Ksiega Psalmów 114:2
stał się Jehuda Jego uświęconym, a Israel Jego władzą.
stał się Jehuda Jego uświęconym, a Israel Jego władzą.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Kiedy Israel wychodził z Micraim, dom Jakóba spośród ludu obcej mowy,
1Przewodnikowi chóru w towarzystwie instrumentów smyczkowych. Pieśń Asafa, śpiew.
2Bóg jest poznany w Judei; Jego Imię jest wielkie w Israelu.
7Aby Twoi umiłowani zostali ocaleni, niech wspomoże nas Twoja prawica i nas wysłuchaj.
8Bóg w Swojej świętości powiedział: Ucieszę się, podzielę Szechem i dolinę Sukoth pomierzę.
54Przyprowadził ich do Swojego świętego dziedzictwa, na ową górę, którą stworzyła Jego prawica.
55Rozpędził przed nimi narody, puścił ich na dziedziczny dział i w namiotach osiedlił ich pokolenia – Israela.
4Gdyż WIEKUISTY wybrał sobie Jakóba, Israela na Swoją drogocenną własność.
22Twój israelski lud uczyniłeś sobie za lud na zawsze; a ty WIEKUISTY stałeś się dla nich Bogiem.
3Israel był poświęcony WIEKUISTEMU, pierwiastkiem Jego plonów; a wszyscy, którzy go chcieli pożreć – zawinili, spadło na nich utrapienie – mówi WIEKUISTY.
4Zaś takie są słowa, które WIEKUISTY wypowiedział o Israelu i o Judzie:
3Widziało to morze i uciekło. Jarden cofnął się wstecz.
19Swoje Słowo objawił Jakóbowi, swe ustawy i sądy Israelowi.
28A narody poznają, że to Ja, WIEKUISTY, uświęcam Israela, gdyż Moja Świątynia będzie wśród nich na wieki.
18Bo Ty jesteś ozdobą ich siły i Twą łaską wywyższa się nasz róg.
2Zaś WIEKUISTY powiedział: Juda wyruszy; oto poddam kraj w jego moc.
12I oddał ich kraj na dziedzictwo, na dziedzictwo Swojemu ludowi Israelowi.
12Szczęśliwy naród, którego WIEKUISTY jest Bogiem; lud, który wybrał na Swe dziedzictwo.
68A wybrał pokolenie Judy i górę Cyon, którą umiłował.
69Także dźwignął Swoją Świątynię, jak góry; jakby ziemię, którą ugruntował na wieki.
16Nie jest do nich podobny udział Jakóba bo On jest Stwórcą Wszechrzeczy, a Israel berłem Jego dziedzictwa; Jego Imię WIEKUISTY Zastępów.
1Pieśń Korachitów, śpiew. Jego twierdza na świętych górach.
19Nie taki jest dział Jakóba prętu dziedzictwa; bowiem On jest Stwórcą Wszechrzeczy – Jego Imię WIEKUISTY Zastępów.
12I Juda został porażony przez Israela; tak, że każdy schronił się do swych namiotów.
35Chwalą Go niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co się w nich roi.
9Gdyż udziałem WIEKUISTEGO jest Jego lud, Jakób Jego sznurem dziedzicznym.
12Gdyż tak mówi WIEKUISTY Zastępów: Po sławę wysłał mnie do narodów, które was ograbiły; bo kto się was dotyka – dotyka się źrenicy Mego oka!
13O israelskie nasienie, Jego słudzy! O synowie Jakóba, Jego wybrani!
14On, WIEKUISTY, naszym Bogiem; Jego sądyna całej ziemi.
18Twój święty naród niedługo trzymał ziemię, Twoją Świątynię podeptali nieprzyjaciele.
16Więc synowie israelscy uciekali przed Judą; ale Bóg podał ich w ich ręce.
22Lecz Juda został porażony przed Israelem; zatem pouciekali, każdy do swoich namiotów.
2Od dawna ukazywał mi się WIEKUISTY, mówiąc: Ponieważ umiłowałem cię wieczną miłością, dlatego zachowałem ci długotrwałą łaskę.
2Niech się cieszy Israel swoim Stwórcą, niech synowie Cyonu radują się swoim Królem.
9Israelu ufaj WIEKUISTEMU! On jest ich pomocą i tarczą.
13Bowiem BÓG wybrał Cyon, upodobał go Sobie na Swą siedzibę, mówiąc:
12Miejscem świętym jest dawny, wysoko postawiony tronchwały.
15Ja, WIEKUISTY, wasz Święty, Twórca Israela, wasz Król.
19Ale i Judejczycy nie przestrzegali przykazań swojego Boga, WIEKUISTEGO, lecz postępowali według ustaw Israelitów, które sami sobie ułożyli.
24Utwierdziłeś sobie Twój israelski lud, by Ci był ludem na wieki; zaś Ty, WIEKUISTY, stałeś się ich Bogiem.
2Więc Dawid poznał, że WIEKUISTY go utwierdził królem nad Israelem, i że w górze wywyższył jego królestwo dla Swojego israelskiego ludu.
18W tym czasie zostali poniżeni synowie israelscy, a wzmocnili się synowie judzcy; ponieważ polegali na WIEKUISTYM, Bogu swych przodków.
17Zaprowadzisz ich i zasadzisz na górze Twojego dziedzictwa, na miejscu, które urządzisz na Twą siedzibę, WIEKUISTY; w Świątyni, Panie, którą założą Twoje ręce.
7A o Jehudzie powiedział: WIEKUISTY, wysłuchaj głosu Jehudy i prowadź go do jego ludu; będzie walczył za niego swoimi rękami, a Ty bądź mu pomocą przeciwko jego wrogom.
4Potężny Król umiłował sąd; Ty utwierdziłeś prawość*; Ty w Jakóbie uczyniłeś Prawo i Sprawiedliwość.
10Bowiem powiedziałeś: Te dwa narody i te dwa kraje będą moje, my je posiądziemy; a przecież tam był WIEKUISTY.
21A zwycięzcy pociągną na górę Cyon, by sądzić górę Ezawa, i będzie Królestwo WIEKUISTEGO.
1Kiedy Israel był młodzieńcem – umiłowałem go i z Micraim powołałem Mojego syna.