1 Ksiega Samuela 12:6

Biblia Gdanska (1632/1881)

I Samuel powiedział do ludu: Ten WIEKUISTY, który powołał Mojżesza i Ahrona, i który wyprowadził waszych przodków z micraimskiej ziemi.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Mi 6:4 : 4 Czy cię nie wyprowadziłem z ziemi Micraim? Czy cię nie wyzwoliłem z domu niewoli? Czy nie wysłałem przed tobą Mojżesza, Ahrona i Miriam?
  • Wj 6:26 : 26 Oto Ahron i Mojżesz, do których WIEKUISTY powiedział: Wyprowadźcie synów Israela z ziemi Micraim, wyprowadźcie ich zastępami.
  • Ne 9:9-9 : 9 Spojrzałeś na niedolę naszych przodków w Micraimi wysłuchałeś ich wołania nad morzem Sitowia. 10 Uczyniłeś znaki i cuda na faraonie, na wszystkich jego sługach oraz na całym narodzie jego ziemi. Bo wiedziałeś, że hardzie postępowali przeciw nim; więc uczyniłeś sobie Imię, jak to jest dzisiaj. 11 Rozdzieliłeś przed nimi morze, zatem przeszli po suchej ziemi przez środek morza; a tych, co ich gonili wrzuciłeś w głębinę, jak kamień w gwałtowne wody. 12 W słupie obłoku prowadziłeś we dnie, a w słupie ognia w nocy, aby oświetlać im drogę po której szli. 13 Potem zszedłeś na Synaju na górę oraz mówiłeś do nich z niebios. Dałeś im rozstrzygnięcia prawne, prawdziwePrawo, słuszneustawy oraz nakazy. 14 I ogłosiłeś im Twój święty szabat, i przykazania, i ustawy. Dałeś im Prawo przez Mojżesza, Twojego sługę.
  • Ps 77:19-20 : 19 W wichrze odgłos Twojego gromu, świat oświeciły błyskawice; drżała i wstrząsnęła się ziemia. 20 Twoja droga przez morze, Twoja ścieżka przez wielkie wody, a Twoich śladów nie widać.
  • Ps 78:12-72 : 12 Bowiem przed ich ojcami czynił cuda w ziemi Micraimu oraz na polu Coan*. 13 Rozdzielił morze oraz ich przeprowadził, ustawił wody jak groble. 14 I we dnie prowadził ich obłokiem, a w nocy przy świetle ognia. 15 Rozbijał skały na puszczy oraz ich poił, jak gdyby z wielkich głębin. 16 Wydobywał strumienie ze skały i sprowadzał wodę jak rzeki. 17 Lecz jeszcze nie przestali grzeszyć przeciw Niemu i opierać się Najwyższemu na pustyni. 18 Kusili także Boga w swoim sercu, żądając jadła dla swego życia. 19 I złorzeczyli prawdziwemu Bogu, mówiąc: Czy Bóg potrafi przyrządzić stół na puszczy? 20 Oto uderzył w skałę, a wytrysnęły wody oraz rozlały się rzeki. A czy zdoła dać chleba? Czy przygotuje mięso dla Swego ludu? 21 Zatem WIEKUISTY to usłyszał, oburzył się oraz zapłonął ogień przeciwko Jakóbowi, wybuchł gniew przeciwko Israelowi. 22 Bo nie wierzyli Bogu i na Jego pomocy nie polegali. 23 Więc rozkazał obłokom z wysoka oraz otworzył bramy niebios. 24 I, jak deszcz, spuścił na nich mannę na pokarm, dając im zboże niebios. 25 Człowiek spożywał chleb bogatych; do syta zesłał im zapasów. 26 Pognał po niebie wschodni wiatr i Swą mocą sprowadził południowy. 27 I jak proch, niczym deszcz spuścił na nich mięso, ptactwo skrzydlate jak piasek morski. 28 Rzucał je na środek ich obozu, wokoło ich namiotów. 29 Więc jedli i wielce się nasycili, gdyż sprowadził im przedmiot ich żądzy. 30 Ale nie porzucili swojego pożądania, choć pokarm był jeszcze w ich ustach. 31 Zatem spadł na nich gniew Boga i poraził otyłych, a młodzieńców Israela powalił. 32 Mimo tego jeszcze grzeszyli i nie wierzyli w Jego cuda. 33 Więc w marności spełnili swe dni, a swoje lata w trosce. 34 Kiedy ich gromił – błagali Go, nawracali się oraz szukali Boga. 35 Wspomnieli, że Bóg jest ich Opoką, Pan Najwyższy ich Zbawcą. 36 Więc swoimi ustami Mu schlebiali, swoim językiem Mu kłamali. 37 Ale przy Nim nie wytrwało ich serce i nie byli wierni Jego Przymierzu. 38 A On, miłosierny, odpuszczał ich winę i ich nie zgładzał; często odwracał Swój gniew i nie pobudzał całej Swojej zapalczywości. 39 Wspomniał, że są cielesną naturą; powiewem, co przelatuje i nie wraca. 40 Ile razy drażnili Go na puszczy oraz jątrzyli Go na stepie? 41 Ciągle doświadczali Boga i zakreślali granice Świętego Israela. 42 Nie pamiętali Jego ręki oraz dnia, w którym ich wybawił od ciemięzcy. 