Ewangelia wedlug sw. Mateusza 20:18

Biblia Gdanska (1632/1881)

Oto wchodzimy do Jerozolimy, więc Syn Człowieka będzie wydany przedniejszym kapłanom oraz uczonym w Piśmie, i skażą go na śmierć;

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Mt 16:21 : 21 Odtąd Jezus zaczął tłumaczyć swoim uczniom, że musi odejść do Jerozolimy oraz wiele wycierpieć od starszych, od przedniejszych kapłanów i uczonych w Piśmie; być zabitym, a trzeciego dnia być wzbudzonym.
  • Mt 27:1 : 1 A gdy był wczesny ranek, wszyscy przedniejsi kapłani oraz starsi ludu zarządzili naradę przeciwko Jezusowi, aby go zabić.
  • Mt 26:66 : 66 Co wam się wydaje? A oni odpowiadając, rzekli: Winien jest śmierci.
  • Mt 17:22-23 : 22 A kiedy przebywali w Galilei, Jezus do nich powiedział: Syn Człowieka ma być wydany w ręce ludzi, 23 i go zabiją, ale trzeciego dnia będzie wzbudzony. Zatem się bardzo zasmucili.
  • Mt 26:2 : 2 Wiecie, że po dwóch dniach jest Pascha, a Syn Człowieka jest wydany, aby został ukrzyżowany.
  • Mk 14:64-65 : 64 Usłyszeliście bluźnierstwo. Co wam się wydaje? Zaś oni wszyscy osądzili go winnym śmierci. 65 Więc niektórzy zaczęli na niego pluć oraz zasłaniać jego twarz, policzkować go oraz mu mówić: Prorokuj; a słudzy zadawali mu uderzenia.
  • Lk 22:71 : 71 A oni powiedzieli: Czy mamy jeszcze niedostatek świadectwa? Przecież sami usłyszeliśmy to z jego ust.
  • Dz 2:23 : 23 Tego wzięliście wydanego przez rękę niegodziwych wyznaczonym postanowieniem oraz za uprzednią wiedzą Boga ukrzyżowaliście i zabiliście.
  • Dz 4:27-28 : 27 Gdyż wobec prawdy, Herod i Poncjusz Piłat, razem z poganami oraz plemionami Israela dali się zebrać przeciwko Twojemu świętemu Synowi Jezusowi, którego pomazałeś, 28 aby się dokonało cokolwiek przedtem przeznaczyła Twoja ręka oraz Twoje postanowienie.
  • Ps 2:1-3 : 1 Czemu się burzą ludy, a narody próżne zamysły knują? 2 Powstają królowie ziemi i razem radzą książęta przeciw BOGU, i Jego Pomazańcowi. 3 Stargajmy ich więzy, zrzućmy z siebie ich pęta.
  • Ps 22:1-9 : 1 Przewodnikowi chóru, na nutę „Łanio zorzy”. Pieśń Dawida. 2 Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi? 3 Boże mój, Boże, czemu mnie opuściłeś; czemu jesteś daleki od mego wspomożenia oraz od słów mojej skargi? 4 A jednak Ty jesteś święty; Ten, co zasiada wśród chwały Israela. 5 Tobie ufali nasi ojcowie; ufali, zatem ich wybawiłeś. 6 Do Ciebie wołali, więc byli ocaleni; Tobie ufali, zatem nie byli zawstydzeni. 7 Zaś ja jestem robakiem, a nie mężem, pośmiewiskiem ludzi i wzgardą tłumu. 8 Wszyscy, którzy mnie widzą – urągają mi, ściągają usta i potrząsają głową, mówiąc: 9 Niech to powierzy WIEKUISTEMU! Niech go wybawi! Ocali go, ponieważ go sobie upodobał! 10 Ty wyprowadziłeś mnie z łona oraz bezpiecznie mnie złożyłeś u piersi mojej matki. 11 Od urodzenia na Tobie polegałem; poza życiem mej matki Ty jesteś moim Bogiem. 12 Ode mnie się nie oddalaj, gdyż niedola jest bliska, a nie ma pomocnika. 13 Otoczyła mnie gromada byków, oblegli mnie mocarze Baszanu. 14 Rozwarli na mnie swą paszczę, jak lew co porywa i ryczy. 15 Jestem rozlany jak woda, rozeszły się wszystkie moje członki, pośród moich wnętrzności, moje serce jest roztopione jak wosk. 16 Jak skorupa zaschła ma siła, mój język przylgnął do mego podniebienia, powaliłeś mnie do prochu śmierci. 17 Ponieważ otoczyły mnie psy, obstąpiła mnie zgraja złoczyńców, z bólu wyją moje ręce i nogi. 18 Mogę policzyć wszystkie moje kości; a oni się przyglądają, nade mną się znęcają. 19 Rozdzielają między siebie me odzienie, a o moje szaty los rzucają. 20 Ale Ty, WIEKUISTY, się nie oddalaj; ma potęgo pospiesz mi na ratunek. 