Ewangelia wedlug sw. Lukasza 24:14

Polska Biblia Gdanska

A ci rozmawiali z sobą o tem wszystkiem, co się było stało.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Pwt 6:7 : 7 I będziesz je często przypominał synom twoim, i rozmawiał o nich siedząc w domu twym, i będąc w drodze, i kładąc się i wstawając.
  • Ml 3:6 : 6 Gdyż ja Pan nie odmieniam się, przetoż wy, synowie Jakóbowi! nie jesteście zniszczeni.
  • Lk 6:45 : 45 Człowiek dobry z dobrego skarbu serca swego wynosi rzeczy dobre, a zły człowiek ze złego skarbu serca swego wynosi rzeczy złe; albowiem z obfitości serca mówią usta jego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Lk 24:15-19
    5 wersety
    87%

    15I stało się, gdy oni rozmawiali i wespół się pytali, że i Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi.

    16Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.

    17I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni?

    18A odpowiadając mu jeden, któremu było imię Kleofas, rzekł mu: Tyś sam przychodniem w Jeruzalemie, a nie wiesz, co się w niem w tych dniach stało?

    19I rzekł im: Cóż? A oni mu rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszystkim ludem;

  • 13A oto dwaj z nich tegoż dnia szli do miasteczka, które było na sześćdziesiąt stajan od Jeruzalemu, które zwano Emaus.

  • Lk 24:27-37
    11 wersety
    81%

    27A począwszy od Mojżesza i od wszystkich proroków, wykładał im wszystkie one Pisma, które o nim napisane były.

    28I przybliżył się ku miasteczku, do którego szli, a on pokazywał, jakoby miał dalej iść.

    29Ale go oni przymusili, mówiąc: Zostań z nami, boć się ma ku wieczorowi, i już się dzień nachylił. I wszedł, aby został z nimi.

    30I stało się, gdy on siedział z nimi za stołem, wziąwszy chleb, błogosławił, a łamiąc podawał im.

    31I otworzyły się oczy ich, i poznali go; ale on zniknął z oczu ich.

    32I mówili między sobą: Izali serce nasze nie pałało w nas, gdy z nami w drodze mówił, i gdy nam Pisma otwierał?

    33A wstawszy onejże godziny, wrócili się do Jeruzalemu, i znaleźli zgromadzonych onych jedenaście, i tych, którzy z nimi byli,

    34Powiadających: Iż wstał Pan prawdziwie, i ukazał się Szymonowi.

    35A oni też powiedzieli, co się stało w drodze, i jako go poznali w łamaniu chleba.

    36A gdy oni to mówili, stanął sam Jezus w pośrodku nich, i rzekł im: Pokój wam!

    37A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

  • Lk 24:8-11
    4 wersety
    78%

    8I wspomniały na słowa jego.

    9A wróciwszy się od grobu, oznajmiły to wszystko onym jedenastu i innym wszystkim.

    10A była Maryja Magdalena i Joanna, i Maryja, matka Jakóbowa, i inne z niemi, które to powiadały Apostołom.

    11Ale się im zdały jako plotki słowa ich, i nie wierzyli im.

  • Mk 16:12-13
    2 wersety
    74%

    12Potem się też dwom z nich idącym ukazał w innym kształcie, gdy szli przez pole.

    13A ci szedłszy opowiedzieli drugim; i tym nie uwierzyli.

  • Lk 24:43-45
    3 wersety
    73%

    43A on wziąwszy, jadł przed nimi.

    44I rzekł do nich: Teć są słowa, którem mówił do was, będąc jeszcze z wami, iż się musi wypełnić wszystko, co napisano w zakonie Mojżeszowym i w prorokach, i w psalmach o mnie.

    45Tedy im otworzył zmysł, żeby rozumieli Pisma.

  • 21Potrzeba tedy, aby jeden z tych mężów, którzy z nami bywali po wszystek czas, który Pan Jezus przebywał między nami,

  • Lk 24:50-52
    3 wersety
    72%

    50I wywiódł je precz aż do Betanii, a podniósłszy ręce swoje błogosławił im.

    51I stało się, gdy im błogosławił, rozstał się z nimi, i był niesiony w górę do nieba.

    52A oni pokłoniwszy mu się, wrócili się do Jeruzalemu z radością wielką.

  • Lk 24:23-25
    3 wersety
    72%

    23A nie znalazłszy ciała jego, przyszły powiadając, iż widzenie Anielskie widziały, którzy powiadają, iż on żyje.

    24I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli.

    25Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!

  • 30A Apostołowie zszedłszy się do Jezusa, opowiedzieli mu wszystko, i co czynili, i czego uczyli.

  • 4I stało się, gdy się dlatego zatrwożyły, że oto dwaj mężowie stanęli przy nich w szatach świetnych.

  • 23A gdy je wypuszczono, przyszli do swoich i oznajmili im, cokolwiek do nich przedniejsi kapłani i starsi mówili.

  • 12Tedy się wrócili do Jeruzalemu od góry, którą zowią oliwną, która jest blisko Jeruzalemu, mając drogi przez jeden sabat.

  • 28I mieszkali tam czas niemały z uczniami.

  • 10A ona szedłszy, opowiedziała tym, co z nim bywali, którzy się smucili i płakali.

  • Lk 24:40-41
    2 wersety
    71%

    40A to rzekłszy, pokazał im ręce i nogi.

    41Lecz gdy oni jeszcze nie wierzyli od radości, ale się dziwowali, rzekł im: Macie tu co jeść?

  • 11A gdy one poszły, oto niektórzy z straży przyszedłszy do miasta, oznajmili przedniejszym kapłanom wszystko, co się stało.

  • 10A tak oni zatrzymali tę rzecz u siebie, pytając się między sobą, co by to było zmartwychwstać.

  • 23I wrócili się oni dwaj mężowie, a zstąpiwszy z góry, przeprawili się, i przyszli do Jozuego, syna Nunowego, i powiedzieli mu wszystko, co się z nimi działo;

  • 70%

    30A przetoż wyszli z miasta i przyszli do niego.

  • 69%

    4I ujrzeli Elijasza z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem.

  • 69%

    1I stało się potem, że on chodził po miastach i po miasteczkach każąc i opowiadając królestwo Boże, a oni dwunastu byli z nim,

  • 48A wy jesteście świadkami tego.

  • 13Tedy odszedłszy znaleźli, jako im był powiedział, i nagotowali baranka.

  • 18Tedy przyszła Maryja Magdalena, oznajmując uczniom, że widziała Pana, a że jej to powiedział.