Ksiega Psalmów 99:6

Biblia Gdanska (1632/1881)

Mojżesz i Aaron pomiędzy Jego kapłanami, a Samuel między tymi, co wzywają Jego Imienia; wołali do WIEKUISTEGO, a On ich wysłuchał.

📖 Analiza gramatyczna

Tekst oryginalny

מֹ֘שֶׁ֤ה וְאַהֲרֹ֨ן ׀ בְּֽכֹהֲנָ֗יו וּ֖שְׁמוּאֵל בְּקֹרְאֵ֣י שְׁמ֑וֹ קֹרִ֥אים אֶל־יְ֝הוָ֗ה וְה֣וּא יַעֲנֵֽם׃

Transliteracja

mōšeh wə-ʾahărōn among-kōhănāyw û-šəmûʾēl among-qōrəʾê šəmô qōrîʾîm to-YHWH wə-hûʾ yaʿănēm

Szczegóły gramatyczne

• *mōšeh*: proper noun - Moses
• *wə-ʾahărōn*: conjunction + proper noun - and Aaron
• *kōhănāyw*: common noun, masculine plural construct with 3rd person masculine singular suffix, with preposition *bə* - among his priests
• *û-šəmûʾēl*: conjunction + proper noun - and Samuel
• *qōrəʾê*: qal participle, masculine plural construct with preposition *bə* - among those calling upon
• *šəmô*: common noun, masculine singular construct with 3rd person masculine singular suffix - his name
• *qōrîʾîm*: qal participle, masculine plural - calling
• *YHWH*: proper noun, divine name, with preposition *ʾel* - to YHWH
• *wə-hûʾ*: conjunction + personal pronoun, 3rd person masculine singular - and he
• *yaʿănēm*: qal imperfect, 3rd person masculine singular with 3rd person masculine plural suffix - he answered them

Znaczenia słów

• *kōhănāyw*: priests/officiants
• *qōrəʾê*: those who call/invoke/call upon
• *qōrîʾîm*: calling/crying out to
• *yaʿănēm*: answered/responded to them

