Dzieje Apostolskie 5:10

Biblia Gdanska (1632/1881)

Więc natychmiast padła nieżywa przed jego nogami. A młodzieńcy weszli oraz znaleźli ją martwą; zatem wynieśli i pogrzebali przy jej mężu.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Dz 5:5 : 5 Zaś Ananiasz słysząc te słowa, padł i wyzionął ducha. Powstała więc wielka bojaźń we wszystkich, którzy to słyszeli.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Dz 5:5-9
    5 wersety
    85%

    5Zaś Ananiasz słysząc te słowa, padł i wyzionął ducha. Powstała więc wielka bojaźń we wszystkich, którzy to słyszeli.

    6A młodsi wstali, szczelnie go owinęli, wynieśli i pogrzebali.

    7Ale gdy się dokonał odstęp czasu około trzech godzin, weszła i jego żona, nie wiedząc co się stało.

    8Zaś Piotr oddzielił ją pytaniem: Powiedz mi, czy za tyle sprzedaliście teren? A ona powiedziała: Tak, za tyle.

    9A Piotr do niej powiedział: Dlaczego została zharmonizowana wam wypowiedź, aby doświadczyć Ducha Pana? Oto przed drzwiami nogi tych, co pogrzebali twojego męża, lecz także ciebie wyniosą.

  • 11Pojawiła się też wielka bojaźń nad całym zgromadzeniem wybranych oraz nad wszystkimi, którzy tego słuchali.

  • 37Lecz w owych dniach zdarzyło się, że ona zachorowała i umarła. Zatem ją umyli oraz położyli w górnej komnacie.

  • 27Przykląkł u jej nóg, padł i legł; u jej nóg przykląkł i legł; tam upadł zabity.

  • Lk 20:31-32
    2 wersety
    72%

    31Pojął ją trzeci, i podobnie. Siedmiu nie zostawiło dzieci i umarli.

    32Po wszystkich, umarła też i niewiasta.

  • Dz 9:39-41
    3 wersety
    72%

    39Zatem Piotr wstał i poszedł razem z nimi. A kiedy przybył, zaprowadzili go do górnej komnaty. Obstąpiły go także wszystkie wdowy, płacząc i pokazując suknie, i płaszcze, które robiła Gazela, gdy była z nimi.

    40A Piotr oddalił wszystkich na zewnątrz, zgiął kolana, pomodlił się i zwrócił się do ciała, mówiąc: Tabito, wstań. Zaś ona otwarła swoje oczy, a kiedy ujrzała Piotra, usiadła.

    41Więc podał jej rękę, podniósł ją, zwołał świętych i wdowy, i oddał ją żyjącą.

  • 27A na koniec, po wszystkich, umarła i ta niewiasta.

  • 2 Krl 9:34-35
    2 wersety
    72%

    34Zaś on wszedł, jadł i pił, po czym powiedział: Rozejrzyjcie się za tą przeklętą oraz ją pochowajcie, ponieważ jest córką królewską.

    35Kiedy jednak poszli, aby ją pochować, nie znaleźli z niej nic, oprócz czaszki, nóg i dłoni rąk.

  • Mt 9:24-25
    2 wersety
    71%

    24powiedział im: Wycofajcie się, bowiem dzieweczka nie umarła, ale śpi. Więc naśmiewali się z niego.

    25A gdy tłum został usunięty, wszedł, ujął jej rękę, i dzieweczka wstała.

  • Lk 8:52-55
    4 wersety
    70%

    52A wszyscy za nią płakali oraz bili się w piersi. Ale on powiedział: Nie płaczcie; nie umarła, lecz śpi.

    53Więc wyśmiewali go wiedząc, że umarła.

    54A on oddalił wszystkich na zewnątrz, chwycił jej rękę oraz zawołał, mówiąc: Dzieweczko, powstań.

    55I powrócił jej duch. Zaraz też wstała, więc nakazał dać jej jeść.

  • 37Więc weszła, upadła do jego nóg, pokłoniła się aż do ziemi, zabrała swojego syna i wyszła.

