Ksiega Psalmów 18:1

Biblia Gdanska (1632/1881)

Przewodnikowi chóru. Przez sługę WIEKUISTEGO – Dawida, który wypowiedział BOGU słowa tej pieśni, kiedy WIEKUISTY go wybawił z rąk wszystkich nieprzyjaciół, a w szczególności z ręki Saula.

📖 Analiza gramatyczna

Tekst oryginalny

לַמְנַצֵּ֤חַ ׀ לְעֶ֥בֶד יְהוָ֗ה לְדָ֫וִ֥ד אֲשֶׁ֤ר דִּבֶּ֨ר ׀ לַיהוָ֗ה אֶת־דִּ֭בְרֵי הַשִּׁירָ֣ה הַזֹּ֑את בְּי֤וֹם הִֽצִּיל־יְהוָ֘ה אוֹת֥וֹ מִכַּ֥ף כָּל־אֹ֝יְבָ֗יו וּמִיַּ֥ד שָׁאֽוּל׃

Transliteracja

To the menatseach for ebed YHWH for David which dibber to YHWH et-dibrey the shirah this in yom hitsil-YHWH him from kaf all-oyebav and from yad Shaul.

Szczegóły gramatyczne

• *menatseach*: preposition + participle, masculine singular - to the director/choirmaster
• *ebed*: construct state, masculine singular - servant of
• *YHWH*: proper noun, divine name
• *David*: proper noun, masculine singular
• *dibber*: perfect, 3rd person masculine singular - spoke
• *et*: direct object marker
• *dibrey*: construct state, masculine plural - words of
• *shirah*: feminine singular noun - song
• *yom*: masculine singular noun - day
• *hitsil*: hifil perfect, 3rd masculine singular - delivered/rescued
• *kaf*: construct state, feminine singular - palm/hand of
• *oyebav*: masculine plural noun with 3rd person suffix - his enemies
• *yad*: construct state, feminine singular - hand of

Znaczenia słów

• *menatseach*: director/choirmaster/musical leader
• *dibber*: spoke/uttered/recited
• *shirah*: song/psalm/poem
• *hitsil*: delivered/rescued/saved