21 Ocal od miecza moją duszę, z mocy psa moją jedyną. 22 Wyzwól mnie z paszczy lwa oraz obroń mnie od bawolich rogów. 23 A mym braciom będę rozgłaszał Twoje Imię, pośród zboru będę Cię wielbił. 24 Chwalcie Go, bogobojni, czcij Go cały rodzie Jakóba; korzcie się przed Nim wszyscy z nasienia Israela. 25 Bo nie wzgardził, nie wstrętna mu skarga żebrzącego, nie ukrył przed nim Swego oblicza; wysłuchał go, kiedy do Niego wołał. 26 Od Ciebie moje uwielbienie w wielkim zborze i wobec bogobojnych spełnię śluby. 27 Biedni będą spożywać oraz się nasycą, będą chwalić WIEKUISTEGO Jego czciciele, wasze serce ożyje na wieki. 28 Wspomną i zwrócą się do BOGA wszystkie krańce ziemi; ukorzą się przed Tobą pokolenia narodów. 29 Bowiem WIEKUISTEMU należy się królowanie i władztwo nad narodami. 30 Jedzą, korząc się, wszyscy możni ziemi; przed Nim klękają wszyscy zstępujący w proch; ten, kto nie pożywił swej duszy. 31 Będzie Mu służyć potomstwo i o Panu opowiadać pokoleniom.
  • Ps 69:1-9 : 1 Przewodnikowi chóru, na sześć głosów. Od Dawida. 2 Wspomóż mnie, Panie, bo wody doszły aż do zagrożenia życia. 3 Ugrzęzłem w bezdennym bagnie i nie ma oparcia; dostałem się na głębię wód i prąd mnie zniósł. 4 Znużyłem się; wołając, zaschło moje gardło; omdlały moje oczy wyglądając mojego Boga. 5 Liczniejsi niż włosy mojej głowy są ci, co mnie bez przyczyny nienawidzą, wzmogli się moi ciemięzcy, moi wrogowie bez powodu; mam zwrócić to, czego nigdy nie zagrabiłem. 6 Boże, Ty znasz moją nieroztropność, a me winy nie są przed Tobą tajne. 7 Niech się przeze mnie nie powstydzą ci, co Tobie ufają, Panie, WIEKUISTY Zastępów; niech się przeze mnie nie zarumienią ci, którzy Ciebie szukają, Boże Israela. 8 Bo dla Ciebie znosiłem szyderstwo i rumieniec okrył moje oblicze. 9 Stałem się obcym moim braciom i nieznanym dla synów mojej matki. 10 Gdyż trawiła mnie gorliwość dla Twego domu i spadały na mnie szyderstwa tych, którzy Ci urągali. 11 Poszcząc, wypłakałem moją duszę, lecz i to było dla mnie na urągowisko. 12 Włożyłem wór zamiast szaty i stałem się im przysłowiem. 13 Rozpowiadają o mnie ci, co przesiadują w bramach, i jestem w śpiewkach pijanych. 14 Ale ja, WIEKUISTY, w porze łaski przychodzę do Ciebie z mą modlitwą; Boże, w Twym wielkim miłosierdziu, odpowiedz mi ziszczeniem się Twego zbawienia. 15 Wydobądź mnie z błota, bym nie utonął; niech będę ocalony od moich przeciwników i z głębin wód. 16 Niech mnie nie uniesie prąd wody, niechaj mnie nie pochłonie głębia, a topiel nie zawrze nade mną swojej paszczy. 17 Wysłuchaj mnie, WIEKUISTY, bo błogą jest Twoja łaska; zwróć się do mnie w Twym wielkim miłosierdziu 18 i nie skrywaj Twojego oblicza przed Twym sługą, gdyż jestem uciśniony; pospiesz się oraz mnie wysłuchaj. 19 Zbliż się do mojej duszy i ją wybaw; wyzwól mnie z powodu wrogów. 20 Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą sromotę; przed Tobą są wszyscy moi ciemięzcy. 21 Hańba kruszy me serce oraz jestem zbolały; oczekuję współczucia, lecz go nie ma; nie znalazłem tych, co pocieszają. 22 Wlali żółć do mojego pokarmu, w mym pragnieniu poili mnie kwasem. 23 Niech ich stół będzie dla nich zasadzką oraz sidłem bezpiecznie ucztujących. 24 Niech się zaćmią ich oczy, by nie widzieli, a ich biodra nieustannie czyń chwiejne. 25 Wylej na nich Twój gniew, niech ich dosięgnie Twoja zapalczywość. 26 Niech ich miejsce warowne stanie się pustkowiem, a w ich namiocie nie będzie mieszkańca. 27 Gdyż kogo zraniłeś - tego ścigają, rozpowiadają o bólu porażonych przez Ciebie. 28 Dodaj nieprawość do ich nieprawości, niech nie wchodzą przez Twoją sprawiedliwość. 