  • 5Jej nogi schodzą do śmierci, a jej kroki trzymają się Krainy Umarłych.

  • J 11:31-32
    2 wersety
    70%

    31Więc Żydzi, którzy byli z nią w domu oraz ją pocieszali, gdy zobaczyli, że Maria szybko wstała i wyszła zaczęli jej towarzyszyć, mówiąc, że idzie do grobowca, aby tam płakać.

    32Zatem Maria, gdy przyszła tam, gdzie był Jezus, ujrzawszy go, przypadła do jego nóg, mówiąc mu: Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł.

  • 31Więc podszedł, ujął ją za rękę oraz podniósł, i zaraz opuściła ją gorączka, i im usługiwała.

  • 29Więc kiedy to usłyszeli jego uczniowie, przyszli, wzięli jego zwłoki oraz złożyli je w grobie.

  • 19Otóż w nocy umarł syn tej kobiety, ponieważ się na nim położyła.

  • 9Zaś pewien młodzieniec, który siedział w oknie imieniem Eutychus, kiedy Paweł przez dłużej wykładał, zmorzony głębokim snem, z trzeciego piętra spadł na dół i został dźwignięty martwy.

  • 68%

    2oraz zabrał sobie trochę z ceny, za wiedzą swojej żony. Przyniósł też pewną część i położył u nóg apostołów.

  • 18Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni.

  • 6Zaś ta żyjąca wystawnie, żyjąc jest umarłą.

  • 25Tak czekali aż do zniecierpliwienia. Kiedy jednak nie otwierał drzwi górnej komnaty, wzięli klucz i otworzyli; a oto ich pan leżał martwy na ziemi.

  • 39A kiedy wszedł, mówi im: Dlaczego czynicie zgiełk i płaczecie? Nie umarła dzieweczka, ale śpi.

  • 68%

    2Zaś bogobojni mężowie pogrzebali Szczepana oraz wywołali po nim wielki płacz.

  • Sdz 19:26-27
    2 wersety
    68%

    26Zatem gdy nastał poranek, ta kobieta wróciła i padła przy wejściu do domu owego męża, u którego znajdował się jej pan, leżąc tam aż do jasnego dnia.

    27Ale gdy rano jej pan wstał, otworzył drzwi i wyszedł, by wyruszyć w swą drogę – oto przed drzwiami domu, mając ręce na progu, leżała ta kobieta, jego nałożnica.

  • 10Zaś ona poszła i oznajmiła to tym, co z nim byli, bolejącym oraz płaczącym.

  • 16Zatem zrobili jej wolne miejsce i przez wejście dla koni przybyła do królewskiego pałacu; tam ją zabito.

  • 26Zaś kiedy żona Urji usłyszała, że Urja, jej mąż zginął, opłakiwała swojego męża.

  • 15Zatem zarządzono jej podtrzymanie. A kiedy doszła do wejścia bramy Końskiej królewskiego domu, tam ją zabili.

  • 37A za rana, kiedy Nabal wytrzeźwiał z wina, stało się, że jego żona opowiedziała mu o całej tej sprawie, więc zamarło w nim jego serce i zamienił się jakby w głaz.

  • 32A gdy Elisza wszedł do domu, oto na łożu leżał martwy chłopiec.

  • 27Jej dom jest pełen dróg do Krainy Umarłych, prowadzących do komnat śmierci.

  • 21Zatem poszła na górę i położyła je na łożu Bożego męża, po czym zamknęła za nim i wyszła.

  • 23Lecz natychmiast uderzył go anioł Pana, z tego powodu, że nie oddał chwały Bogu; zatem będąc stoczony przez robaki oddał ducha.

  • 30Tak złożył jego zwłoki do swojego własnego grobu i opłakiwał go słowami: O, mój bracie!

  • 42Więc dzieweczka zaraz się podniosła i chodziła, gdyż miała dwanaście lat. Zatem zdumiewali się w wielkim uniesieniu.

  • 22Zatem pojęło ją siedmiu braci, i nie zostawili potomstwa. Na końcu wszystkich umarła też ta niewiasta.