Wersety referencyjne

• 2 Sm 22:1-9 : 1 Zaś Dawid wypowiedział WIEKUISTEMU słowa tej pieśni, gdy WIEKUISTY wybawił go z mocy wszystkich jego wrogów, a w szczególności z ręki Saula. 2 Powiedział: WIEKUISTY! Moja Skało, moja Twierdzo, mój Wybawco! 3 Boże! Moja Opoko, w którą wierzę; moja Tarczo i Rogu mojego wybawienia; moja Ucieczko i me Schronisko! Zbawco, który mnie chroni przed przemocą! 4 Wzywam Wielbionego, WIEKUISTEGO, i jestem wybawiony od moich wrogów! 5 Już ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie nurty nicości. 6 Męki Krainy Umarłych mnie osnuły i pochwyciły sidła śmierci. 7 Lecz w mej niedoli wzywałem WIEKUISTEGO i wołałem do mojego Boga. Ze Swego Przybytku wysłuchał mojego głosu i me wołanie doszło do Jego uszu. 8 Wstrząsnęła się i zadrżała ziemia, a posady niebios zatrzęsły się i zachwiały, bowiem zapłonął gniewem. 9 W Jego gniewie wzniósł się dym, a z Jego ust zieje ogień; od niego rozżarzają się węgle. 10 Pochylił niebiosa i zszedł, a pod Jego stopami gęsta mgła. 11 Wsiadł na cherubina i nadleciał; na skrzydłach wichru się ukazał. 12 Wokół siebie roztoczył mrok, niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki. 13 Od blasku bijącego od Niego, zapłonęły ogniste węgle. 14 WIEKUISTY zagrzmiał z niebios, Najwyższy wydał swój głos. 15 Puścił strzały i ich rozproszył; błyskawice, zatem ich zmieszał. 16 Od groźby WIEKUISTEGO, od zadęcia gniewnego Jego Ducha, ukazały się łożyska morza, obnażyły się posady świata. 17 Sięgnął z wysokości i mnie ujął; wydobył z wielkiej topieli. 18 Ocalił mnie od potężnego wroga, od moich nieprzyjaciół, bo byli silniejsi ode mnie. 19 Napadli na mnie w dniu mojego nieszczęścia, ale WIEKUISTY stał się moją podporą. 20 Wyprowadził mnie na przestronne miejsce i mnie wybawił, bo Sobie mnie upodobał. 21 WIEKUISTY wynagradza mnie według mojej sprawiedliwości, odpłaca mi według czystości mojego udziału. 22 Bo przestrzegałem dróg WIEKUISTEGO i nie byłem odstępcą od mojego Boga. 23 Gdyż przede mną są wszystkie Jego sądy oraz od Jego praw nie zbaczam. 24 Będąc przed Nim doskonały, strzegę się od wszelkiego grzechu. 25 Dlatego WIEKUISTY oddaje mi według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed Jego oczyma. 26 Z proszącym o litość postępujesz miłosiernie, z mężem nieskazitelnym – nieskazitelnie. 27 Ze szczerym postępujesz szczerze, a z przewrotnym bezwzględnie. 28 Uciśnionych ludzi wybawiasz; Swe oczy zwracasz na wyniosłych i ich poniżasz. 29 Tak, moim światłem jest WIEKUISTY; WIEKUISTY rozjaśnia moją ciemność. 30 Tobą przełamię szyki oraz w mym Bogu przejdę mury. 31 Bóg – nieskazitelna Jego droga; czyste jest Słowo WIEKUISTEGO; On tarczą dla wszystkich, którzy Mu ufają. 32 Bo kto jest Bogiem oprócz WIEKUISTEGO; kto jest Skałą obok naszego Pana? 33 Ten Bóg mnie opasał siłą, a mą drogę uczynił prostą. 34 Upodobnił me nogi do jelenich i na moich wyżynach mnie utwierdza. 35 Me ręce ćwiczy do boju, więc swymi ramionami napinam łuk spiżowy. 36 Dałeś mi tarczę Twego zbawienia i w pokorze stałem się wielkim. 37 Rozszerzyłeś pode mną moje kroki i me stawy się nie zachwiały. 38 Ścigałem moich wrogów i ich zgładziłem; nie wróciłem, aż ich nie wytępiłem. 39 Zgładziłem ich i skruszyłem tak, że nie mogli powstać; padli pod moimi stopami. 40 Tak do boju opasałeś mnie mocą, a moich przeciwników powaliłeś pode mnie. 41 Podałeś mi kark moich wrogów, zatem zmiażdżyłem mych nieprzyjaciół. 42 Oglądali się, ale nikt nie pomógł – na Boga, ale im nie odpowiedział. 43 Starłem ich jak proch ziemi, jak błoto ulic ich zdeptałem i rozrzuciłem. 