Ewangelia wedlug sw. Marka 12:4

Polska Biblia Gdanska

I zasię posłał do nich sługę drugiego, którego też oni ukamionowawszy, głowę mu zranili, i odesłali obelżonego.

Dodatkowe zasoby

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Mk 12:5-10
    6 wersety
    89%

    5I zasię posłał inszego sługę; ale i tego zabili, i wiele innych, z których jedne ubili, a drugie pozabijali.

    6A mając jeszcze jednegoż swego miłego syna, posłał na ostatek do nich i tego, mówiąc: Wżdyć się będą wstydzili syna mego.

    7Ale oni winiarze rzekli między sobą: Tenci jest dziedzic; pójdźcie, zabijmy go, a będzie nasze dziedzictwo.

    8I wziąwszy go zabili, a wyrzucili precz z winnicy.

    9Cóż tedy uczyni pan onej winnicy? Przyjdzie, a potraci one winiarze, i da winnicę innym.

    10Izaliście nie czytali tego pisma: Kamień, który odrzucili budujący, ten się stał głową węgielną?

  • Lk 20:10-16
    7 wersety
    87%

    10A czasu swego posłał sługę do onych winiarzy, aby mu dali z pożytku onej winnicy; ale oni winiarze ubiwszy go, odesłali próżnego.

    11I posłał zasię drugiego sługę; ale oni i tego ubiwszy i zelżywszy, odesłali próżnego.

    12I posłał zasię trzeciego; ale oni i tego zraniwszy, wyrzucili precz.

    13A tak rzekł Pan onej winnicy: Cóż uczynię? poślę syna mego miłego, snać gdy tego ujrzą, zawstydzą się.

    14Ale winiarze ujrzawszy go, rzekli między sobą, mówiąc: Tenci jest dziedzic; pójdźcie zabijmy go, aby nasze było dziedzictwo.

    15I wypchnąwszy go precz z winnicy, zabili. Cóż im tedy uczyni Pan onej winnicy?

    16Przyjdzie, a potraci one winiarze, a winnicę odda innym. Co oni usłyszawszy, rzekli: Nie daj tego Boże!

  • Mk 12:1-3
    3 wersety
    86%

    1Tedy począł do nich mówić w podobieństwach: Człowiek jeden nasadził winnicę, i ogrodził ją płotem, i wykopał prasę, i zbudował wieżę, i najął ją winiarzom, i odjechał precz.

    2I posłał, gdy tego był czas, sługę do winiarzy, aby od winiarzy odebrał pożytki onej winnicy.

    3Lecz oni pojmawszy go, ubili, i odesłali próżnego.

  • Mt 21:34-39
    6 wersety
    81%

    34A gdy się przybliżył czas odbierania pożytków, posłał sługi swoje do onych winiarzy, aby odebrali pożytki jej.

    35Ale winiarze pojmawszy sługi jego, jednego ubili, a drugiego zabili, a drugiego ukamionowali.

    36Zasię posłał inszych sług, więcej niż pierwszych; i także im uczynili.

    37Ale na ostatek posłał syna swego, mówiąc: Będą się wstydzić syna mego.

    38Lecz winiarze, ujrzawszy onego syna, rzekli między sobą: Tenci jest dziedzic; pójdźcie, zabijmy go, a otrzymamy dziedzictwo jego.

    39Tedy porwawszy go, wyrzucili go precz z winnicy i zabili.

  • Mt 22:5-7
    3 wersety
    77%

    5Ale oni zaniedbawszy odeszli, jeden do roli swojej, a drugi do kupiectwa swego;

    6A drudzy pojmawszy sługi jego, zelżyli i pobili je.

    7Co gdy król usłyszał, rozgniewał się, a posławszy wojska swoje, wytracił one morderce, i miasto ich zapalił.

  • 65I poczęli niektórzy nań plwać, i zakrywać oblicze jego, i bić weń pięściami i mówić mu: Prorokuj! A słudzy policzkowali go.

  • 32Bo będzie wydany poganom, i będzie naśmiewany, i zelżony, i uplwany:

  • Lk 4:29-30
    2 wersety
    73%

    29A wstawszy, wypchnęli go precz z miasta, i wywiedli go na wierzch góry, na której miasto ich zbudowane było, aby go z niej na dół zrzucili.

    30Ale on przeszedłszy przez pośrodek ich, uszedł.

  • Lk 22:63-65
    3 wersety
    73%

    63Lecz mężowie, którzy wespół trzymali Jezusa, naśmiewali się z niego, bijąc go;

    64A zakrywszy go, bili twarz jego i pytali go, mówiąc: Prorokuj, kto jest, co cię uderzył.

    65I wiele innych rzeczy bluźniąc mówili przeciwko niemu.

  • 5A gdy się wzburzyli i poganie, i Żydzi z książęty swoimi, aby je zelżyli i ukamionowali:

  • 34A oni się z niego naśmiewać będą, i ubiczują go, i będą nań plwać, i zabiją go; ale dnia trzeciego zmartwychwstanie.

  • 67Tedy plwali na oblicze jego, i pięściami go bili, a drudzy go policzkowali,

  • 30A plując na niego, wzięli onę trzcinę, i bili go w głowę jego.

  • 34Przetoż oto ja posyłam do was proroki, i mędrce, i nauczone w Piśmie, a z nich niektóre zabijecie i ukrzyżujecie, a niektóre z nich ubiczujecie w bóżnicach waszych, i będziecie je prześladować od miasta do miasta;

  • Mk 15:19-20
    2 wersety
    71%

    19I bili głowę jego trzciną i plwali nań, a upadając na kolana, kłaniali mu się.

    20A gdy się z niego naśmiali, zewlekli go z szarłatu, i oblekli go w szaty jego własne, i wiedli go, aby go ukrzyżowali.

  • 40I przywiodą na cię gromadę, i ukamionują cię kamieniem, i przebiją cię mieczami swemi;

  • 37Byli kamionowani, piłą przecierani, kuszeni, mieczem zabijani, chodzili w owczych i kozich skórach; byli w niedostatku, w ucisku, w niewczasach;

  • 71%

    3A mówili: Bądź pozdrowiony, królu żydowski! i dawali mu policzki.

  • 41Rzekli mu: Złe, źle potraci, a winnicę najmie inszym winiarzom, którzy mu oddawać będą pożytki czasów swoich.

  • 13A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go!

  • 37Potem znalazł drugiego męża, i rzekł mu: Uderz mię proszę; który mąż tak go uderzył, że go ranił.

  • 31Ujrzawszy tedy spółsłudzy jego, co się stało, zasmucili się bardzo, a szedłszy oznajmili panu swemu wszystko, co się stało.

  • 12Ale wam powiadam: Iż Elijasz już przyszedł, wszakże nie poznali go, ale uczynili mu, cokolwiek chcieli; takci i Syn człowieczy ma ucierpieć od nich.

  • 17A oblekłszy go w szarłat, i uplótłszy koronę z ciernia, włożyli nań;

  • 21A wróciwszy się on sługa, oznajmił to panu swemu. Tedy się gospodarz rozgniewawszy, rzekł słudze swemu: Wynijdź prędko na ulice i na drogi miejskie, a ubogie i ułomne i chrome i ślepe wprowadź tu.

  • 49Dlategoż też mądrość Boża rzekła: Poślę do nich proroki i Apostoły, a z nich niektóre zabijać i prześladować będą;