Wersety referencyjne

• Jr 15:1 : 1 Zatem WIEKUISTY do mnie powiedział: Choćby stanął przede mną Mojżesz i Samuel, Ma Osoba nie skłoni się do tego ludu; odpraw ich z przed Mojego oblicza; niech idą!
• Wj 24:6-8 : 6 Zaś Mojżesz wziął połowę krwi, wlał w czaszę, a drugą połową krwi pokropił ofiarnicę. 7 Wziął także Zwój Przymierza oraz przeczytał ją w uszy ludu; zatem powiedzieli: Spełnimy i będziemy posłuszni wszystkiemu, co nakazał WIEKUISTY. 8 A Mojżesz wziął krew, pokropił lud i powiedział: Oto jest krew Przymierza, które zawarł z wami WIEKUISTY, odnośnie wszystkich tych słów.
• Wj 14:15 : 15 Zaś WIEKUISTY powiedział do Mojżesza: Czemu do Mnie wołasz? Powiedz synom Israela, by ruszyli.
• Wj 15:25 : 25 Więc zawołał do WIEKUISTEGO, a WIEKUISTY wskazał mu drzewo. Zatem wrzucił je do wody, i woda się osłodziła. Tam ustanowił dla niego ustawy, sądy oraz tam go doświadczył.
• Wj 29:11-37 : 11 I zarżniesz cielca przed obliczem WIEKUISTEGO, u wejścia do Przybytku Zboru. 12 Potem weźmiesz z krwi cielca i pomażesz twoim palcem narożniki ofiarnicy, a całą krew wylejesz u podstawy ofiarnicy. 13 I weźmiesz cały tłuszcz pokrywający trzewia, przeponę nad wątrobą, obie nerki i tłuszcz, który jest na nich, oraz puścisz z dymem na ofiarnicy. 14 Zaś mięso cielca, jego skórę i jego nieczystość spalisz w ogniu za obozem; to jest ofiara zagrzeszna. 15 Weźmiesz także jednego barana, a Ahron i jego synowie oprą swoje ręce na głowie tego barana, 16 i zarżniesz barana, weźmiesz jego krew i pokropisz wokoło ołtarz. 17 A barana rozłożysz na jego części, opłuczesz trzewia oraz jego golenie i położysz je przy tamtych częściach oraz przy jego głowie. 18 I całego tego barana puścisz z dymem na ofiarnicy. To jest całopalenie dla WIEKUISTEGO, przyjemny zapach, ofiara ogniowa dla WIEKUISTEGO. 19 Potem weźmiesz drugiego barana, a Ahron oprze na głowie barana swoje ręce, jak również jego synowie, 20 a gdy zarżniesz barana weźmiesz trochę jego krwi oraz włożysz na chrząstkę ucha Ahrona, na chrząstkę prawego ucha jego synów, na wielki palec ich prawej ręki oraz na wielki palec ich prawej nogi; i wokoło pokropisz krwią ofiarnicę. 21 Weźmiesz też z krwi, która będzie na ofiarnicy oraz z oleju namaszczenia i pokropisz Ahrona, jego szaty, i z nim jego synów, i szaty jego synów; więc będą poświęceni: On, jego szaty, i z nim jego synowie, i szaty jego synów. 22 Weźmiesz także z barana tłuszcz, ogon, tłuszcz pokrywający trzewia, przeponę wątroby, obie nerki i łój, który na nich jest, oraz prawy udziec gdyż to jest baran upełnomocnienia. 23 Nadto jeden krążek chleba, jeden kołacz na oliwie, jeden opłatek z kosza przaśników, który będzie przed WIEKUISTYM; 24 i położysz to wszystko na dłonie Ahrona oraz na dłonie jego synów; wyłożysz to jako przedstawienie przed obliczem WIEKUISTEGO. 25 Potem weźmiesz to z ich ręki oraz razem z całopaleniem puścisz z dymem na ofiarnicy, na przyjemny zapach przed WIEKUISTYM; to jest ofiara ogniowa dla WIEKUISTEGO. 26 Weźmiesz mostek z barana upełnomocnienia, który jest przeznaczony dla Ahrona i wyłożysz go jako przedstawienie przed obliczem WIEKUISTEGO, i będzie to twoim udziałem. 27 Tak więc poświęcisz mostek przedstawienia oraz łopatkę podniesienia, który przedstawiono i którą podniesiono z barana upełnomocnienia; z tego, co dla Ahrona oraz dla jego synów. 28 Zatem od synów Israela będą należeć prawem wiecznym do Ahrona oraz do jego synów; gdyż to jest podniesieniem i ma pozostać podniesieniem z ofiar opłatnych od synów Israela ich podniesieniem dla WIEKUISTEGO. 