43 Kiedy w Micraim dawał Swoje znaki, a Swe cuda spełniał na polu Coan, 44 gdy przemienił ich rzeki w krew, więc nie mogli pić swoich wód. 45 Nasłał na nich robactwo, aby ich pożerało oraz ropuchy, co ich gubiły. 46 Oddał chrząszczowi ich plon, a ich znój szarańczy. 47 Spustoszył gradem ich winorośl, a ich figi mrówkami. 48 Wydał gradowi ich dobytek, a błyskawicom ich stada. 49 Zesłał na nich Swą zapalczywość, zawziętość, zaciekłość oraz klęskę – zastęp wysłańców zguby. 50 Tak torował Swojemu gniewowi ścieżkę, nie odbierając Śmierci ich duszy, a ich życie wydał zarazie. 51 I pobił wszystko pierworodne w Micraim, pierwiastki siły w namiotach Chama. 52 A Swój lud wyprowadził jak owce; poprowadził ich jak stado po puszczy. 53 Prowadził ich bezpiecznie oraz się nie trwożyli, a ich wrogów pokryło morze. 54 Przyprowadził ich do Swojego świętego dziedzictwa, na ową górę, którą stworzyła Jego prawica. 55 Rozpędził przed nimi narody, puścił ich na dziedziczny dział i w namiotach osiedlił ich pokolenia – Israela. 56 A oni kusili oraz drażnili Boga Najwyższego i Jego Prawa nie strzegli. 57 Odstąpili, sprzeniewierzyli się jak ich ojcowie, zawiedli niczym omylny łuk. 58 Jątrzyli Go swoimi wyżynami i swymi bałwanami Go oburzali. 59 Usłyszał Bóg i się uniósł, i wielce wzgardził Israelem. 60 Porzucił przybytek Szylo, namiot ustawiony wśród ludzi. 61 Oddał także w niewolę Swą potęgę, Swoją chlubę w rękę ciemięzcy. 62 Poddał pod miecz Swój lud, bo się uniósł na Swe dziedzictwo. 63 Jego młodzież pożarł ogień, a jego dziewice nie były opłakiwane. 64 Jego kapłani polegli od miecza, a jego wdowy nie płakały. 65 Ale Pan się przebudził, jakby śpiący, jak bohater co wydaje okrzyki od wina. 66 I z powrotem odparł jego ciemięzców, zadając im wieczną hańbę. 67 Lecz rozpłynął się namiot Josefa i nie wybrał pokolenia Efraima. 68 A wybrał pokolenie Judy i górę Cyon, którą umiłował. 69 Także dźwignął Swoją Świątynię, jak góry; jakby ziemię, którą ugruntował na wieki. 70 Wybrał też Swojego sługę Dawida, a wziął go spośród owczarni. 71 Spośród owiec ciężarnych go wyprowadził, aby pasterzył Jakóbowi – Jego ludowi, oraz Israelowi – Jego dziedzictwu. 72 Więc im pasterzył w prawości swojego serca i prowadził ich roztropną swoją dłonią.
  • Ps 99:6 : 6 Mojżesz i Aaron pomiędzy Jego kapłanami, a Samuel między tymi, co wzywają Jego Imienia; wołali do WIEKUISTEGO, a On ich wysłuchał.
  • Ps 105:26 : 26 Zatem posłał Mojżesza Swojego sługę i Aarona, którego wybrał,
  • Ps 105:41 : 41 Otworzył skały – a wypłynęły wody i strumieniem rozlały się po pustyniach.
  • Iz 63:7-9 : 7 Wspominam łaski WIEKUISTEGO, chwałę WIEKUISTEGO, za wszystko, co WIEKUISTY nam wyświadczył, i wielką dobroć dla domu Israela, którą im okazał według Swej łaski oraz według wielkości Swojego miłosierdzia. 8 I powiedział: Przecież to Mój naród; dzieci, które się nie sprzeniewierzą; i tak stał się ich wybawcą. 9 Żal Mu ich było w każdej niedoli, więc dopomagał im anioł Jego Osoby; wyzwalał ich w miłości oraz Swojej litości; tak ich nosił i dźwigał po wszystkie dni starożytności. 10 Jednak oni byli przekorni i jątrzyli Jego Świętego Ducha; dlatego zamienił się im w nieprzyjaciela, Sam walczył przeciwko nim. 11 Wtedy Jego lud wspomniał o dniach przeszłości, o Mojżeszu, mówiąc: Gdzie jest Ten, co wyprowadził ich z morza, razem z pasterzem Jego trzody; gdzie Ten, co złożył w jego wnętrze Swego Świętego Ducha? 12 Który po prawicy Mojżesza prowadził ramię Swej wspaniałości; który rozdzielił przed nimi wody, by uczynić Sobie wieczne Imię? 13 Który prowadził ich przez głębie, jak rumaki po stepie i nie ponieśli szkody. 14 Duch WIEKUISTEGO prowadził ich do pokoju, jak stado, co spuszcza się w dolinę; tak prowadziłeś Swój naród, by uczynić Sobie sławne Imię.
  • Oz 12:13 : 13 Jakób schronił się na aramejskie pola, Israel musiał służyć za kobietę i za kobietę pasterzyć.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 1 Sm 12:7-8
    2 wersety
    78%

