Ewangelia wedlug sw. Marka 14:49

Biblia Gdanska (1632/1881)

Każdego dnia, ucząc, bywałem przy was w Świątyni, a mnie nie chwyciliście; lecz trzeba, aby zostały wypełnione Pisma.

📖 Analiza gramatyczna

Tekst oryginalny

Καθʼ ἡμέραν ἤμην πρὸς ὑμᾶς ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων, καὶ οὐκ ἐκρατήσατέ με: ἀλλʼ ἵνα πληρωθῶσιν αἱ γραφαί.

Transliteracja

According to hēmeran I ēmēn pros you in the hierō didaskōn, and not you ekratēsate me: but hina plērōthōsin the graphai.

Szczegóły gramatyczne

• *hēmeran*: accusative feminine singular - day
• *ēmēn*: imperfect active indicative, 1st singular - I was
• *pros*: preposition with accusative - with/among
• *hierō*: dative neuter singular - temple
• *didaskōn*: present active participle, nominative masculine singular - teaching
• *ekratēsate*: aorist active indicative, 2nd plural - you seized/arrested
• *hina*: conjunction introducing purpose clause - in order that/so that
• *plērōthōsin*: aorist passive subjunctive, 3rd plural - might be fulfilled
• *graphai*: nominative feminine plural - scriptures/writings

Znaczenia słów

• *hēmeran*: day/daily
• *ēmēn*: I was [continuous state]
• *pros*: with/among/in your presence
• *hierō*: temple/sanctuary
• *didaskōn*: teaching/instructing
• *ekratēsate*: seized/arrested/laid hold of
• *plērōthōsin*: might be fulfilled/completed/accomplished
• *graphai*: scriptures/writings

