Ewangelia wedlug sw. Lukasza 24:32

Polska Biblia Gdanska

I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Lk 24:45 : 45 Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.
  • Ps 39:3 : 3 Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.
  • J 6:63 : 63 Duchci jest, który ożywia, ciało nic nie pomaga; słowa, które ja wam mówię, duch są i żywot są.
  • Dz 17:2-3 : 2 Tedy Paweł według zwyczaju swego wszedł do nich, a przez trzy sabaty kazał im z Pisma. 3 Wywodząc i pokazując to, że Chrystus miał cierpieć i powstać od umarłych, a iż ten Jezus jest Chrystusem, którego ja wam opowiadam.
  • Dz 28:23 : 23 A postanowiwszy mu dzień, przyszło ich do niego do gospody niemało, którym z doświadczeniem wykładał królestwo Boże, namawiając ich do tych rzeczy, które są o Jezusie, z zakonu Mojżeszowego i z proroków, od poranku aż do wieczora.
  • Hbr 4:12 : 12 Boć żywe jest słowo Boże i skuteczne, i przeraźliwsze nad wszelki miecz po obu stronach ostry, i przenikające aż do rozdzielenia i duszy, i ducha, i stawów, i szpików, i rozeznawające myśli i zdania serdeczne.
  • Ps 104:34 : 34 O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.
  • Prz 27:9 : 9 Jako maść i kadzenie uwesela serce: tak słodkość przyjaciela uwesela więcej, niż własna rada.
  • Prz 27:17 : 17 Żelazo żelazem bywa naostrzone; tak mąż zaostrza oblicze przyjaciela swego.
  • Iz 50:4 : 4 Panujący Pan dał mi język umiejętny, abym umiał czasu przygodnego mówić słowo upracowanemu. Budzi mię na każdy zaranek, pobudza uszy moje, abym słuchał tak jako uczący się pilnie.
  • Jr 15:16 : 16 Gdy się znalazły mowy twoje, zjadłem ich, a było mi słowo twoje weselem i radością serca mego, ponieważ się nazywam od imienia twego, Panie, Boże zastępów!
  • Jr 20:9 : 9 I rzekłem: Nie będę go wspominał, ani będę więcej mówił w imieniu jego; ale słowo Boże jest w sercu mojem, jako ogień pałający, zamkniony w kościach moich, którym usiłował zatrzymać, alem nie mógł.
  • Jr 23:29 : 29 Izali słowo moje nie jest jako ogień? mówi Pan, i jako młot kruszący skałę?

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Lk 24:22-31
    10 wersety
    83%

    22Lecz i niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które raniuczko były u grobu;

    23A nie znalazłszy ciała jego, przyszły powiadając, iż widzenie Anielskie widziały, którzy powiadają, iż on żyje.

    24I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli.

    25Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!

    26Azaż nie musiał Chrystus tego cierpieć i wnijść do chwały swojej?

    27A począwszy od Mojżesza i od wszystkich proroków, wykładał im wszystkie one Pisma, które o nim napisane były.

    28I przybliżył się ku miasteczku, do którego szli, a on pokazywał, jakoby miał dalej iść.

    29Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi.

    30I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im.

    31I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.

  • Lk 24:40-46
    7 wersety
    81%

    40A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.

    41Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?

    42A oni mu podali sztukę ryby pieczonej i plastr miodu.

    43A on wziąwszy, jadł przed nimi.

    44I rzekł do nich: Teć są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musi wypełnić wszystko, co napisano w zakonie Mojżeszowym i w prorokach, i w psalmach o mnie.

    45Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.

    46I rzekł im: Takci napisano, i tak musiał Chrystus cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać;

  • Lk 24:11-19
    9 wersety
    81%

    11Ale się im zdały jako plotki słowa ich, i nie wierzyli im.

    12Tedy Piotr wstawszy, bieżał do grobu, a nachyliwszy się, ujrzał same tylko prześcieradła leżące, i odszedł, dziwując się sam u siebie temu, co się stało.

    13A oto dwaj z nich tegoż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajan od Jeruzalemu, które zwano Emaus.

    14A ci rozmawiali z sobą o tem wszystkiem, co się było stało.

    15I stało się, gdy oni rozmawiali i wespół się pytali, że i Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi.

    16Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.

    17I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni?

    18A odpowiadając mu jeden, któremu było imię Kleofas, rzekł mu: Tyś sam przychodniem w Jeruzalemie, a nie wiesz, co się w niem w tych dniach stało?

    19I rzekł im: Cóż? A oni mu rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszystkim ludem;

  • Lk 24:33-38
    6 wersety
    79%

    33A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli,

    34Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.

    35A oni też powiedzieli, co się stało w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba.

    36A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!

    37A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

    38I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?

  • Lk 24:8-9
    2 wersety
    71%

    8I wspomniały na słowa jego.

    9A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszystko onym jedenastu i innym wszystkim.

  • 12Potem się też dwom z nich idącym ukazał w innym kształcie, gdy szli przez pole.

  • Lk 24:4-5
    2 wersety
    70%

    4I stało się, gdy się dlatego zatrwożyły, że oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych.

    5A gdy się one bały i schyliły twarz swoję ku ziemi, rzekli do nich: Cóż szukacie żyjącego między umarłymi?

  • 3I mówili do siebie: Któż nam odwali kamień ode drzwi grobowych?

  • 33Rzekli mu: Panie! aby były otworzone oczy nasze.

  • 52A oni pokłoniwszy mu się, wrócili się do Jeruzalemu z radością wielką.

  • 21Potrzeba tedy, aby jeden z tych mężów, którzy z nami bywali po wszystek czas, który Pan Jezus przebywał między nami,

  • 20A to rzekłszy pokazał im ręce i bok swój; a uradowali się uczniowie, ujrzawszy Pana.

  • 35Tedy otworzywszy Filip usta swe, a począwszy od tego Pisma, opowiadał mu Jezusa.

  • 2I znalazły kamień odwalony od grobu.

  • 50I wywiódł je precz aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje błogosławił im.

  • 10A tak oni zatrzymali tę rzecz u siebie, pytając się między sobą, co by to było zmartwychwstać.

  • 30A przybieżawszy Filip, usłyszał go czytającego Izajasza proroka i rzekł: Rozumieszże, co czytasz?

  • 67%

    9Albowiem jeszcze nie rozumieli Pisma, iż miał zmartwychwstać.

  • 16I rozmawiali między sobą i rzekli: O tem snać mówi, że nie mamy chleba.

  • 14Na ostatek się też onym jedenastu wespół siedzącym ukazał, i wyrzucał im na oczy niedowiarstwo ich, i zatwardzenie serca, iż tym, którzy go widzieli wzbudzonego, nie wierzyli.