Ksiega Psalmów 18:6
męki piekielne mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.
męki piekielne mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Lecz w mej niedoli wzywałem WIEKUISTEGO i wołałem do mojego Boga. Ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu i me wołanie doszło do Jego uszu.
1Pieśń pielgrzymia.W mojej niedoli wołałem do BOGA i mnie wysłuchał
1Przewodnikowi chóru Jedutunów. Pieśń Asafa.
4Ale Ty, WIEKUISTY, jesteś moją tarczą, moją chwałą oraz Tym, który podnosi moją głowę.
8WIEKUISTY, w Twojej łasce ustanowiłeś potęgę na mej górze; ale ukryłeś Twe oblicze, zatem byłem strwożony.
1Dumanie Dawida; modlitwa, kiedy pozostawał w jaskini.
1Przewodnikowi chóru, w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Psalm Dawida.
2Panie, słuchaj mojego błagania, zwróć uwagę na mą modlitwę.
7Zszedłem aż do posad gór; ziemia – jej zawory zamknęły się nade mną na wieki. Ale Ty wyprowadziłeś z otchłani mą duszę, WIEKUISTY, mój Boże!
1Pieśń Dawida. Wzywam Cię, WIEKUISTY, pospiesz do mnie;kiedy Cię wzywam słuchaj mojego głosu.
6Wzywam Cię, bo mnie wysłuchasz, mój Boże; skłoń do mnie Twoje ucho oraz wysłuchaj moje słowa.
1Modlitwa strapionego, gdy zwątpił i wylewa swój żal przed WIEKUISTYM.
6Dumni ukryli na mnie sidła i powrozy, rozciągnęli sieci nad ścieżką, zastawili na mnie zasadzki. Sela.
5W ucisku wzywałem WIEKUISTEGO – na wolność mnie wyprowadził.
55Z najgłębszego dołu wzywałem Twojego Imienia WIEKUISTY.
56Usłyszałeś mój głos, więc nie zatulaj Twojego ucha przed westchnieniem i moim krzykiem.
1Pieśń pielgrzymia. WIEKUISTY, wzywam Cię z głębin.
2Panie, wysłuchaj mojego głosu; oby Twoje uszy były skłonione na głos mojego błagania.
2Usłysz moje słowa, WIEKUISTY, zrozum me westchnienia.
1Przewodnikowi chóru. Pieśń Dawida.
1Śpiew, pieśń Korachitów. Przewodnikowi chóru Macholidów, do śpiewania. Dumanie Hemana Ezrachidy.
2WIEKUISTY, Boże mojego ocalenia, dniem i nocą wołam do Ciebie.
7Usłysz, BOŻE, mój głos, kiedy wołam; zmiłuj się nade mną i mnie wysłuchaj.
2Zatem Jonasz modlił się do WIEKUISTEGO, swojego Boga, z wnętrza ryby.
1Przewodnikowi chóru, w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Psalm Dawida.
22Błogosławiony WIEKUISTY, Ten, który w oblężonym mieście cudownie okazał mi Swoją łaskę.
1Od Dawida. Do Ciebie wołam, WIEKUISTY, moja Skało, nie bądź dla mnie głuchym. Bo gdy milcząc, odwrócisz się ode mnie, stanę się podobnym do schodzących do dołu.
2Słuchaj głosu mych próśb, kiedy do Ciebie wołam, gdy wznoszę moje ręce do świętego Twego Przybytku.
4Ale wzywałem Imię WIEKUISTEGO: Zechciej BOŻE i ocal moją duszę.
2Wynosić Cię będę, WIEKUISTY, gdyż mnie wyprowadziłeś z toni, a moich nieprzyjaciół nie uratowałeś.
16Niech rzuci na nich śmierć, by żywcem weszli do Krainy Umarłych; gdyż złość jest w ich siedzibie, jak również w ich wnętrzu.
17Zaś ja wołam do Boga, zatem WIEKUISTY mi dopomoże.
9Odstąpcie ode mnie wszyscy, co czynicie nieprawość, gdyż BÓG wysłuchał głos mojego płaczu.
6Wysławiony WIEKUISTY, bo wysłuchał głosu mych próśb.
6Spojrzeli ku Niemu i byli rozpromienieni, a ich oblicza nie pobladły.
1Miłuję, dlatego, że WIEKUISTY wysłuchał mój głos oraz moje błagania,
2że skłonił ku mnie Swe ucho; oto będę Go wzywał dopóki moje dni.
3WIEKUISTY Skało, moja twierdzo i mój wybawco; Boże mój – obrono, w którą wierzę; moja tarczo, mój rogu zbawienia oraz moja ucieczko.
5Spójrz na prawo i zobacz nie ma tego, kto by mnie znał; znikło dla mnie schronienie, nikt nie pyta o moją duszę.
6Wołam do Ciebie, WIEKUISTY, mówiąc: Ty jesteś moją ucieczką, moim udziałem w Krainie Życia.
17Do Niego wołałem moimi ustami, a na moim języku była chwała.
7W mojej niedoli wzywam WIEKUISTEGO, wołam do mego Boga; ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu, a me wołanie doszło przed Nim do Jego uszu.
2gdy przyszli Zyfejczycy i powiedzieli do Saula: Oto Dawid ukrywa się pośród nas.
6Wysłuchaj moją modlitwę, WIEKUISTY, oraz zwróć uwagę na głos mojego błagania.
7Wzywam Cię w dzień mojej niedoli, gdyż Ty mi odpowiesz.
5Ogarnęły mnie bóle śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości;
2Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi?
19Jednak Bóg mnie wysłuchał, zwrócił uwagę na głos mej modlitwy.
6Więc w swej niedoli wołali do BOGA, zatem wybawił ich z utrapień.
2Wysłuchaj moją modlitwę, Boże, nie odwracaj się od mojego błagania.