29 A święte szaty Ahrona pozostaną po nim dla jego synów, aby ich w nich namaścić i nimi upełnomocnić ich ręce. 30 Siedem dni będzie się w nie ubierał ten z jego synów, który zostanie kapłanem na jego miejscu i wejdzie do Przybytku Zboru w celu służby w świętym miejscu. 31 Zaś barana upełnomocnienia weźmiesz i ugotujesz jego mięso na świętym miejscu. 32 A Ahron i jego synowie będą jeść mięso tego barana oraz chleb, który jest w koszu, u wejścia do Przybytku Zboru. 33 Niech jedzą to, czym spełniono ich rozgrzeszenie w celu upełnomocnienia ich rąk, aby ich poświęcić. Ale człowiek postronny nie będzie tego jadł, bo to jest święte. 34 A jeśli coś zostanie aż do rana z mięsa upełnomocnienia oraz z chleba to owo pozostałe spalisz w ogniu; nie należy go jeść, gdyż jest święte. 35 Zatem we wszystkim postąpisz z Ahronem oraz z jego synami tak, jak ci poleciłem. Będziesz ich upełnomocniał przez siedem dni. 36 Przy oczyszczeniach będziesz też co dzień składał zagrzesznego cielca oraz będziesz spełniał zagrzeszne ofiary na ofiarnicy, oczyszczając ją; także ją namaścisz, by ją uświęcić. 37 Siedem dni będziesz oczyszczał ofiarnicę i ją uświęcał, zatem ofiarnica będzie świętym świętych; cokolwiek dotknie się ofiarnicy też będzie uświęcone.
• Wj 32:11-14 : 11 Zatem Mojżesz błagał swojego Boga, WIEKUISTEGO, mówiąc: Czemu, o WIEKUISTY, ma się zapalić Twój gniew przeciwko Twojemu ludowi, który siłą oraz przemożną ręką wyprowadziłeś z ziemi Micraim? 12 Czemu mają powiedzieć Micrejczycy, mówiąc: Wyprowadził ich na zgubę, aby ich pozabijać w górach i by ich zgładzić z powierzchni ziemi? Odwróć się od Twojego zapalczywego gniewu i ulituj się nad nieszczęściem Twojego ludu. 13 Wspomnij na Twoje sługi Abrahama, Ic'haka i Israela, którym złożyłeś na Siebie przysięgę oraz im powiedziałeś: Rozmnożę wasze potomstwo jak gwiazdy nieba, i całą tę ziemię, o której mówiłem, oddam waszemu potomstwu, więc odziedziczą ją na wieki. 14 A WIEKUISTY użalił się nad cierpieniem, o którym mówił, że sprowadzi je na Swój lud.
• Wj 32:30 : 30 A nazajutrz stało się, że Mojżesz powiedział do ludu: Wy zgrzeszyliście wielkim grzechem; ale oto wstąpię ku WIEKUISTEMU i może uzyskam przebaczenie za wasz grzech.
• Wj 33:12-15 : 12 Mojżesz powiedział także do WIEKUISTEGO: Oto Ty mi mówisz: Zaprowadź ten lud; a mi nie oznajmiłeś, kogo ze mną poślesz. Choć powiedziałeś: Znam cię z imienia; jak również: Znalazłeś łaskę w Moich oczach. 13 Tak więc, skoro znalazłem łaskę w Twoich oczach, to ukaż mi Twoje drogi, abym Cię poznał i bym znalazł więcej łaski w Twych oczach; i pamiętaj, że ten naród jest Twoim ludem. 14 Więc odpowiedział: Mój gniew przejdzie oraz cię uspokoję. 15 Zatem powiedział: Jeśli Twój gniew nie przechodzi, to nas stąd nie wyprowadzaj.
• Wj 40:23-29 : 23 I rozłożył na nim rząd chlebów przed obliczem WIEKUISTEGO; tak, jak WIEKUISTY przykazał Mojżeszowi. 24 A w Przybytku Zboru, po stronie południowej, naprzeciw stołu umieścił świecznik. 25 Nadto zapalił lampy przed obliczem WIEKUISTEGO; tak, jak WIEKUISTY przykazał Mojżeszowi. 26 W Przybytku Zboru, przed zasłoną, postawił również złocony ołtarz. 27 I zakadził na nim kadzidłem wonności; tak, jak WIEKUISTY przykazał Mojżeszowi. 28 Potem zawiesił kotarę u wejścia do Przybytku. 29 U wejścia do przybytku Przybytku Zboru postawił też ofiarnicę całopaleń i złożył na niej całopalenie oraz ofiarę z pokarmów; tak, jak WIEKUISTY przykazał Mojżeszowi.