44 Wybawiłeś mnie od zatargów w moim ludzie, zachowałeś mnie jako głowę plemion; służą mi ludy, których nie znałem. 45 Schlebiają mi synowie obczyzny, o których usłyszałem ze słuchu ucha. 46 Synowie obczyzny omdleli i drżąc, uchodzą ze swoich zamków. 47 Żywym jest WIEKUISTY! Niech będzie pochwaloną ma Opoka; wywyższonym Bóg, Skała mojego zbawienia. 48 Bóg, który mi użyczył pomsty i poddał pode mnie narody; 49 który mnie wyzwolił od moich wrogów i wyniósł nad mych przeciwników; ocalił mnie przed każdym srogim mężem. 50 Dlatego chcę cię sławić pomiędzy narodami, o WIEKUISTY, a Twojemu Imieniu będę śpiewał. 51 Tobie, który jesteś obronną wieżą dla ustanowionego przez Siebie króla; który świadczysz łaskę Swojemu pomazańcowi, Dawidowi i na wieki jego rodowi.
• Kol 1:11 : 11 Będąc też umocnieni wśród radości, w każdym przejawie mocy Boga, w celu chwały Jego potęgi, ku wszelkiej wytrwałości oraz wyrozumiałości.
• 1 J 4:19 : 19 My go miłujemy, bo on pierwszy nas umiłował.
• Flp 4:13 : 13 We wszystkim jestem silny w Chrystusie, który mnie wzmacnia.
• Iz 12:1-6 : 1 W owym dniu wypowiesz: Dziękuję Ci, WIEKUISTY, bo się na mnie gniewałeś; lecz Twój gniew się odwrócił i mnie pocieszasz. 2 Oto Bóg mojego zbawienia; ufam i się nie trwożę! Bowiem WIEKUISTY, WIEKUISTY jest moją pieśnią i mocą, z powodu mojego wybawienia. 3 Z radością będziecie czerpać wody ze źródeł ocalenia. 4 I powiecie owego dnia: Wysławiajcie WIEKUISTEGO, wzywajcie Jego Imienia, rozpowiadajcie pomiędzy narodami o Jego czynach, rozgłaszajcie, że wzniosłe jest Jego Imię. 5 Śpiewajcie WIEKUISTEMU, bowiem dokonał wielkie rzeczy; niech to będzie rozgłoszone po całej ziemi. 6 Raduj się i wesel obywatelko Cyonu, bo wielkim jest pośród ciebie Święty Israela.
• Ps 34:19 : 19 BÓG jest bliskim tym złamanym w sercu; wspomaga skruszonych w duchu.
• Ps 36:1 : 1 Przewodnikowi chóru, od sługi WIEKUISTEGO, od Dawida.
• Ps 116:16 : 16 O WIEKUISTY, ja przecież jestem Twoim sługą, synem Twej służebnicy, bo rozwiązałeś moje pęta.
• Ps 118:14 : 14 WIEKUISTY moją sławą i pieśnią; On był moim zbawieniem.
• Ps 144:1-2 : 1 Pieśń Dawida. Wysławiony WIEKUISTY, moja Skała, który zaprawia moje ręce do walki, a moje palce do boju. 2 Mój Dobroczyńca, moja Warownia, moja Obrona, mój Zbawca i moja Tarcza;Nim się osłaniam, On poddał pode mnie mój naród.
• Ps 18:32 : 32 Bo któż jest Bogiem, oprócz WIEKUISTEGO; kto Opoką, oprócz prawdziwego Boga?
• Ps 28:7-8 : 7 WIEKUISTY jest moją mocą i tarczą. W Niego wierzyło moje serce, a więc zostałem wspomożony, ucieszyło się moje serce; i dlatego złożę Mu dzięki moją pieśnią. 8 WIEKUISTY jest obroną swoich, On jest zbawczą twierdzą Swojego pomazańca.
• Wj 15:1-9 : 1 Wtedy Mojżesz razem z synami Israela zaśpiewał pieśń WIEKUISTEMU. Powiedzieli w tych słowach: Zaśpiewam WIEKUISTEMU, gdyż wielce się wywyższył; wtrącił w morze rumaka i jego jeźdźca. 2 PAN sławą i moją pieśnią, On mi się stał pomocą. To Ten jest moim Bogiem, więc Go uwielbiam; Bóg mojego ojca, więc Go wynoszę. 3 WIEKUISTY jest bojownikiem, WIEKUISTY to Jego Imię. 4 Wozy faraona i jego wojska wrzucił w morze, i najlepsi jego trójzapaśnicy zostali pogrążeni w morzu Sitowia. 5 Pokryły ich otchłanie, zapadli się w głębię jak kamień. 6 Twoja prawica, WIEKUISTY, jest uświetniona mocą; Twoja prawica, WIEKUISTY, zgromiła nieprzyjaciela. 7 Wielkością Twojego majestatu kruszysz Twych przeciwników; wywierasz Twój gniew, więc pożera ich jakby źdźbło. 8 Zadęciem Twoich nozdrzy spiętrzyły się wody, nurty stanęły jak grobla, skrzepły tonie pośrodku morza. 