29 Niech będą wymazani z Księgi Życia oraz nie zapisani wraz z prawymi*. 30 A mnie, utrapionego i zbolałego, wydźwignie Twoja pomoc, Boże. 31 Będę sławił pieśnią Imię Boga i wielbił je wdzięcznością. 32 I będzie to milsze WIEKUISTEMU niż cielę, niż dwukopytny, rogaty byk. 33 Zobaczą to poniżeni i się ucieszą; zobaczą to ci, co szukają Boga i ożyje ich serce. 34 Bo WIEKUISTY słucha ubogich, a Swoimi pojmanymi nie gardzi. 35 Chwalą Go niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co się w nich roi. 36 Bowiem Bóg wspomoże Cyon, odbuduje miasta Judy; osiądą tam i odziedziczą tą ziemię.
  • Iz 53:1-9 : 1 Kto by uwierzył wieści, co do nas doszła i nad kim się objawiło ramię WIEKUISTEGO? 2 Bo wyrósł przed Nim jak różdżka i jak korzeń ze spierzchłej ziemi; nie miał postawy, ani urody; widzieliśmy go, ale nie w tej postaci, byśmy go sobie upodobali. 3 Wzgardzony był, unikany przez ludzi, mąż boleści, zżyty z cierpieniem; jakby zakrywał swe oblicze, wzgardzony był i go mieliśmy za nic. 4 Ale on nosił nasze cierpienia, dźwigał nasze dolegliwości; a myśmy uważali go za dotkniętego, rażonego przez Boga i znękanego. 5 Zaś on był raniony za nasze przestępstwa, skruszony za nasze winy; za nasz pokój – kaźń na nim, a przez jego potłuczenie – my wyzdrowieliśmy. 6 Wszyscy błądziliśmy jako trzoda, każdy zwrócił się na swoją drogę, lecz WIEKUISTY dotknął go winą nas wszystkich. 7 Był dręczony – ale ulegał i nie otwierał swoich ust; jak jagnię prowadzone na rzeź, jak oniemiała owca, przed tymi, którzy ją strzygą – tak nie otwierał swoich ust. 8 Został wzięty na skutek ucisku i sądu; kto to pomyśli w jego pokoleniu, że został odłączony z krainą żywych za odstępstwo mojego narodu, jako kara za nich. 9 Pośród niegodziwych ustanowiono jego grób, wśród przemożnych jego mogiłę; jakkolwiek bezprawia nie popełnił i nie było zdrady w jego ustach. 10 Ale spodobało się WIEKUISTEMU, złamać Swojego gnębionego, by swą duszą spełnił ofiarę, ujrzał potomstwo, przedłużył dni i aby przez jego ręce rozwinęła się wola WIEKUISTEGO. 11 Z trudu swojej duszy zobaczy i będzie nasycony. Mój sprawiedliwy sługa swą mądrością wielu poprowadzi do sprawiedliwości i sam poniesie ich winy. 12 Dlatego dam mu w spadku wielu oraz rozdzieli zdobycz wśród potężnych; gdyż wydał na śmierć swoje życie i do występnych był zaliczony; on, który poniósł grzech wielu oraz wstawiał się za przestępcami.
  • Dn 9:24-27 : 24 Siedemdziesiąt będących po siedemwyznaczono twojemu ludowi i twemu świętemu miastu na skończenieprzestępstwa, zgładzenie grzechów, oczyszczenie nieprawości, nadejście wiecznej sprawiedliwości, na zapieczętowanie widzenia oraz proroctwa i namaszczenie Świętego świętych. 25 Dlatego wiedz i zrozum, że od wyjścia słowa o powrocie i odbudowie Jeruszalaim – do MesjaszaWodzabędzie siedem będących po siedem. Potem sześćdziesiąt dwa będące po siedem, kiedy znowu będzie ustanowiony plac i decyzja; a będą to trudne czasy. 26 Po owych sześćdziesięciu dwóch będących po siedem, Mesjasz zostanie zabity, jednak to mu nic nie zaszkodzi; owszem, lud wodza, co przyjdzie, zniszczymiasto oraz Świątynię, a jego koniec będzie w powodzi, bo aż do końca wojna i ustawiczne przerażenie. 27 Jednak w ostatnim z będących po siedem, umocniwielkieprzymierze; a w połowie tego, z będących po siedem, pustoszycielw obrzydliwejszaciepołoży kres ofiaromkrwawym i z pokarmów.Więc aż do skończenia wyznaczonego czasu wyleje się kara na tego, co powoduje spustoszenie.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Mk 10:32-34
    3 wersety
    91%

