Ksiega Hioba 23:12
Nie odchodziłem od przykazań Jego ust; słowa Jego ust chowałem w swoim wnętrzu.
Nie odchodziłem od przykazań Jego ust; słowa Jego ust chowałem w swoim wnętrzu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
11Moja stopa trzymała się silnie Jego śladów; przestrzegałem Jego drogi i nie zbaczałem.
22Bo przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mojego Boga.
23Gdyż przede mną są wszystkie Jego sądy oraz od Jego praw nie zbaczam.
16Przecież ja nie nalegałem, abym wypasałza Tobą; nie pragnąłem też nieszczęsnego dnia – Tobie to wiadomo! Wypowiedzi mych ust – one są przed Twoim obliczem!
3Kiedy zbadasz me serce, nawiedzisz mnie w nocy i doświadczysz – nic nie znajdziesz, zła myśl nie przeszła przez moje usta.
4Stosownie do słowa Twoich ust, wobec spraw ludzi wystrzegałem się dróg przestępcy.
5Moje kroki trzymają się Twoich ścieżek, nie chwieją się moje stopy.
21WIEKUISTY mnie wynagradza według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości moich rąk.
22Bowiem przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mego Boga.
13Mymi ustami wygłaszam wszystkie wyroki Twoich ust.
101Wstrzymaj moje nogi od wszelkiej złej drogi, abym zachował Twoje słowo.
102Nie odstępuję od Twoich praw, ponieważ Ty mnie prowadzisz.
103Jakże słodkie są mojemu podniebieniu Twoje słowa, bardziej niż miód moim ustom.
30Nigdy nie dopuszczałem, by zgrzeszyło me podniebienie i zażądało przekleństwa jego duszy.
43Zbyt długo nie pozbawiaj mych ust słowa prawdy, gdyż oczekuję Twych wyroków.
10Całym sercem Cię pragnę; od Twych przepisów nie daj mi zboczyć.
11W moim sercu zawarłem Twoje słowo, abym Tobie nie zgrzeszył.
14Nie spożywałem z tego w mojej żałobie, nie usunąłem dla nieczystości, ani nie oddawałem z tego dla umarłego; słuchałem głosu WIEKUISTEGO, mojego Boga i spełniłem wszystko, co mi przykazałeś.
13chociaż je pielęgnuje i nie wypuszcza, trzymając na swoim podniebieniu;
12Jednak on odparł, głośno mówiąc: Czyż nie muszę ściśle powtórzyć tego, co WIEKUISTY włożył w moje usta?
13On jednak trwa przy jednym – któż Go powstrzyma? Jego istota zapragnęła i dlatego to spełnia.
131Otwieram usta i je pochłaniam, bo pożądam Twoich przykazań.
16Kiedy dochodziły mnie Twoje słowa pochłaniałem je, Twoje słowo było mi rozkoszą oraz pociechą serca; gdyż nade mną zostało ustanowione Twoje Imię, WIEKUISTY, Boże Zastępów.
27i dało się potajemnie uwieść moje serce, by się w hołdzie do moich ustskładała moja ręka –
72Lepszą mi nauka Twych ust, niż tysiące sztuk złota i srebra.
3Zwróć uwagę, WIEKUISTY, na moje usta, strzeż poruszenia moich warg.
4Nie daj wypaczyć mojego serca ku złej rzeczy, bym nie popełniał niegodziwych czynów względem ludzi czyniących zło, i nie zwalczał ich ulubieńców.
11Czyż ucho nie ma próbować słów, tak jak podniebienie kosztuje pokarm?
127Dlatego Twoje przykazania umiłowałem ponad złoto, szczere złoto.
8Oddal ode mnie fałsz oraz słowo kłamstwa; nie dawaj mi ubóstwa, ani bogactwa; użycz mi mego chleba powszedniego.
9Abym będąc za syty nie zaparł się i powiedział: Kto to jest WIEKUISTY? Czy też będąc za biedny – nie kradł i nie targnął się na Imię mojego Boga.
1Przewodnikowi chóru, Jedutunowi. Psalm Dawida.
22Przyjmij z Jego ust naukę oraz złóż Jego słowa w twoim sercu.
10Bojaźń WIEKUISTEGO jest czysta ostoi się na wieki; ustawy BOGA są prawdą razem są sprawiedliwe.
56Oto wszystko co mi pozostało – to, że przestrzegam Twych przepisów.
16Twoimi ustawami się zachwycam oraz nie zapominam Twoich słów.
18To wszystko nas spotkało, a przecież Cię pamiętamy i nie sprzeniewierzyliśmy się Twojemu przymierzu.
4moje usta nie wypowiedzą niesprawiedliwości, ani mój język nie wymyśli obłudy.
3Szczerość mojego serca odbije się w moich słowach, a me usta wynurzą jasną prawdę.
5Nabieraj mądrości, nabieraj roztropności; nie zapominaj i nie odstępuj od słów moich ust.
18Bowiem będzie ci błogo, jeżeli je zachowasz w swoim wnętrzu i jeśli się razem utwierdzą na twoich ustach.
5Tak, Pan, WIEKUISTY, otworzył mi ucho, a ja się nie opierałem oraz nie odwróciłem się do tyłu.
13Nie słuchałem głosu mych przewodników i nie skłaniałem mojego ucha do moich nauczycieli.
14Ijob nie do mnie wystosował swe mowy, więc nie odpowiem mu waszymi słowami.
17czy sam kosztowałem swoją kromkę, a nie jadał z niej i sierota?
7Zatem teraz, synowie, Mnie posłuchajcie oraz nie odstępujcie od wyroków Mych ust.
14Cokolwiek się stanie, wezmę swe ciało w zęby, a mą duszę złożę w moje pięści.
34ale nie cofnę od niego Mojej łaski i nie zaprę się Mojej prawdy.
60Spieszę a nie zwlekam, przestrzegać Twoich przykazań.
9A kiedy pomyślałem: Nie wspomnę o Nim, ani w Jego Imieniu nie będę więcej mówił wtedy to było w moim sercu jak płonący, tłumiony w moich członkach ogień; usiłowałem go powstrzymać, ale nie mogłem.