Lamentacje 3:31
Bo Pan na wieki nie odrzuca;
Bo Pan na wieki nie odrzuca;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
7Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc:
8Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?
14Albowiem, nie opuści Pan ludu swego, a dziedzictwa swego nie zaniecha.
32Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.
33Zaiste nie z serca trapi i zasmuca synów ludzkich.
9Nie będzie się na wieki wadził, a gniewu wiecznie chował.
10Nie według grzechów naszych obchodzi się z nami, ani według nieprawości naszych odpłaca nam.
27Odstąp od złego a czyń dobrze, a będziesz mieszkał na wieki.
28Albowiem Pan miłuje sąd, a nie opuści świętych swoich, na wieki w straży jego będą; ale nasienie niepobożnych będzie wykorzenione.
29Sprawiedliwi odziedziczą ziemię, i będą w niej mieszkali na wieki.
31(Albowiem Bóg miłosierny Pan, Bóg twój jest) nie opuści cię, ani cię skazi, ani zapomni na przymierze ojców twoich, które im przysiągł.
33Tedy nawiedzę rózgą przestępstwo ich, a karaniem nieprawość ich.
33Ale Pan nie zostawi go w ręku jego, i nie potępi go, gdy będzie sądzony.
39I trapić będę nasienie Dawidowe dla tego; a wszakże nie po wszystkie dni.
18Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.
5Izali Bóg zatrzyma gniew na wieczność? Izali go zachowa na wieki? Oto mówisz i czynisz złe, ile możesz.
16Nie będę się zaiste na wieki wadził, ani się wiecznie gniewał; boćby duch przed obliczem mojem zemdlał, i dusze, którem Ja uczynił.
22Albowiemci nie opuści Pan ludu swego, dla imienia swego wielkiego, gdyż się upodobało Panu, uczynić was sobie ludem.
7Na małą chwilkę opuściłem cię; ale zaś w litościach wielkich zgromadzę cię.
8W maluczkim gniewie skryłem maluczko twarz swoję przed tobą; ale w miłosierdziu wiecznem zlituję się nad tobą, mówi Pan, odkupiciel twój.
40I podam was na urąganie wieczne, i na hańbę wieczną, która nigdy nie przyjdzie w zapamiętanie.
11Synu mój! karania Pańskiego nie odrzucaj, i nie uprzykrzaj sobie ćwiczenia jego.
28Ja go też za pierworodnego wystawię, i za wyższego nad królami ziemi.
29Na wieki mu zachowam miłosierdzie moje, a przymierze moje stałe będzie przy nim.
20Oto Bóg nie odrzuci człowieka szczerego, ale złośnikom nie poda ręki.
20Przeczże nas na wieki zapominasz, a opuszczasz nas przez tak długi czas?
26Tedyć i nasienie Jakóbowe i Dawida sługi mego odrzucę, abym nie brał z nasienia jego tych, którzyby panować mieli nad nasieniem Abrahamowem, Izaakowem, i Jakóbowem, gdyż przywrócę więźniów ich, a zlituję się nad nimi.
3I żałował Pan tego; a rzekł Pan: Nie stanie się.
24Gdy padnie, nie stłucze się: albowiem Pan trzyma go za rękę jego.
11Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył oblicze swoje, nie ujrzy na wieki.
31Ale dla litości twoich wielkich nie dałeś ich na wytracenie, aniś ich opuścił; boś ty Bóg łaskawy i miłosierny.
9Nie odrzucajże mię w starości mojej; gdy ustanie siła moja, nie opuszczaj mię.
17Ale miłosierdzie Pańskie od wieków aż na wieki nad tymi, którzy się go boją, a sprawiedliwość jego nad synami synów,
23Który w uniżeniu naszem pamięta na nas; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
11Ale rada Pańska trwa na wieki, a myśli serca jego od narodu do narodu.
14Zaite Pan sądzić będzie lud swój, a nad sługami swymi zmiłuje się.
18Pokarałci mię Pan srodze; ale mię na śmierć nie podał.
5Przywróć nas, o Boże zbawienia naszego; a uczyń wstręt gniewowi swemu przeciwko nam.
29Wysławiajcież Pana, albowiem jest dobry: albowiem na wieki miłosierdzie jego.
30Nadstawia bijącemu policzka, a nasycony bywa obelżeniem.
18Zna Pan dni doskonałych; przetoż dziedzictwo ich na wieki zostanie.
22Wielkie jest miłosierdzie Pańskie, żeśmy do szczętu nie zginęli; nie ustawają zaiste litości jego.
34Wysłwiajcie Pana; albowiem dobry, bo na wieki trwa miłosierdzie jego.
7O nieprzyjacielu! azaż wykonane są spustoszenia twoie na wieczność? Poburzyłżeś miasta? i owszem ich samych pamiątka zginęła z niemi.
12Idźże, a wołaj temi słowy ku północy a mów: Nawróć się, odporna córko Izraelska! mówi Pan, a nie obórzy się twarz moja surowa na was, bom Ja dobrotliwy, mówi Pan, a nie chowam gniewu na wieki.
40I uczynię z nimi przymierze wieczne, że się nie odwrócę od nich, abym im nie miał dobrze czynić; nadto bojaźń moję dam do serca ich, aby nie odstępowali odemnie.
6Bo na wieki nie będzie poruszony; w pamięci wiecznej będzie sprawiedliwy.
6Mówi w sercu swem: Nie będę wzruszony od narodu do narodu; bo się nie boję złego.
6Gdyż ja Pan nie odmieniam się, przetoż wy, synowie Jakóbowi! nie jesteście zniszczeni.
15Lecz miłosierdzie moje nie będzie odjęte od niego, jakom je odjął od Saula, któregom odrzucił przed twarzą twoją.