    7Zatem teraz podejdźcie, a rozprawię się z wami przed obliczem WIEKUISTEGO o wszystkich Jego dobrodziejstwach, które świadczył wam oraz waszym przodkom.

    8Kiedy Jakób przybył do Micraim, wasi przodkowie wołali do WIEKUISTEGO, a WIEKUISTY wysłał Mojżesza oraz Ahrona, którzy wyprowadzili waszych przodków z Micraim i starali się ich osiedlić na tym miejscu.

  • 1 Sm 10:17-19
    3 wersety
    78%

    17Zaś Samuel zwołał do Micpy lud, przed WIEKUISTEGO.

    18I powiedział do synów Israela: Tak mówi WIEKUISTY, Bóg Israela: Ja wyprowadziłem Israelitów z Micraim, wyzwoliłem was z mocy Micraimczyków oraz z mocy wszelkich królestw, które was ciemiężyły.

    19Wy jednak dzisiaj, porzuciliście waszego Boga, który wyratował was z wszystkich nieszczęść oraz waszych utrapień, i Mu powiedzieliście: Ustanów nad nami króla! Zatem się przyszykujcie przed WIEKUISTYM, według pokoleń i według waszych hufców.

  • Wj 6:26-28
    3 wersety
    76%

    26Oto Ahron i Mojżesz, do których WIEKUISTY powiedział: Wyprowadźcie synów Israela z ziemi Micraim, wyprowadźcie ich zastępami.

    27To oni przemawiali do króla Micraimu faraona, odnośnie wyprowadzenia Israela z Micraimu; oto Mojżesz i Ahron.

    28To się stało w dniu, w którym WIEKUISTY mówił do Mojżesza, w ziemi Micraim.

  • Sdz 6:8-9
    2 wersety
    76%

    8WIEKUISTY posłał do synów Israela proroka, który im oświadczył: Tak mówi WIEKUISTY, Bóg Israela: Ja was wyprowadziłem z Micraim, wyprowadziłem z domu niewoli.