Wersety referencyjne

• Mt 26:54 : 54 Ale jakby zostały wypełnione Pisma, które mówią, że tak się musi stać?
• Mt 26:56 : 56 Ale to wszystko się stało, aby zostały wypełnione Pisma proroków. Wtedy wszyscy jego uczniowie opuścili go i uciekli.
• Mt 1:22 : 22 A to się wszystko stało, aby mogło być wypełnione, co powiedziano od Pana przez proroka, mówiącego:
• Mk 12:35 : 35 Zaś Jezus kiedy nauczał w Świątyni, odpowiadając, mówił: Jakże mówią uczeni w Piśmie, że Chrystus jest synem Dawida?
• Lk 22:37 : 37 Bowiem powiadam wam, że to, co napisane, słusznie ma się we mnie dokonać: I do złoczyńców został zaliczony; gdyż to, co mnie dotyczy, ma spełnienie.
• Lk 24:44-45 : 44 Ale do nich rzekł: To są słowa, które do was powiedziałem, gdy byłem jeszcze z wami: Jest konieczne, aby wypełnić wszystko, co o mnie napisane w Prawie Mojżesza, Prorokach i Psalmach. 45 Wtedy otworzył ich umysł, by rozumieli Pisma.
• J 8:2 : 2 A świtem znów przybył do Świątyni, usiadł oraz ich uczył; a przybył do niego cały lud.
• J 18:20 : 20 Jezus mu odpowiedział: Ja mówiłem otwarcie światu; ja zawsze nauczałem w bóżnicy oraz w Świątyni, gdzie zawsze schodzą się Żydzi, a w ukryciu niczego nie powiedziałem.
• J 8:12 : 12 Nadto Jezus znowu im powiedział, mówiąc: Ja jestem światło świata; kto za mną idzie nie będzie chodził w ciemności, ale będzie miał światło życia.
• J 10:23 : 23 a Jezus przechadzał się w Świątyni, w portyku Salomona.
• J 7:28-30 : 28 A Jezus zawołał w Świątyni, ucząc i mówiąc: Więc mnie znacie oraz wiecie skąd jestem; a nie przyszedłem sam od siebie, ale godny jest zaufania Ten, który mnie posłał, a którego wy nie znacie. 29 Ja Go znam, bo jestem od Niego i On mnie posłał. 30 Zatem pragnęli go pojmać, ale nikt nie narzucił na niego ręki, bo jeszcze nie przyszła jego godzina.
• J 7:37 : 37 Zaś w ostatnim, wielkim dniu święta, Jezus stanął i zawołał, mówiąc: Jeśli ktoś pragnie, niech przychodzi do mnie i pije.
• Lk 24:25-27 : 25 A on do nich rzekł: O nierozsądni oraz powolni sercem, by wierzyć dzięki tym wszystkim sprawom, które zapowiedzieli prorocy. 26 Czyż Chrystus nie miał tego wycierpieć oraz wejść do swej chwały? 27 I począwszy od Mojżesza oraz od wszystkich proroków, wytłumaczył im we wszystkich Pismach odnośnie jego samego.
• Lk 19:47-20:2 : 47 I żył, nauczając co dzień w Świątyni. Zaś przedniejsi kapłani, uczeni w Piśmie oraz przedniejsi ludu pragnęli go zniszczyć; 48 lecz nie znaleźli, co by mogli uczynić; bo cały lud go się trzymał i słuchał. 1 A w jednym z dni, gdy on nauczał lud w Świątyni i głosił Ewangelię, zdarzyło się, że zbliżyli się przedniejsi kapłani oraz uczeni w Piśmie ze starszymi, 2 i powiedzieli do niego: Powiedz nam, w jakiej mocy to czynisz, albo kim jest ten, który ci dał tę moc?
• Lk 21:37-38 : 37 I żył, nauczając dniami w Świątyni; zaś nocami wychodził i przemieszkiwał pod gołym niebem, na górze zwanej Oliwek. 38 A cały lud szedł wcześnie do niego, aby go słuchać w Świątyni.
• Mt 21:23-27 : 23 A gdy on przyszedł do Świątyni i kiedy uczył, podeszli do niego przedniejsi kapłani oraz starsi ludu, mówiąc: W jakim autorytecie to robisz? I kto ci dał ten autorytet? 24 Zaś Jezus odpowiadając, rzekł im: Spytam i ja was o jedną sprawę, którą jeśli mi nazwiecie, i ja wam powiem w jakim autorytecie to robię. 25 Skąd był chrzest Jana? Z Nieba, czy z ludzi? A oni rozważali to między sobą, mówiąc: Jeśli powiemy z Nieba, powie nam: Zatem, czemu mu nie uwierzyliście? 26 Jeśli zaś powiemy z ludzi, boimy się tłumu, bo wszyscy mają Jana za proroka. 27 Więc odpowiadając Jezusowi, rzekli: Nie wiemy. Powiedział im i on: Także nie ja wam mówię w jakim autorytecie to robię.
• Mk 11:15-18 : 15 Przychodzą też do Jerozolimy; a Jezus wszedł do Świątyni i zaczął wyganiać sprzedających oraz kupujących w Świątyni, poprzewracał stoły tych, co handlowali pieniędzmi i stołki sprzedających gołębie. 16 Także nie dopuszczał, aby ktoś przeniósł rzecz przez Świątynię. 17 I nauczał, mówiąc im: Czyż nie jest napisane, że dom mój będzie nazwany domem modlitwy wszystkich narodów? Zaś wy czynicie go jaskinią zbójców. 18 A usłyszeli to uczeni w Piśmie oraz przedniejsi kapłani, więc szukali sposobu jakby go zgładzić; bo bali się go dlatego, że cały lud zdumiewał się nad jego nauką.
