Ksiega Przyslów 16:31
Wspaniałą koroną jest siwy włos; można go zdobyć na drodze sprawiedliwości.
Wspaniałą koroną jest siwy włos; można go zdobyć na drodze sprawiedliwości.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
28Króla strzeże miłosierdzie i prawda; on wspiera miłosierdziem swój tron.
29Ozdobą młodzieńców jest ich siła, a strojem starców siwy włos.
6Koroną starców są wnuki, a ozdobą dzieci ich rodzice.
7Nikczemnemu nie przystoi szczytna mowa; o ileż mniej mowa kłamliwa zacnemu.
32Lepszy pobłażliwy niż bohater; a panujący nad swoim duchem niż zdobywca miast.
32Powstań przed sędziwym, uszanuj osobę starca i obawiaj się twego Boga; Ja jestem WIEKUISTY.
6Na głowę sprawiedliwego spływają błogosławieństwa, a usta niegodziwych pokrywa krzywda.
6Więc uczynisz według swojej mądrości i nie pozwolisz by w jego sędziwości zszedł w pokoju do grobu.
21Kto podąża za sprawiedliwością i miłosierdziem – znajduje życie, sprawiedliwość i cześć.
16Po jej prawicy długie życie, a w jej lewicy bogactwo i chwała.
29Pobłażliwy jest bogaty w zastanowienie; a popędliwy wysoko podnosi głupstwo.
24Koroną mądrych jest ich bogactwo, a głupota głupich pozostaje głupotą.
35Udziałem mędrców będzie cześć, zaś głupców uniesie hańba.
9Uroczym wieńcem otoczy twoją głowę i obdarzy cię wspaniałą koroną.
10Słuchaj, mój synu i przyjmij moje mowy, a pomnożą ci lata życia.
4A gdy zostanie ukazany Arcypasterz, otrzymacie niewiędnący wieniec chwały.
13Upodobaniem królów winny być sprawiedliwe usta; powinni miłować tego, co szczerze przemawia.
14Oburzenie króla to wysłannicy śmierci; ale mądry mąż je uśmierza.
15Życie jest w jasnym spojrzeniu króla; a jego przychylność jak chmura, co spuszcza wiosenny deszcz.
16Nabywanie mądrości – o ileż to lepsze niż złoto; a nabywanie rozwagi – o ileż to wyśmienitsze niż srebro.
17Torem prawych jest wymijanie złego; kto strzeże swojej drogi, ten zachowuje życie.
18Przed upadkiem idzie pycha; a przed ruiną wyniosłość ducha.
10I między nami są starcy oraz sędziwi, nawet starsi w lata niż twój ojciec.
11Rozum człowieka hamuje jego porywczość i jest dla niego chwałą, kiedy przebaczy uchybienie.
31Ucho, które słucha życiodajnego napomnienia – będzie przebywać pośród mędrców.
30Przymruża oczy, by obmyślić oszustwo; a gdy przygryzie wargi, już spełnił niecność.
27Oto co zbadaliśmy – że nie jest inaczej. Słuchaj tego i rozważ sam u siebie.
41A jeśli włosy wypadają po stronie twarzy i jest łysy, to też jest czysty.
42Ale gdyby na łysiejącym miejscu, albo na łysinie ukazało się białe, zaczerwienione zakażenie to jest trąd, który wystąpił na jego łysiejącym miejscu, albo na jego łysinie.
1Człowiek napominany, a krnąbrny, będzie nagle zniszczony i to już nieuleczalnie.
29Niegodziwy człowiek czyni zuchwałym swe oblicze, zaś prawy prostuje swoje postępowanie.
34Sprawiedliwość wywyższa naród, a hańbą ludów jest grzech.
35Roztropny sługa znajduje przychylność króla, lecz jego oburzenia doświadczy ten, który przynosi wstyd.
12Mądrość przebywa u sędziwych, a podczas długiego życia – i roztropność.
28Na drodze sprawiedliwych jest życie, a kierunek tej ścieżki to nieśmiertelność.
16Nadobna niewiasta zyskuje cześć, tak jak łupieżcy zyskują bogactwo.
30Owocem sprawiedliwego jest drzewo Życia; mędrzec zjednywa sobie dusze.
24Rozumnego prowadzi w górę ścieżka życia, by uniknął przepaści na nizinie.
33Bojaźń WIEKUISTEGO jest ćwiczeniem ku mądrości, a pokora wyprzedza sławę.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a jego język sąd wygłasza.
31Usta sprawiedliwego krzewią mądrość; a przewrotny język ulegnie zagładzie.
18Kpiący przyswajają sobie głupotę, a rozumni uwieńczają się wiedzą.
19Droga opieszałego jest jak cierniowy płot, a ścieżka prawych jest równa.
20Kto się zastanawia nad słowem – znajdzie szczęście; a kto polega na WIEKUISTYM – temu jest błogo.
9Ale teraz nie przepuszczaj mu tego, bo ty jesteś mądrym mężem i będziesz wiedział, co mu masz zrobić; we krwi strącisz go w sędziwości do grobu.
13Szczęśliwy człowiek, który dostąpił Mądrości; człowiek, który pozyskał rozwagę.