• Kpl 8:1-9 : 1 WIEKUISTY oświadczył też Mojżeszowi, mówiąc: 2 Weź Ahrona i z nim jego synów, szaty, olej namaszczenia, cielca zagrzesznej ofiary, dwa barany oraz kosz przaśników. 3 A cały zbór zgromadź u wejścia do Przybytku Zboru. 4 Więc Mojżesz uczynił tak, jak mu rozkazał WIEKUISTY. Zatem cały zbór zgromadził się u wejścia do Przybytku Zboru. 5 A Mojżesz powiedział do zboru: Oto co rozkazał uczynić WIEKUISTY. 6 I Mojżesz rozkazał podejść Ahronowi i jego synom oraz obmył ich wodą. 7 Włożył też na niego spodnią szatę, opasał go pasem, przyoblókł go w płaszcz, włożył na niego naramiennik, przepasał go pasem naramiennika oraz nim przytwierdził na nim naramiennik. 8 Włożył także na niego napierśnik oraz złożył do napierśnika Urim i Thumim. 9 Nadto włożył na jego głowę zawój, a z jego przedniej strony przytwierdził do zawoju złoty diadem świętą koronę; tak, jak WIEKUISTY przykazał Mojżeszowi. 10 Mojżesz wziął też olej namaszczenia oraz namaścił Przybytek i wszystko, co w nim jest; zatem to poświęcił. 11 Nadto siedmiokroć pokropił nim ofiarnicę oraz namaścił ofiarnicę i wszystkie jej przybory; także umywalnię i jej podnóże, aby je poświęcić. 12 Wylał też olej namaszczenia na głowę Ahrona i go namaścił, aby go poświęcić. 13 Mojżesz kazał także przystąpić synom Ahrona i ubrał ich w spodnie szaty, opasał ich pasem oraz nakrył ich głowy okryciami tak, jak WIEKUISTY przykazał Mojżeszowi. 14 Przyprowadził też zagrzesznego cielca; a Ahron i jego synowie położyli swoje ręce na głowie zagrzesznego cielca. 15 Potem go zarżnął. I Mojżesz wziął trochę krwi, i wokoło pomazał swoim palcem narożniki ofiarnicy tak oczyścił ofiarnicę; a pozostałą krew wylał u podstawy ofiarnicy. Zatem ją poświęcił, aby na niej rozgrzeszać. 16 Nadto wziął cały łój pokrywający trzewia oraz przeponę nad wątrobą, obie nerki i ich łój, oraz puścił to z dymem na ofiarnicy. 17 A cielca wraz z jego skórą, jego mięsem i jego nieczystością spalił w ogniu poza obozem; tak, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi. 18 Nadto przyprowadził barana na całopalenie, a Ahron i jego synowie położyli swoje ręce na głowie tego barana. 19 Potem go zarżnął. I Mojżesz pokropił jego krwią wokoło ofiarnicę, 20 a barana porąbał na kawałki. Mojżesz puścił też z dymem głowę, owe kawałki oraz tłuszcz; 21 a trzewia oraz golenie obmył wodą. I Mojżesz puścił z dymem całego barana na ofiarnicy. To jest całopalenie na przyjemny zapach; to jest ogniowa ofiara dla WIEKUISTEGO; tak, jak WIEKUISTY przykazał Mojżeszowi. 22 Nadto przyprowadził drugiego barana barana wyświęcenia, a Ahron i jego synowie położyli swe ręce na głowie tego barana. 23 Potem go zarżnął. I Mojżesz wziął nieco jego krwi, i włożył na chrząstkę prawego ucha Ahrona, na wielki palec jego prawej ręki oraz na wielki palec jego prawej nogi. 24 Kazał też podejść synom Ahrona. I Mojżesz włożył nieco krwi na chrząstkę prawego ich ucha, na wielki palec ich prawej ręki oraz na wielki palec ich prawej nogi; potem Mojżesz pokropił krwią wokoło ofiarnicę. 25 Nadto wziął łój, ogon, cały łój pokrywający trzewia, przeponę wątroby, dwie nerki wraz z ich łojem oraz prawą łopatkę; 26 a z kosza przaśników, który był przed WIEKUISTYM, wziął jeden przaśny kołacz, jeden bochen chleba z oliwą oraz jeden opłatek, i położył na łoje oraz na prawą łopatkę. 27 To wszystko położył na dłonie Ahrona oraz na dłonie jego synów i stawił to jako przedstawienie przed oblicze WIEKUISTEGO. 28 Potem Mojżesz wziął to z ich rąk i przy całopaleniu puścił z dymem na ofiarnicy. To jest ofiara wyświęcenia na przyjemny zapach; to jest ofiara ogniowa dla WIEKUISTEGO. 29 Mojżesz wziął również mostek i przedstawił go jako przedstawienie przed obliczem WIEKUISTEGO; to był udział Mojżesza z barana wyświęcenia; tak, jak WIEKUISTY rozkazał Mojżeszowi. 30 Nadto Mojżesz wziął olej namaszczenia i nieco krwi, która była na ofiarnicy, i pokropił Ahrona, jego szaty, z nim jego synów oraz szaty jego synów. I tak poświęcił Ahrona, jego szaty, z nim jego synów i szaty jego synów.