    32A byli w drodze, wchodząc do Jerozolimy, zaś Jezus ich prowadził. I dziwili się, a idący za nim się bali. Więc znowu wziął dwunastu oraz zaczął im mówić rzeczy mające mu się wydarzyć:

    33Oto wchodzimy do Jerozolimy, a Syn Człowieka będzie wydany arcykapłanom oraz uczonym w Piśmie. Zasądzą go na śmierć oraz wydadzą go poganom.

    34Także go wyśmieją, ubiczują, i go oplują, i go zabiją; a trzeciego dnia wstanie z martwych.

  • 19wydadzą go też narodom na pośmiewisko, ubiczowanie i ukrzyżowanie; ale trzeciego dnia wstanie z martwych.

  • Lk 18:31-33
    3 wersety
    84%

    31I wziął ze sobą dwunastu oraz do nich powiedział: Oto wchodzimy do Jerozolimy. Zatem zostanie wypełnione wszystko, co napisane przez proroków odnośnie Syna Człowieka.

    32Bowiem zostanie wydany poganom, wyśmiany, znieważony i opluty,

    33oraz kiedy go ubiczują zabiją; a trzeciego dnia powstanie.

  • 17I Jezus, wchodząc do Jerozolimy, w drodze, na osobności, wziął ze sobą dwunastu uczniów oraz im powiedział:

  • Mt 17:22-23
    2 wersety
    83%

    22A kiedy przebywali w Galilei, Jezus do nich powiedział: Syn Człowieka ma być wydany w ręce ludzi,

    23i go zabiją, ale trzeciego dnia będzie wzbudzony. Zatem się bardzo zasmucili.

  • Mt 16:20-21
    2 wersety
    80%

    20Wtedy przykazał swoim uczniom, aby nikomu nie mówili, że On jest Jezusem Chrystusem.

    21Odtąd Jezus zaczął tłumaczyć swoim uczniom, że musi odejść do Jerozolimy oraz wiele wycierpieć od starszych, od przedniejszych kapłanów i uczonych w Piśmie; być zabitym, a trzeciego dnia być wzbudzonym.

  • 22I chociaż Syn Człowieka odchodzi w naznaczonym czasie, ale biada owemu człowiekowi, przez którego zostaje wydany.

  • 22i powiedział: Syn Człowieka musi wiele wycierpieć i zostać odrzuconym przez starszych, przedniejszych kapłanów oraz uczonych w Piśmie; także zostać zabitym, a trzeciego dnia powstać.

  • 7i mówił o Synu Człowieka, że musi zostać wydanym w ręce grzesznych ludzi, zostać ukrzyżowanym, a w trzecim dniu powstać.

  • 20Lecz także o tym, jak go przedniejsi kapłani i nasi przełożeni wydali na wyrok śmierci, więc go ukrzyżowali.

  • Mk 14:41-42
    2 wersety
    78%

    41Więc przychodzi trzeci raz i im mówi: Odtąd śpijcie oraz odpoczywajcie. Wystarczy. Przyszła ta godzina; oto Syn Człowieka jest wydawany w ręce grzeszników.

    42Wstańcie, pójdźmy. Oto zbliżył się ten, który mnie wydaje.

  • 31Także zaczął ich nauczać, że Syn Człowieka musi wiele wycierpieć i być odrzuconym przez starszych, arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie, i zostać zabitym, a po trzech dniach powstać z martwych.

  • 2Wiecie, że po dwóch dniach jest Pascha, a Syn Człowieka jest wydany, aby został ukrzyżowany.

  • 21Oto Syn Człowieka podąża jak o nim napisano, ale biada owemu człowiekowi, przez którego Syn Człowieka jest wydawany; dobrze by mu było, gdyby nie został zrodzony ten człowiek.

  • Mt 26:45-46
    2 wersety
    77%

    45Wtedy przychodzi do swoich uczniów oraz im mówi: Odtąd śpijcie i odpoczywajcie; oto zbliżyła się godzina, a Syn Człowieka jest wydawany w ręce grzeszników.

