Ewangelia wedlug sw. Lukasza 24:11

Polska Biblia Gdanska

Ale się im zdały jako plotki słowa ich, i nie wierzyli im.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Mk 16:11 : 11 A oni usłyszawszy, iż żyje, a iż jest widziany od niej, nie wierzyli.
  • Lk 24:25 : 25 Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!
  • Dz 12:9 : 9 Tedy wyszedłszy Piotr, szedł za nim, a nie wiedział, że się to działo po prawdzie, co się działo przez Anioła; lecz mniemał, że widzenie widział.
  • Rdz 19:14 : 14 Tedy wyszedłszy Lot mówił do zięciów swoich, którzy mieli pojąć córki jego, i rzekł: Wstańcie, wynijdźcie z miejsca tego, bo skazi Pan to miasto; ale się zdało w oczach zięciów jego, jakoby żartował.
  • 2 Krl 7:2 : 2 I odpowiedział książe, na którego się ręce król wspierał, mężowi Bożemu i rzekł: By też Pan poczynił okna w niebie, izaliby to mogło być? Który mu rzekł: Oto ty ujrzysz oczyma twemi; ale tego jeść nie będziesz.
  • Hi 9:16 : 16 Choćbym go wzywał, a onby mi się ozwał, przecię nie wierzę, aby przypuścił do uszów głos mój:
  • Ps 126:1 : 1 Pieśń stopni. Gdy zaś Pan nawrócił pojmanych z Syonu, byliśmy jako ci, którym się śni.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Mk 16:10-14
    5 wersety
    82%

    10A ona szedłszy, opowiedziała tym, co z nim bywali, którzy się smucili i płakali.

    11A oni usłyszawszy, iż żyje, a iż jest widziany od niej, nie wierzyli.

    12Potem się też dwom z nich idącym ukazał w innym kształcie, gdy szli przez pole.

    13A ci szedłszy opowiedzieli drugim; i tym nie uwierzyli.

    14Na ostatek się też onym jedenastu wespół siedzącym ukazał, i wyrzucał im na oczy niedowiarstwo ich, i zatwardzenie serca, iż tym, którzy go widzieli wzbudzonego, nie wierzyli.

  • Lk 24:22-25
    4 wersety
    79%

    22Lecz i niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które raniuczko były u grobu;

    23A nie znalazłszy ciała jego, przyszły powiadając, iż widzenie Anielskie widziały, którzy powiadają, iż on żyje.

    24I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli.

    25Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!

  • Lk 24:8-10
    3 wersety
    78%

    8I wspomniały na słowa jego.

    9A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszystko onym jedenastu i innym wszystkim.

    10A była Maryja Magdalena i Joanna, i Maryja, matka Jakóbowa, i inne z niemi, które to powiadały Apostołom.

  • Lk 24:12-17
    6 wersety
    76%

    12Tedy Piotr wstawszy, bieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujrzał same tylko prześcieradła leżące, i odszedł, dziwując się sam u siebie temu, co się stało.

    13A oto dwaj z nich tegoż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajan od Jeruzalemu, które zwano Emaus.

    14A ci rozmawiali z sobą o tem wszystkiem, co się było stało.

    15I stało się, gdy oni rozmawiali i wespół się pytali, że i Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi.

    16Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.

    17I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni?

  • Lk 24:33-38
    6 wersety
    76%

    33A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli,

    34Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.

    35A oni też powiedzieli, co się stało w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba.

    36A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!

    37A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

    38I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?

  • Lk 24:40-41
    2 wersety
    74%

    40A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.

    41Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?

  • Lk 24:1-6
    6 wersety
    73%

    1A pierwszego dnia po sabacie bardzo rano przyszły do grobu, niosąc rzeczy wonne, które były nagotowały i niektóre inne z niemi;

    2I znalazły kamień odwalony od grobu.

    3A wszedłszy w grób, nie znalazły ciała Pana Jezusowego.

    4I stało się, gdy się dlatego zatrwożyły, że oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych.

    5A gdy się one bały i schyliły twarz swoję ku ziemi, rzekli do nich: Cóż szukacie żyjącego między umarłymi?

    6Nie maszci go tu, ale wstał: wspomnijcie, jako wam powiadał, gdy jeszcze był w Galilei,

  • 8A wyszedłszy prędko, uciekły od grobu: albowiem zdjęło je drżenie i zdumienie, a nikomu nic nie powiadały; bo się bały.

  • 31I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.

  • 19I rzekł im: Cóż? A oni mu rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszystkim ludem;

  • J 20:8-10
    3 wersety
    71%

    8Potem wszedł i on drugi uczeń, który był pierwej przyszedł do grobu, i ujrzał, a uwierzył.

    9Albowiem jeszcze nie rozumieli Pisma, iż miał zmartwychwstać.

    10I odeszli zaś oni uczniowie do domu.

  • 11A gdy one poszły, oto niektórzy z straży przyszedłszy do miasta, oznajmili przedniejszym kapłanom wszystko, co się stało.

  • 24Tedy niektórzy uwierzyli temu, co mówił, a niektórzy nie uwierzyli.

  • 3I mówili do siebie: Któż nam odwali kamień ode drzwi grobowych?

  • 13Którzy jej rzekli: Niewiasto! czemu płaczesz? Rzekła im: Iż wzięli Pana mego, a nie wiem, gdzie go położyli.

  • 34Lecz oni z tego nic nie zrozumieli, i było to słowo zakryte przed nimi, i nie wiedzieli, co mówiono.

  • 69%

    22Przetoż, gdy zmartwychwstał, wspomnieli uczniowie jego, iż im to był powiedział; i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.

  • 13Mówiąc: Powiadajcie, iż uczniowie jego w nocy przyszedłszy, ukradli go, gdyśmy spali.

  • 8Tedy wyszedłszy prędko od grobu z bojaźnią i z radością wielką, bieżały, aby to opowiedziały uczniom jego.

  • 10A tak oni zatrzymali tę rzecz u siebie, pytając się między sobą, co by to było zmartwychwstać.

  • 24A gdy te słowa usłyszeli i najwyższy kapłan, i hetman kościelny, i przedniejsi kapłani wątpili o nich, co by to było.

  • 37A choć tak wiele cudów uczynił przed nimi, przecię nie uwierzyli weń,

  • 17Ale ujrzawszy go, pokłonili mu się; lecz niektórzy wątpili.