Ewangelia wedlug sw. Lukasza 24:31

Polska Biblia Gdanska

I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Lk 24:16 : 16 Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.
  • J 8:59 : 59 Porwali tedy kamienie, aby nań ciskali; lecz Jezus schronił się, i wyszedł z kościoła, przechodząc przez pośrodek ich, i tak uszedł.
  • Lk 4:30 : 30 Ale on przeszedłszy przez pośrodek ich, uszedł.
  • J 20:13-16 : 13 Którzy jej rzekli: Niewiasto! czemu płaczesz? Rzekła im: Iż wzięli Pana mego, a nie wiem, gdzie go położyli. 14 A to rzekłszy, obróciła się nazad i ujrzała Jezusa stojącego; lecz nie wiedziała, iż Jezus był. 15 Rzekł jej Jezus: Niewiasto! czemu płaczesz? kogo szukasz? A ona mniemając, że był ogrodnik, rzekła mu: Panie! jeźliś go ty wziął, powiedz mi, gdzieś go położył, a ja go wezmę. 16 Rzekł jej Jezus: Maryjo! Która obróciwszy się, rzekła mu: Rabbuni! co się wykłada: Nauczycielu!

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Lk 24:11-19
    9 wersety
    85%

    11Ale się im zdały jako plotki słowa ich, i nie wierzyli im.

    12Tedy Piotr wstawszy, bieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujrzał same tylko prześcieradła leżące, i odszedł, dziwując się sam u siebie temu, co się stało.

    13A oto dwaj z nich tegoż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajan od Jeruzalemu, które zwano Emaus.

    14A ci rozmawiali z sobą o tem wszystkiem, co się było stało.

    15I stało się, gdy oni rozmawiali i wespół się pytali, że i Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi.

    16Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.

    17I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni?

    18A odpowiadając mu jeden, któremu było imię Kleofas, rzekł mu: Tyś sam przychodniem w Jeruzalemie, a nie wiesz, co się w niem w tych dniach stało?

    19I rzekł im: Cóż? A oni mu rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszystkim ludem;

  • Lk 24:27-30
    4 wersety
    83%

    27A począwszy od Mojżesza i od wszystkich proroków, wykładał im wszystkie one Pisma, które o nim napisane były.

    28I przybliżył się ku miasteczku, do którego szli, a on pokazywał, jakoby miał dalej iść.

    29Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi.

    30I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im.

  • Lk 24:32-41
    10 wersety
    83%

    32I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?

    33A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli,

    34Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.

    35A oni też powiedzieli, co się stało w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba.

    36A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!

    37A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

    38I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?

    39Oglądajcie ręce moje i nogi moje, żemci ja jest on; dotykajcie się mnie, a obaczcie; bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam.

    40A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.

    41Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?

  • 45Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.

  • Lk 24:50-52
    3 wersety
    76%

    50I wywiódł je precz aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje błogosławił im.

    51I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi, i był niesiony w górę do nieba.

    52A oni pokłoniwszy mu się, wrócili się do Jeruzalemu z radością wielką.

  • 12Potem się też dwom z nich idącym ukazał w innym kształcie, gdy szli przez pole.

  • Lk 24:3-5
    3 wersety
    74%

    3A wszedłszy w grób, nie znalazły ciała Pana Jezusowego.

    4I stało się, gdy się dlatego zatrwożyły, że oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych.

    5A gdy się one bały i schyliły twarz swoję ku ziemi, rzekli do nich: Cóż szukacie żyjącego między umarłymi?

  • Lk 24:23-25
    3 wersety
    74%

    23A nie znalazłszy ciała jego, przyszły powiadając, iż widzenie Anielskie widziały, którzy powiadają, iż on żyje.

    24I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli.

    25Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!

  • Dz 1:9-10
    2 wersety
    73%

    9A to rzekłszy, gdy oni patrzali, w górę podniesiony jest, a obłok wziął go od oczów ich.

    10A gdy za nim do nieba idącym pilnie patrzali, oto dwaj mężowie stanęli przy nich w białem odzieniu,

  • 30I otworzyły się oczy ich; i przygroził im srodze Jezus, mówiąc: Patrzcież, aby nikt o tem nie wiedział.

  • 43A on wziąwszy, jadł przed nimi.

  • 33Rzekli mu: Panie! aby były otworzone oczy nasze.

  • 72%

    8A wnet obejrzawszy się, nikogo więcej nie widzieli, tylko Jezusa samego z sobą.

  • 8I wspomniały na słowa jego.

  • 14Na ostatek się też onym jedenastu wespół siedzącym ukazał, i wyrzucał im na oczy niedowiarstwo ich, i zatwardzenie serca, iż tym, którzy go widzieli wzbudzonego, nie wierzyli.

  • 20A to rzekłszy pokazał im ręce i bok swój; a uradowali się uczniowie, ujrzawszy Pana.

  • 8A oni podniósłszy oczy swoje, nikogo nie widzieli, tylko Jezusa samego.

  • 32A Piotr i ci, którzy byli z nim, obciążeni byli snem, a ocuciwszy się, ujrzeli chwałę jego i onych dwóch mężów, którzy z nim stali.

  • 31Który widziany jest przez wiele dni od tych, którzy z nim pospołu przyszli z Galilei do Jeruzalemu, którzy są świadkami jego przed ludem.

  • 70%

    9Albowiem jeszcze nie rozumieli Pisma, iż miał zmartwychwstać.

  • 54A gdy wyszli z łodzi, zaraz ci, co go poznali,

  • 23Tedy obróciwszy się do uczniów, rzekł im z osobna: Błogosławione oczy, które widzą, co wy widzicie.

  • 34Lecz oni z tego nic nie zrozumieli, i było to słowo zakryte przed nimi, i nie wiedzieli, co mówiono.