• Lb 14:13-20 : 13 Ale Mojżesz powiedział do WIEKUISTEGO: Oto usłyszą to Micrejczycy, spośród których wyprowadziłeś ten lud Swoją mocą, 14 i powiedzą to mieszkańcom tej ziemi, którzy już słyszeli, że Ty, WIEKUISTY, jesteś wśród tego ludu; że im się ukazałeś oko w oko, Ty, WIEKUISTY; że Twój obłok stoi nad nami, i że w słupie obłoku idziesz przed nami we dnie, a w słupie ognia w nocy. 15 Więc gdybyś zgładził ten lud co do jednego, to narody, które słyszały o Twojej sławie powiedzą, mówiąc: 16 Ponieważ WIEKUISTY nie mógł sprowadzić tego ludu do ziemi, którą im przysiągł dlatego wytępił ich na pustyni. 17 Zatem niech się okaże wielką siła WIEKUISTEGO, tak jak to wypowiedziałeś w słowach: 18 WIEKUISTY nieskory do gniewu oraz pełen miłości; On zabiera nieprawość, niesprawiedliwość i grzech, oraz spłacając winę, oczyszcza wolnych od zmazy ojców wobec synów, aż do trzeciego i czwartego. 19 Odpuść winę tego ludu według wielkości Twojego miłosierdzia, tak jak odpuszczałeś temu ludowi od Micraim aż dotąd. 20 A WIEKUISTY powiedział: Odpuściłem według twojego słowa.
• Lb 16:21-22 : 21 Odłączcie się z pośród tego zboru, bowiem w tej chwili ich wytępię. 22 Więc padli na swoje oblicza i powiedzieli: Boże, Panie duchów wszelkiej cielesnej natury S. Jeden człowiek zgrzeszył, a chcesz się gniewać na cały zbór?
• 1 Sm 7:9-9 : 9 Więc Samuel wziął ssące jagnię i złożył je WIEKUISTEMU na zupełne całopalenie. I Samuel błagał za Israelem, a WIEKUISTY go wysłuchał. 10 I kiedy Samuel właśnie składał całopalenie, Pelisztini przystąpili do walki z Israelem. Jednak WIEKUISTY zagrzmiał owego dnia potężnym gromem przeciwko Pelisztinom oraz wprawił ich w popłoch, tak, że ponieśli klęskę przed Israelem. 11 Zaś mężowie israelscy wyruszyli z Micpy, puścili się w pogoń za Pelisztinami i ranili ich aż pod Beth Kar. 12 Potem Samuel wziął wielki kamień, ustawił go między Micpą a Szen oraz nazwał go EbenHaezer – Kamień Pomocy, i powiedział: Aż dotąd wspomógł nas WIEKUISTY.
• 1 Sm 12:18-24 : 18 I Samuel zawołał do WIEKUISTEGO, a WIEKUISTY spuścił tego samego dnia grzmoty i deszcz; zatem cały lud bardzo się wystraszył WIEKUISTEGO i Samuela. 19 Więc cały lud powiedział do Samuela: Módl się za swoimi sługami do WIEKUISTEGO, twojego Boga, abyśmy nie zginęli. Bo do wszystkich naszych grzechów dodaliśmy jeszcze to zło, że żądaliśmy dla siebie króla. 20 A Samuel powiedział do ludu: Nie obawiajcie się; wprawdzie dopuściliście się tej całej niegodziwości, lecz tylko nie odstępujcie WIEKUISTEGO oraz służcie Mu całym waszym sercem. 21 Tylko nie odchodźcie, abyście szli za marnością; za tymi, co nie pomagają i nie ocalają, gdyż są marnością. 22 Bo WIEKUISTY nie porzuci Swojego ludu dla Swojego wielkiego Imienia, gdyż WIEKUISTY raz postanowił uczynić was Swoim ludem. 23 A co się tyczy mnie, niech to będzie dalekim ode mnie, bym zawinił WIEKUISTEMU i zaprzestał się modlić za wami; raczej będę wam wskazywał dobrą oraz właściwą drogę. 24 Tylko obawiajcie się WIEKUISTEGO, służcie Mu w prawdzie i z całego serca, gdyż patrzcie, ile wspaniałych rzeczy dla was dokonał.