Ewangelia wedlug sw. Lukasza 2:30
Gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje,
Gdyż oczy moje oglądały zbawienie twoje,
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
31Któreś zgotował przed obliczem wszystkich ludzi;
32Światłość ku objawieniu poganom, a chwałę ludu twego Izraelskiego.
28Tedy on wziąwszy go na ręce swoje, chwalił Boga i mówił:
29Teraz puszczasz sługę twego, Panie! według słowa twego, w pokoju:
42I zawołała głosem wielkim, i rzekła: Błogosławionaś ty między niewiastami, i błogosławiony owoc żywota twego!
43A skądże mi to, iż przyszła matka Pana mego do mnie?
44Albowiem jako doszedł głos pozdrowienia twego do uszów moich, podskoczyło od radości niemowlątko w żywocie moim.
45A błogosławiona, która uwierzyła: Gdyż się wykonają te rzeczy, które jej są opowiedziane od Pana.
46Tedy rzekła Maryja: Wielbi dusza moja Pana;
47I rozradował się duch mój w Bogu, zbawicielu moim,
48Iż wejrzał na uniżenie służebnicy swojej; albowiem oto odtąd błogosławioną mię zwać będą wszystkie narody.
49Bo mi uczynił wielkie rzeczy ten, który mocny jest, i święte imię jego;
10Wysmuknął Pan ramię świętobliwości swojej przed oczyma wszystkich narodów, aby oglądały wszystkie kończyny ziemi zbawienie Boga naszego.
2Oto Bóg zbawienie moje, ufać będę, a nie ulęknę się; albowiem Pan, Bóg mój, jest mocą moją, i pieśnią moją, i zbawieniem mojem.
123Oczy moje ustały, czekając na zbawienie twoje, i na wyrok sprawiedliwości twojej.
2Objawił Pan zbawienie swoje; przed oczyma pogan oznajmił sprawiedliwość swoję.
3Wspomniał na miłosierdzie swoje, i na prawdę swoję przeciw domowi Izraelskiemu; oglądały wszystkie granice ziemi zbawienie Boga naszego.
68Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraelski, iż nawiedził i sprawił odkupienie ludowi swojemu;
69I wystawił nam róg zbawienia w domu Dawida, sługi swego,
6I ogląda wszelkie ciało zbawienie Boże.
76A ty dzieciątko! Prorokiem Najwyższego nazwane będziesz; bo pójdziesz wprzód przed obliczem Pańskiem, abyś gotował drogi jego,
77A iżbyś dał znajomość zbawienia ludowi jego przez odpuszczenie grzechów ich.
78Przez wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, w których nawiedził nas Wschód z wysokości.
79Aby się ukazał siedzącym w ciemności i w cieniu śmierci ku wyprostowaniu nóg naszych na drogę pokoju.
7Oddaj złym nieprzyjaciołom moim, w prawdzie twojej wytrać ich, o Panie! Tedyć dobrowolnie będę ofiarował; będę wysławiał imię twoje, Panie! przeto, że jest dobre; Gdyż z każdego utrapienia wyrwałeś mię, a pomstę nad nieprzyjaciołmi mymi oglądało oko moje.
25Iż mi tak Pan uczynił we dni, w które na mię wejrzał, aby odjął hańbę moję między ludźmi.
42A Jezus mu rzekł: Przejrzyj, wiara twoja ciebie uzdrowiła.
45I kto mię widzi, widzi onego, który mię posłał.
20I wrócili się pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga ze wszystkiego, co słyszeli i widzieli, tak jako im było powiedziano.
5Przedtem tylko ucho słyszało o tobie; ale teraz oko moje widzi cię.
26I obwieszczony był od Boga przez Ducha Świętego, że nie miał oglądać śmierci, ażby pierwej oglądał Chrystusa Pańskiego.
2Boże! tyś jest Bogiem moim; z poranku cię szukam; pragnie cię dusza moja, tęskni po tobie ciało moje w ziemi suchej i upragnionej, w której nie masz wody;
2Bo lud on, który chodzi w ciemności, ujrzy światłość wielką, a tym, którzy mieszkają w ziemi cienia śmierci, światłość świecić będzie.
21Tuć ja ciebie wysławiać będę; boś mię wysłuchał, i byłeś wybawicielem moim.
11Iż się wam dziś narodził zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem.
16Ale oczy wasze błogosławione, że widzą, i uszy wasze, że słyszą;
56Abraham, ojciec wasz, z radością żądał, aby oglądał dzień mój, i oglądał i radował się.
8Bo wyrwał duszę moję od śmierci, oczy moje od płaczu, nogę moję od upadku.
38Ta też onejże godziny nadszedłszy, wyznawała Pana, i mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia w Jeruzalemie.
14Zmiłuj się nademną, Panie! obacz utrapienie moje od tych, którzy mię mają w nienawiści, ty, co mię wyrywasz z bram śmierci.
15Oczy moje ustawicznie patrzą na Pana; albowiem on wywodzi z sieci nogi moje.
54Przyjął Izraela, sługę swego, pamiętając na miłosierdzie swoje.
3Albowiem to jest rzecz dobra i przyjemna przed Bogiem, zbawicielem naszym,
41To powiedział Izajasz, gdy widział chwałę jego, i mówił o nim.
22A to się wszystko stało, aby się wypełniło, co powiedziano od Pana przez proroka, mówiącego:
17I ujrzawszy rozsławili to, co im było powiedziano o tem dzieciątku.
14Pan jest mocą moją, i pieśnią moją; on był moim wybawicielem.
1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
9Ale dusza moja niech się rozraduje w Panu, niech się rozweseli w zbawieniu jego.
34A jam widział i świadczył, że ten jest Syn Boży.