pielgrzymia.W mojej niedoli wołałem do BOGA i mnie wysłuchał
13Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, a wybawił ich z ich utrapień.
19Lecz wołali do WIEKUISTEGO w swej niedoli, zatem wybawił ich z utrapień.
4Wraz ze mną wynoście BOGA i razem wywyższajmy Jego Imię.
5Szukałem WIEKUISTEGO, więc mnie wysłuchał; wybawił mnie ze wszystkich moich lęków.
7Ten oto żebrzący wołał, a BÓG go usłyszał i wyzwolił ze wszystkich utrapień.
1Przewodnikowi chóru. Psalm Dawida.
28Lecz doprowadzili do Niego krzyk biednego, by usłyszał skargę ubogich.
12Ponieważ ocala żebrzącego, co woła, oraz uciśnionego, który nie ma wybawcy.
13Miłosierny jest dla żebrzących, ubogich oraz duszę ubogich wybawia.
24Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela.
6WIEKUISTY strzeże prostodusznych; byłem biedny, a wspomógł mnie.
6męki piekielne mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.
6Wysławiony WIEKUISTY, bo wysłuchał głosu mych próśb.
39Zbawienie sprawiedliwych jest od WIEKUISTEGO, On ich obroną w czas niedoli.
40WIEKUISTY ich wspomaga i ich ocala, ponieważ Mu zaufali; ocala ich, wybawia od niegodziwych.
41Podałeś mi kark moich nieprzyjaciół, a więc zgładziłem moich wrogów.
6Możecie gardzić radą żebrzącego, ale BÓG jest jego obroną.
9Odstąpcie ode mnie wszyscy, co czynicie nieprawość, gdyż BÓG wysłuchał głos mojego płaczu.
4Ale Ty, WIEKUISTY, jesteś moją tarczą, moją chwałą oraz Tym, który podnosi moją głowę.
1Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida.
13Śpiewajcie WIEKUISTEMU, wysławiajcie WIEKUISTEGO, gdyż wybawia duszę biednego z mocy złoczyńców!
1Modlitwa Dawida. WIEKUISTY, skłoń Twoje ucho i mi odpowiedz, bo jestem nędzny i żebrzący.
10Wszystkie moje członki zawołają: WIEKUISTY, kto jest równy Tobie, który wybawiasz żebrzącego od silniejszego, ubogiego i żebrzącego od łupieżcy.
33Zobaczą to poniżeni i się ucieszą; zobaczą to ci, co szukają Boga i ożyje ich serce.
15Lecz nędzarza ocala z jego nędzy i w ucisku otwiera im ich ucho.
6Wołam do Ciebie, WIEKUISTY, mówiąc: Ty jesteś moją ucieczką, moim udziałem w Krainie Życia.
7Lecz w mej niedoli wzywałem WIEKUISTEGO i wołałem do mojego Boga. Ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu i me wołanie doszło do Jego uszu.
5W ucisku wzywałem WIEKUISTEGO – na wolność mnie wyprowadził.
28Lecz wołali do BOGA w swej niedoli, a wyprowadził ich z utrapień.
7Usłysz, BOŻE, mój głos, kiedy wołam; zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj.
16Niech rzuci na nich śmierć, by żywcem weszli do Krainy Umarłych; gdyż złość jest w ich siedzibie, jak również w ich wnętrzu.
26Więc stałem się dla nich pośmiewiskiem; widząc mnie potrząsają głową.
15Stroń od złego, a czyń dobrze; pragnij zgody oraz się o nią ubiegaj.
2Wynosić Cię będę, WIEKUISTY, gdyż mnie wyprowadziłeś z toni, a moich nieprzyjaciół nie uratowałeś.
4Ale wzywałem Imię WIEKUISTEGO: Zechciej BOŻE i ocal moją duszę.
10Jaki pożytek z mojej krwi, kiedy zejdę do grobu? Czyż może Cię wielbić proch oraz wygłaszać Twoją prawdę?
12Bo wybawiałem strapionego, który wołał i sierotę, za którą nikt się nie ujmował.
1Pieśń pielgrzymia. WIEKUISTY, wzywam Cię z głębin.
15Gdy Mnie wezwie - wysłucham go; będę przy nim w niedoli, wyzwolę go i zaszczycę.
17Wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bo błogą jest Twoja łaska; zwróć się do mnie w Twym wielkim miłosierdziu
19Spełnia życzenia Swoich bogobojnych, słucha ich wołania i im pomaga.
9Oni przyklęknęli i upadli, a my stoimy i się trzymamy.
42Oglądali się, ale nikt nie pomógł – na Boga, ale im nie odpowiedział.
8WIEKUISTY, w Twojej łasce ustanowiłeś potęgę na mej górze; ale ukryłeś Twe oblicze, zatem byłem strwożony.
6Dumni ukryli na mnie sidła i powrozy, rozciągnęli sieci nad ścieżką, zastawili na mnie zasadzki. Sela.