    9Wybawiłem was z mocy Micrejczyków, z mocy wszystkich waszych ciemiężców; przepędziłem ich przed waszym obliczem oraz oddałem wam ich ziemię.

  • 75%

    4Czy cię nie wyprowadziłem z ziemi Micraim? Czy cię nie wyzwoliłem z domu niewoli? Czy nie wysłałem przed tobą Mojżesza, Ahrona i Miriam?

  • 6Mojżesz i Aaron pomiędzy Jego kapłanami, a Samuel między tymi, co wzywają Jego Imienia; wołali do WIEKUISTEGO, a On ich wysłuchał.

  • 27A do Elego przybył mąż Boży oraz do niego powiedział: Tak mówi WIEKUISTY: Czyż po to objawiłem się domowi twojego ojca, gdy przebywali w Micraim, w domu faraona?

  • 13Wtedy WIEKUISTY rzekł do Mojżesza i do Ahrona, dając im polecenie dla synów Israela oraz dla króla Micraimu faraona, by wyprowadzić synów Israela z ziemi Micraim.

  • 13Ale Mojżesz powiedział do WIEKUISTEGO: Oto usłyszą to Micrejczycy, spośród których wyprowadziłeś ten lud Swoją mocą,

  • 1Zaś Samuel przemówił do całego Israela: Oto usłuchałem waszego głosu, we wszystkim, co do mnie mówiliście oraz ustanowiłem nad wami króla.

  • 1Potem Samuel powiedział do Saula: WIEKUISTY mnie wysłał, abym cię pomazał na króla nad Jego ludem, nad Israelem; dlatego teraz posłuchaj głosu słów WIEKUISTEGO:

  • 2Jak i przedtem, kiedy Saul był jeszcze królem, ty także wyprowadzałeś i wprowadzałeś Israela. Bo WIEKUISTY, twój Bóg, ci powiedział: Ty będziesz pasł mój lud israelski i ty będziesz wodzem nad moim israelskim ludem.

  • 17WIEKUISTY jest naszym Bogiem. To On wyprowadził nas oraz naszych ojców z ziemi Micraim, z domu niewoli oraz na naszych oczach spełnił te wielkie znaki. Strzegł nas na całej drodze, którą przeszliśmy i pośród wszystkich ludów, między którymi przebywaliśmy.

  • 24I Saul powiedział do całego ludu: Czy wiedzieliście, że temu, którego wybrał WIEKUISTY, nikt, w całym ludzie nie dorównuje? Wtedy cały lud wybuchnął radosnym okrzykiem i zawołał: Niech żyje król!

  • 17Bóg tego ludu, Israela, wybrał sobie naszych przodków oraz wywyższył ten lud w czasie zamieszkiwania w ziemi Egiptu, i z niej ich wyprowadził wśród potężnego ramienia.

  • 5Wtedy powiedział do nich dalej: Więc dzisiaj świadkiem wobec was WIEKUISTY i świadkiem Jego pomazaniec, że nic nie znaleźliście w mojej ręce. Zatem zawołali: On świadkiem!

  • 2Owe wielkie doświadczenia, które widziały twoje oczy, owe znaki i wielkie cuda.

  • 12Wtedy lud powiedział do Samuela: Kim są ci, co się pytali: Czy Saul ma nad nami panować? Wydajcie nam tych ludzi, abyśmy ich uśmiercili!

  • 1 Sm 12:11-13
    3 wersety
    71%

    11Więc WIEKUISTY wysłał Jerubaala, Bedana, Iftacha i Samuela, oraz wybawił was z ręki waszych wrogów, którzy byli dokoła; tak, że mieszkaliście bezpiecznie.

    12Następnie widząc, że Nahasz, król Ammonitów, chce przeciw wam przyciągnąć, powiedzieliście do mnie: Tak być nie może! Lecz nad nami niech panuje król! A przecież WIEKUISTY, wasz Bóg, jest waszym królem.

    13Zatem teraz oto jest król, którego wybraliście oraz którego żądaliście. Oto WIEKUISTY ustanowił nad wami króla!