9 Wróg powiedział: Będę ich gonił; doścignę, rozdzielę łupy, nasyci się nimi moja dusza; obnażę mój miecz i wytępi ich moja ręka. 10 Zadąłeś Twoim tchnieniem i okryło ich morze; w potężnych wodach pogrążyli się jakby ołów. 11 Któż jak Ty między bóstwami, WIEKUISTY? Któż jak Ty wsławiony jest świętością, sprawco cudów, oraz wspaniały w chwale? 12 Wyciągnąłeś Twoją prawicę i pochłonęła ich ziemia. 13 A ten lud, który wybawiłeś, prowadzisz Twoją łaską; prowadzisz Twoją mocą do przybytku Twojej świętości. 14 Narody słyszą i drżą, dreszcz przejmuje mieszkańców Pelesztet. 15 Trwożą się książęta Edomu, mocarze Moabu, oto przejmuje ich drżenie; truchleją wszyscy mieszkańcy Kanaanu. 16 Oby padła na nich bojaźń i trwoga, niech oniemieją jak głaz od wielkości Twojego ramienia, aż przejdzie ten lud, który sobie nabyłeś. 17 Zaprowadzisz ich i zasadzisz na górze Twojego dziedzictwa, na miejscu, które urządzisz na Twą siedzibę, WIEKUISTY; w Świątyni, Panie, którą założą Twoje ręce. 18 WIEKUISTY będzie królować na wieki i na zawsze. 19 Tak weszły do morza konie faraona wraz z jego jeźdźcami, a WIEKUISTY skierował na nich wody morza; zaś synowie Israela przeszli po suszy środkiem morza. 20 A prorokini Mirjam, siostra Ahrona, wzięła w swą rękę bęben, i wyszły za nią wszystkie niewiasty z bębnami oraz w pląsach. 21 A Mirjam im zawtórowała: Zaśpiewajcie WIEKUISTEMU, bo wzniósł się wielce, rumaka i jego jeźdźca wtrącił w morze.
• Sdz 5:1-9 : 1 Zatem owego dnia, tymi słowami zaśpiewała Debora oraz Barak, syn Abinoama: 2 Gdy stargały się więzy w Israelu lud się ochoczo stawił, i za to wysławiajcie WIEKUISTEGO! 3 Posłuchajcie królowie, uważajcie książęta! Ja śpiewam WIEKUISTEMU, nucę WIEKUISTEMU, Bogu Israela. 4 O, WIEKUISTY! Gdy wystąpiłeś z Seiru, kiedy kroczyłeś z pól Edomu – drżała ziemia, ociekały niebiosa i obłoki kapały wodą. 5 Przed obliczem WIEKUISTEGO truchlały góry; a Synaj przed obliczem WIEKUISTEGO, Boga Israela. 6 Za dni Szamgara, syna Anatha; za dni Jaeli opustoszały drogi, a ci, co wędrowali po ścieżkach, chodzili krętymi manowcami. 7 Wyludnione były miasteczka w Israelu; wyludnione były, aż powstałam ja, Debora, aż powstałam w Israelu jako matka. 8 On wybrał sobie nowe bóstwa, a wtedy stanął u bram wojownik. Czy ukazała się tarcza, albo oszczep pośród czterdziestu tysięcy Israela? 9 Moje serce jest oddane wodzom w Israelu; tym, co ochoczo się stawili z ludu. Wysławiajcie WIEKUISTEGO! 10 Śpiewajcie wy, jeźdźcy na siwych oślicach; wy, którzy zasiadacie na makatach, i wy, wędrowcy na wyzwolonych drogach. 11 Głośniej niż okrzyki tych, co już bezpiecznie rozdzielają stada wśród wodopojów. Niech wysławiają tam łaski WIEKUISTEGO; łaski dla swych miasteczek w Israelu, bo lud WIEKUISTEGO znowu pociągnął do bram. 12 Rozbudź się, rozbudź Deboro! Rozbudź się, rozbudź oraz zaśpiewaj pieśń! Powstań Baraku! Uprowadź twoich jeńców synu Abinoama! 13 Słaby szczątek zwyciężył potężny naród; wśród bohaterów, WIEKUISTY go dla mnie pokonał. 14 Zwycięzcy Amaleka wywodzą swój szczep od Efraima; za tobą Binjamin ze swoimi tłumami; od Machira nadeszli znawcy Prawa, a od Zebuluna ci, co władają trzciną pisarza. 15 Zaś przywódcy Issachara z Deborą – tak, Issachar, podpora Baraka, w ślad za nim wyprawiony w dolinę. A w oddziałach Reubena były podniosłe rozpamiętywania serc. 16 Czemu siedziałeś pomiędzy zagrodami, przysłuchując się rykom stad? Tak, w oddziałach Reubena były podniosłe rozpamiętywania serc! 17 Gilead się wylega po drugiej stronie Jardenu, a Dan – czemu w bojaźni przebywa na okrętach? Aszer bawi nad wybrzeżem mórz i spoczywa nad jego zatokami. 