• Mk 11:27 : 27 I znowu przychodzą do Jerozolimy. A gdy on chodził po Świątyni, podeszli do niego przedniejsi kapłani, uczeni w Piśmie i starsi;
• Ps 22:1-9 : 1 Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy”. Pieśń Dawida. 2 Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi? 3 Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi? 4 A jednak Ty jesteś święty; Ten, co zasiada wśród chwały Israela. 5 Tobie ufali nasi ojcowie; ufali, zatem ich wybawiłeś. 6 Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni. 7 Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu. 8 Wszyscy, którzy mnie widzą – urągają mi, ściągają usta i potrząsają głową, mówiąc: 9 Niech to powierzy WIEKUISTEMU! Niech go wybawi! Ocali go, ponieważ go sobie upodobał! 10 Ty wyprowadziłeś mnie z łona oraz bezpiecznie mnie złożyłeś u piersi mojej matki. 11 Od urodzenia na Tobie polegałem; poza życiem mej matki Ty jesteś moim Bogiem. 12 Ode mnie się nie oddalaj, gdyż niedola jest bliska, a nie ma pomocnika. 13 Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu. 14 Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy. 15 Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk. 16 Jak skorupa zaschła ma siła, mój język przylgnął do mego podniebienia, powaliłeś mnie do prochu śmierci. 17 Ponieważ otoczyły mnie psy, obstąpiła mnie zgraja złoczyńców, z bólu wyją moje ręce i nogi. 18 Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni się przyglądają, nade mną się znęcają. 19 Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają. 20 Ale Ty, WIEKUISTY, się nie oddalaj; ma potęgo pospiesz mi na ratunek. 21 Ocal od miecza moją duszę, z mocy psa moją jedyną. 22 Wyzwól mnie z paszczy lwa oraz obroń mnie od bawolich rogów. 23 A mym braciom będę rozgłaszał Twoje Imię, pośród zboru będę Cię wielbił. 24 Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela. 25 Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał. 26 Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby. 27 Biedni będą spożywać oraz się nasycą, będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele, wasze serce ożyje na wieki. 28 Wspomną i zwrócą się do BOGA wszystkie krańce ziemi; ukorzą się przed Tobą pokolenia narodów. 29 Bowiem WIEKUISTEMU należy się królowanie i władztwo nad narodami. 30 Jedzą, korząc się, wszyscy możni ziemi; przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch; ten, kto nie pożywił swej duszy. 31 Będzie Mu służyć potomstwo i o Panu opowiadać pokoleniom.
• Iz 53:1-9 : 1 Kto by uwierzył wieści, co do nas doszła i nad kim się objawiło ramię WIEKUISTEGO? 2 Bo wyrósł przed Nim jak różdżka i jak korzeń ze spierzchłej ziemi; nie miał postawy, ani urody; widzieliśmy go, ale nie w tej postaci, byśmy go sobie upodobali. 3 Wzgardzony był, unikany przez ludzi, mąż boleści, zżyty z cierpieniem; jakby zakrywał swe oblicze, wzgardzony był i go mieliśmy za nic. 4 Ale on nosił nasze cierpienia, dźwigał nasze dolegliwości; a myśmy uważali go za dotkniętego, rażonego przez Boga i znękanego. 5 Zaś on był raniony za nasze przestępstwa, skruszony za nasze winy; za nasz pokój – kaźń na nim, a przez jego potłuczenie – my wyzdrowieliśmy. 6 Wszyscy błądziliśmy jako trzoda, każdy zwrócił się na swoją drogę, lecz WIEKUISTY dotknął go winą nas wszystkich. 7 Był dręczony – ale ulegał i nie otwierał swoich ust; jak jagnię prowadzone na rzeź, jak oniemiała owca, przed tymi, którzy ją strzygą – tak nie otwierał swoich ust. 8 Został wzięty na skutek ucisku i sądu; kto to pomyśli w jego pokoleniu, że został odłączony z krainą żywych za odstępstwo mojego narodu, jako kara za nich. 9 Pośród niegodziwych ustanowiono jego grób, wśród przemożnych jego mogiłę; jakkolwiek bezprawia nie popełnił i nie było zdrady w jego ustach. 10 Ale spodobało się WIEKUISTEMU, złamać Swojego gnębionego, by swą duszą spełnił ofiarę, ujrzał potomstwo, przedłużył dni i aby przez jego ręce rozwinęła się wola WIEKUISTEGO. 11 Z trudu swojej duszy zobaczy i będzie nasycony. Mój sprawiedliwy sługa swą mądrością wielu poprowadzi do sprawiedliwości i sam poniesie ich winy. 12 Dlatego dam mu w spadku wielu oraz rozdzieli zdobycz wśród potężnych; gdyż wydał na śmierć swoje życie i do występnych był zaliczony; on, który poniósł grzech wielu oraz wstawiał się za przestępcami.