  • 53Bowiem wyróżniłeś ich Sobie na własność spośród wszystkich ludów ziemi co wypowiedziałeś przez Twojego sługę Mojżesza, kiedy z Micraim wyprowadziłeś naszych przodków, o Panie, WIEKUISTY!

  • 6Jam jest WIEKUISTY, twój Bóg, który cię wyprowadziłem z ziemi Micraim, z domu niewoli.

  • 26Zatem posłał Mojżesza Swojego sługę i Aarona, którego wybrał,

  • 6Więc Mojżesz i Ahron powiedzieli do wszystkich synów Israela: Wieczorem poznacie, że to WIEKUISTY wyprowadził was z ziemi Micraim.

  • 17Więc Samuel powiedział: Zaprawdę, kiedy się wydawałeś małym w twoich oczach, to jednak stałeś się głową pokoleń israelskich, bo WIEKUISTY pomazał cię na króla nad Israelem.

  • 1W ziemi Micraim WIEKUISTY oświadczył też Mojżeszowi i Ahronowi, mówiąc:

  • 10Tak Samuel powtórzył ludowi, który zażądał od niego króla, wszystkie słowa WIEKUISTEGO.

  • 15Zaś na jeden dzień przed przybyciem Saula, WIEKUISTY objawił Samuelowi, jak następuje

  • 16Idź, zgromadź starszych Israela i im powiedz: Objawił mi się WIEKUISTY, Bóg waszych ojców, Bóg Abrahama, Ic'haka i Jakóba, i powiedział: Spojrzałem na was oraz na to, co wam uczyniono w Micraim.

  • 6Wyprowadziłem waszych ojców z Micraim i dotarliście do morza. Więc Micraimczycy pognali za waszymi ojcami wojennymi wozami i konnicą, aż do morza Sitowia.

  • 33który was wyprowadził z ziemi Micraim, abym był waszym Bogiem; Ja, WIEKUISTY.

  • 1Zatem WIEKUISTY do mnie powiedział: Choćby stanął przede mną Mojżesz i Samuel, Ma Osoba nie skłoni się do tego ludu; odpraw ich z przed Mojego oblicza; niech idą!

  • 6A gdy przybyli, Samuel spostrzegł Eliaba i pomyślał: Zapewne tutaj, przed WIEKUISTYM, jest Jego pomazaniec.

  • 36Lecz jedynie WIEKUISTEMU, który was wielką siłą oraz wyciągniętym ramieniem wyprowadził z ziemi Micraimu; przed Nim się kłaniajcie i Jemu ofiarujcie!

  • 37A ponieważ umiłował twoich ojców, po nich wybrał także i ich potomstwo oraz cię wyprowadził z Micraim Swym obliczem, i Swoją wielką mocą,

  • 4Zatem zgromadzili się wszyscy starsi Israela i udali się do Samuela, do Ramath.

  • 20WIEKUISTY wziął was oraz was wyprowadził z miejsca topienia żelaza, z Micraim, abyście Mu byli oddanym ludem, jak dziś jesteście.

  • 7Więc Mojżesz przyszedł, zwołał starszych ludu i przedstawił im wszystkie te słowa, które polecił mu WIEKUISTY.

  • 5Potem Samuel powiedział: Zgromadźcie wszystkich Israelitów do Micpy, a pomodlę się za wami do WIEKUISTEGO.

  • 23Potem wyprowadził nas stamtąd, aby nas zaprowadzić i oddać nam ziemię, którą zaprzysiągł naszym ojcom.

  • 10Przecież Ja was wyprowadziłem z ziemi Micraim i prowadziłem po pustyni przez czterdzieści lat, byście zajęli ziemię Emorejczyka.

  • Wj 6:7-8
    2 wersety
    70%

    7I przyjmę was Sobie za lud, i będę wam Bogiem, i poznacie, że Ja jestem wasz Bóg, WIEKUISTY, który was wyprowadza spod brzemienia Micraimu.

    8Wyprowadzę was do tej ziemi, co do której podniosłem Moją rękę, aby ją dać Abrahamowi, Ic'hakowi i Jakóbowi; więc oddam ją wam w dziedzictwo; Ja, WIEKUISTY.