18 Zebulun – oto lud, co wystawia swe życie na śmierć; tak jak Naftali na wyniosłościach pól. 19 Nadciągnęli królowie i walczyli; wówczas, nad wodami Megiddo, królowie Kanaanu walczyli pod Taanach; jednak korzyści w srebrze nie odnieśli. 20 Walczono z niebios; ze swoich szlaków gwiazdy walczyły z Syserą. 21 Uniósł ich potok Kiszon; odwieczny potok, potok Kiszon. Stawaj ma duszo z siłą! 22 Wtedy kopyta rumaków raziły od rozpędu, od rozpędu jego mocarzy. 23 Przeklinajcie Meroz – mówi wysłannik WIEKUISTEGO, klnijcie, przeklinajcie jego mieszkańców, gdyż pośród bohaterów nie przybyli na pomoc WIEKUISTEMU, na wspomożenie WIEKUISTEGO. 24 Błogosławiona nad niewiasty jest Jael, żona Kenity Habera; niech w namiotach będzie błogosławioną nad niewiasty! 25 Zażądał wody – podała mleko, na książęcej misie przyniosła śmietanki. 26 Swą ręką sięgnęła po kołek, a swą prawicą po młot robotników; i uderzyła Syserę, przebiła jego głowę, zmiażdżyła oraz przeszyła jego skroń. 27 Przykląkł u jej nóg, padł i legł; u jej nóg przykląkł i legł; tam upadł zabity. 28 Matka Sysery wyglądała przez okno, zawodziła przez okienną kratę: Czemu jego wóz zwleka z powrotem? Czemu się opóźnia bieg jego zaprzęgów? 29 Odpowiadają jej najmądrzejsze z jej księżniczek i ona sama odpowiada na swoje mowy: 30 Czyżby nie natrafili na łup oraz go nie dzielili? Jedna dziewica, czy dwie na głowę mężczyzny; łup różnobarwnych tkanin dla Sysery; łup wzorzystych, różnobarwnych tkanin; po parze różnobarwnych, wzorzystych tkanin na szyję branek. 31 Tak niech wyginą wszyscy Twoi wrogowie, WIEKUISTY! Ale ci, co Go miłują są jak wschód słońca w swojej wspaniałości! I kraj zażywał spokoju przez czterdzieści lat.
• 1 Sm 2:1-9 : 1 Potem Hanna modliła się i powiedziała: Moje serce raduje się w WIEKUISTYM; przez WIEKUISTEGO wywyższył się mój róg; otworzyły się moje usta przeciwko moim wrogom, gdyż się cieszę Twoją pomocą! 2 Nikt nie jest tak święty jak WIEKUISTY, bo nie ma innego oprócz Ciebie, niema Opoki jak nasz Bóg. 3 Nie mnóżcie wyniosłych słów, tak bardzo wyniosłych! Niech harde mowy nie wychodzą z waszych ust! Wszechwiedzącym jest bowiem WIEKUISTY i ważone są przez Niego przedsięwzięcia. 4 Łuk dzielnych się kruszy, a słabi przepasują się mocą! 5 Syci wynajmują się za chleb, a łaknący odpoczywają; niepłodna rodzi siedmioro, a więdnie bogata w dzieci. 6 WIEKUISTY uśmierca i ożywia, strąca do Krainy Umarłych i wyprowadza. 7 WIEKUISTY czyni biednych i bogatych, poniża i wywyższa. 8 Podnosi biednego z prochu, ubogiego dźwiga ze śmieci, by go posadzić obok możnych i udziela im tronu chwały. Bowiem WIEKUISTEGO są posady ziemi, na których założył świat. 9 Stóp Swoich pobożnych strzeże, a niegodziwi giną w ciemności, gdyż nie siłą zwycięża człowiek. 10 WIEKUISTY! Skruszeni będą Jego przeciwnicy! Nad każdym z nich zagrzmi z niebios. WIEKUISTY będzie sądził krańce ziemi, użyczy mocy Swojemu królowi, wywyższy róg Swojego pomazańca!
• Dz 13:36 : 36 Bowiem Dawid, kiedy usłużył swoim rodem zasnął postanowieniem Boga i został przyłączony do swoich przodków czyli zobaczył zepsucie.
• Hbr 3:5 : 5 A Mojżesz, zaiste, był wiernym w całym Jego domu, jako sługa względem świadectwa, które miało być powiedziane.
• Ps 116:1-6 : 1 Miłuję, dlatego, że WIEKUISTY wysłuchał mój głos oraz moje błagania, 2 że skłonił ku mnie Swe ucho; oto będę Go wzywał dopóki moje dni. 3 Ogarnęły mnie bóle śmierci, nawiedziły mnie męczarnie grobu, ucisk i smutek mnie dościgły. 4 Ale wzywałem Imię WIEKUISTEGO: Zechciej BOŻE i ocal moją duszę. 5 WIEKUISTY jest litościwy i sprawiedliwy, nasz Bóg jest miłosierny. 6 WIEKUISTY strzeże prostodusznych; byłem biedny, a wspomógł mnie.