• Dn 9:24-26 : 24 Siedemdziesiąt będących po siedemwyznaczono twojemu ludowi i twemu świętemu miastu na skończenieprzestępstwa, zgładzenie grzechów, oczyszczenie nieprawości, nadejście wiecznej sprawiedliwości, na zapieczętowanie widzenia oraz proroctwa i namaszczenie Świętego świętych. 25 Dlatego wiedz i zrozum, że od wyjścia słowa o powrocie i odbudowie Jeruszalaim – do MesjaszaWodzabędzie siedem będących po siedem. Potem sześćdziesiąt dwa będące po siedem, kiedy znowu będzie ustanowiony plac i decyzja; a będą to trudne czasy. 26 Po owych sześćdziesięciu dwóch będących po siedem, Mesjasz zostanie zabity, jednak to mu nic nie zaszkodzi; owszem, lud wodza, co przyjdzie, zniszczymiasto oraz Świątynię, a jego koniec będzie w powodzi, bo aż do końca wojna i ustawiczne przerażenie.
• Ps 69:1-9 : 1 Przewodnikowi chóru, na sześć głosów. Od Dawida. 2 Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia. 3 Ugrzęzłem w bezdennym bagnie i nie ma oparcia; dostałem się na głębię wód i prąd mnie zniósł. 4 Znużyłem się; wołając, zaschło moje gardło; omdlały moje oczy wyglądając mojego Boga. 5 Liczniejsi niż włosy mojej głowy są ci, co mnie bez przyczyny nienawidzą, wzmogli się moi ciemięzcy, moi wrogowie bez powodu; mam zwrócić to, czego nigdy nie zagrabiłem. 6 Boże, Ty znasz moją nieroztropność, a me winy nie są przed Tobą tajne. 7 Niech się przeze mnie nie powstydzą ci, co Tobie ufają, Panie, WIEKUISTY Zastępów; niech się przeze mnie nie zarumienią ci, którzy Ciebie szukają, Boże Israela. 8 Bo dla Ciebie znosiłem szyderstwo i rumieniec okrył moje oblicze. 9 Stałem się obcym moim braciom i nieznanym dla synów mojej matki. 10 Gdyż trawiła mnie gorliwość dla Twego domu i spadały na mnie szyderstwa tych, którzy Ci urągali. 11 Poszcząc, wypłakałem moją duszę, lecz i to było dla mnie na urągowisko. 12 Włożyłem wór zamiast szaty i stałem się im przysłowiem. 13 Rozpowiadają o mnie ci, co przesiadują w bramach, i jestem w śpiewkach pijanych. 14 Ale ja, WIEKUISTY, w porze łaski przychodzę do Ciebie z mą modlitwą; Boże, w Twym wielkim miłosierdziu, odpowiedz mi ziszczeniem się Twego zbawienia. 15 Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód. 16 Niech mnie nie uniesie prąd wody, niechaj mnie nie pochłonie głębia, a topiel nie zawrze nade mną swojej paszczy. 17 Wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bo błogą jest Twoja łaska; zwróć się do mnie w Twym wielkim miłosierdziu 18 i nie skrywaj Twojego oblicza przed Twym sługą, gdyż jestem uciśniony; pospiesz się oraz mnie wysłuchaj. 19 Zbliż się do mojej duszy i ją wybaw; wyzwól mnie z powodu wrogów. 20 Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą sromotę; przed Tobą są wszyscy moi ciemięzcy. 21 Hańba kruszy me serce oraz jestem zbolały; oczekuję współczucia, lecz go nie ma; nie znalazłem tych, co pocieszają. 22 Wlali żółć do mojego pokarmu, w mym pragnieniu poili mnie kwasem. 23 Niech ich stół będzie dla nich zasadzką oraz sidłem bezpiecznie ucztujących. 24 Niech się zaćmią ich oczy, by nie widzieli, a ich biodra nieustannie czyń chwiejne. 25 Wylej na nich Twój gniew, niech ich dosięgnie Twoja zapalczywość. 26 Niech ich miejsce warowne stanie się pustkowiem, a w ich namiocie nie będzie mieszkańca. 27 Gdyż kogo zraniłeś - tego ścigają, rozpowiadają o bólu porażonych przez Ciebie. 28 Dodaj nieprawość do ich nieprawości, niech nie wchodzą przez Twoją sprawiedliwość. 29 Niech będą wymazani z Księgi Życia oraz nie zapisani wraz z prawymi*. 30 A mnie, utrapionego i zbolałego, wydźwignie Twoja pomoc, Boże. 31 Będę sławił pieśnią Imię Boga i wielbił je wdzięcznością. 32 I będzie to milsze WIEKUISTEMU niż cielę, niż dwukopytny, rogaty byk. 33 Zobaczą to poniżeni i się ucieszą; zobaczą to ci, co szukają Boga i ożyje ich serce. 34 Bo WIEKUISTY słucha ubogich, a Swoimi pojmanymi nie gardzi. 35 Chwalą Go niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co się w nich roi. 36 Bowiem Bóg wspomoże Cyon, odbuduje miasta Judy; osiądą tam i odziedziczą tą ziemię.