    46Wstańcie, pójdźmy. Oto zbliżył się ten, który mnie wydaje.

  • 31Bowiem uczył swych uczniów i im mówił, że Syn Człowieka jest wydawany w ręce ludzi, i go zabiją; a zabity, trzeciego dnia wstanie z martwych.

  • 28A kiedy to powiedział ruszył naprzód, wchodząc do Jerozolimy.

  • 44Wy włóżcie sobie do waszych uszu te słowa, gdyż Syn Człowieka ma być wydanym w ręce ludzi.

  • 4Więc odszedł i rozmawiał z przedniejszymi kapłanami i dowódcami, jakby go im wydać.

  • 28tak jak Syn Człowieka nie przyszedł, aby być obsługiwanym, lecz aby usłużyć, i by oddać swoje życie na okup za wielu.

  • 16Wtedy im go powierzył, aby został ukrzyżowany. Zatem wzięli Jezusa oraz odprowadzili.

  • 24Wprawdzie Syn Człowieka idzie naprzód, jak o nim napisano; lecz biada temu człowiekowi, przez którego Syn Człowieka jest wydawany; byłoby mu dobrze, gdyby nie został zrodzony ten człowiek.

  • 10Wtedy Judas Iszkariot, jeden z dwunastu, poszedł do przedniejszych kapłanów, aby go im wydać.

  • Mt 27:1-2
    2 wersety
    74%

    1A gdy był wczesny ranek, wszyscy przedniejsi kapłani oraz starsi ludu zarządzili naradę przeciwko Jezusowi, aby go zabić.

    2Więc go związali, odprowadzili i poddali go namiestnikowi Poncjuszowi Piłatowi.

  • 1A przez rano przedniejsi kapłani uczynili naradę ze starszymi, z uczonymi w Piśmie i całą radą, po czym związali Jezusa, odprowadzili go oraz wydali Piłatowi.

  • 18A on rzekł: Idźcie do miasta, do pewnego człowieka oraz mu powiedzcie: Nauczyciel mówi: Mój czas jest bliski; u ciebie zrobię wieczerzę paschalną z moimi uczniami.

  • 2A przedniejsi kapłani oraz uczeni w Piśmie dociekali jakby go zabić, bowiem się bali ludu.

  • 66A kiedy się stał dzień, zeszli się starsi ludu, przedniejsi kapłani oraz uczeni w Piśmie, i przyprowadzili go do ich rady,

  • 16Ale będziecie też wydawani przez rodziców, braci, krewnych i przyjaciół, więc będą zabijali niektórych spośród was.

  • 1Zaś za dwa dni była Pascha oraz Przaśniki, więc nawet przedniejsi kapłani i uczeniu w Piśmie szukali, jakby go pojmać podstępem oraz zabić.

  • 53Potem zaprowadzili Jezusa do arcykapłana, i schodzą się wszyscy przedniejsi kapłani, starsi oraz uczeni w Piśmie.

  • 48Zaś Jezus mu powiedział: Judasu, pocałunkiem wydajesz Syna Człowieka?

  • 20I czatując, wysłali szpiegów, co udawali, że sami są sprawiedliwymi, by uczepili się jego słowa, aż do wydania go zwierzchności oraz władzy namiestnika.

  • 32aby się wypełniło słowo Jezusa, które powiedział wskazując, jaką śmiercią ma umrzeć.

  • 22Więc oto teraz, będąc związany Duchem jadę do Jerozolimy, nie znając tych rzeczy, które w niej mają mi się przydarzyć.

  • 33A on mu powiedział: Panie, jestem gotów iść z tobą do więzienia oraz na śmierć.

  • 12Również wyda na śmierć brat brata, a ojciec dziecko; i powstaną dzieci przeciwko rodzicom, i będą ich uśmiercać.

  • 51Ale w dopełniające się dni jego wniebowstąpienia oraz gdy ugruntował on swą osobę, zdarzyło się, że poszli do Jerozolimy.

  • 1A w jednym z dni, gdy on nauczał lud w Świątyni i głosił Ewangelię, zdarzyło się, że zbliżyli się przedniejsi kapłani oraz uczeni w Piśmie ze starszymi,

  • 20Ale przedniejsi kapłani oraz starsi namówili tłumy, aby prosili o Barabbasza, a Jezusa żeby stracili.

  • 36Wtedy Jezus przychodzi z nimi na miejsce zwane Getsemane, i mówi uczniom: Usiądźcie tu, aż odejdę oraz tam się pomodlę