Ksiega Psalmów 103:12
A jako daleko jest wschód od zachodu, tak daleko oddalił od nas przestępstwa nasze.
A jako daleko jest wschód od zachodu, tak daleko oddalił od nas przestępstwa nasze.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
8Miłosierny i litościwy jest Pan, nierychły do gniewu, i wielkiego miłosierdzia.
9Nie będzie się na wieki wadził, a gniewu wiecznie chował.
10Nie według grzechów naszych obchodzi się z nami, ani według nieprawości naszych odpłaca nam.
11Albowiem jako są niebiosa wysokie nad ziemią, tak jest utwierdzone miłosierdzie jego nad tymi, którzy się go boją;
13Jako ma litość ojciec nad dziatkami, tak ma litość Pan nad tymi, którzy się go boją.
14Onci zaiste zna, cośmy za ulepienie, pamięta, żeśmy prochem.
18Któryż Bóg jest podobny tobie? Któryby nieprawość odpuszczał, i mijał przestępstwa ostatków dziedzictwa swego, któryby nie zatrzymywał na wieki gniewu swego, przeto, że się kocha w miłosierdziu.
19Nawróci się, a zmiłuje się nad nami; zatłumi nieprawości nasze i wrzuci w głębokość morską wszystkie grzechy nasze.
17A grzechów ich i nieprawości ich nie wspomnę więcej:
18A gdzieć jest odpuszczenie ich, jużci więcej ofiary nie potrzeba za grzech.
12Bo miłościw będę nieprawościom ich, a grzechów ich i nieprawości ich nie wspomnę więcej.
16Gdy nań wiatr powienie, aliści go niemasz, ani go więcej pozna miejsce jego.
17Ale miłosierdzie Pańskie od wieków aż na wieki nad tymi, którzy się go boją, a sprawiedliwość jego nad synami synów,
18Którzy strzegą przymierza jego, i pamiętają na przykazanie jego, aby je czynili.
22Gładzę nieprawości twoje jako obłok, a grzechy twoje jako mgłę; nawróć się do mnie, bom cię odkupił.
25Ja, Ja sam gładzę przestępstwa twoje dla siebie, a grzechów twoich nie wspomnę.
9Oczyść mię, isopem, a oczyszczon będę; omyj mię, a nad śnieg wybielony będę.
3Który odpuszcza wszystkie nieprawości twoje; który uzdrawia wszystkie choroby twoje;
4Który wybawia od śmierci żywot twój; który cię koronuje miłosierdziem i wielką litością:
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
2Gdy do niego przyszedł Natan prorok, potem jak był wszedł do Betsaby.
7Niech opuści niepobożny drogę swoję, a człowiek nieprawy myśli swoje i niech się nawróci do Pana, a zmiłuje się; i do Boga naszego, gdyż jest hojnym w odpuszczaniu.
8Boć zaiste myśli moje nie są jako myśli wasze, ani drogi wasze jako drogi moje, mówi Pan;
1Pieśń Dawidowa nauczająca. Błogosławiony człowiek, któremu odpuszczono nieprawość, a którego zakryty jest grzech.
3Ty wysłuchiwasz modlitwy; przetoż do ciebie przychodzi wszelkie ciało.
12Bo się rozmnożyły przestępstwa nasze przed tobą, a grzechy nasze świadczą przeciwko nam, ponieważ nieprawości nasze są przy nas, i złości nasze uznajemy;
3A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.
9Jeźlibyśmy wyznali grzechy nasze, wiernyć jest Bóg i sprawiedliwy, aby nam odpuścił grzechy i oczyścił nas od wszelkiej nieprawości.
77A iżbyś dał znajomość zbawienia ludowi jego przez odpuszczenie grzechów ich.
8Nie wspominajże nam przeszłych nieprawości naszych; niech nas rychło uprzedzi miłosierdzie twoje, bośmy bardzo znędzeni.
17Oto czasu pokoju przyszła na mię była gorzkość najgorzciejsza; ale się tobie podobało wyrwać duszę moję z przepaści skażenia, przeto, żeś zarzucił w tył swój wszystkie grzechy moje.
17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.
2Łaskęś, Panie!niekiedy pokazywał ziemi twojej; przywróciłeś zasię z niewoli Jakóba.
3Odpuściłeś nieprawość ludu twojego, pokryłeś wszelki grzech ich. Sela.
8Onci sam odkupi Izraela od wszystkich nieprawości jego.
42Myśmy wstąpili i staliśmy się odpornymi; przetoż ty nie odpuszczasz.
7Grzechów młodości mojej, i przestępstw moich nie racz pamiętać; według miłosierdzia twego wspomnij na mię, dla dobroci twojej, Panie!
3Panie! będzieszli nieprawości upatrywał, Panie! któż się zostoi?
18Przyjdźcież teraz, a rozpierajmy się z sobą, mówi Pan: Choćby były grzechy wasze jako szarłat, jako śnieg zbieleją; choćby były czerwone jako karmazyn, jako wełna białe będą.
8Położyłeś nieprawości nasze przed sobą, tajne występki nasze przed jasnością oblicza twego.
27Gdyż oto ci, którzy się oddalają od ciebie, zginą; wytracasz tych, którzy cudzołożą odstępowaniem od ciebie.
8I oczyszczę ich od wszelkiej nieprawości ich, którą zgrzeszyli przeciwko mnie, i przepuszczę wszystkim złościom ich, któremi zgrzeszyli przeciwko mnie, i któremi wystąpili przeciwko mnie.
4Że synowie twoi zgrzeszyli przeciw niemu, przetoż ich puścił w rękę nieprawości ich.
10Będę cię wysławiał między ludem, Panie! a będęć śpiewał między narodami.
32Owszem, jeźli zasmuca, zasię się zmiłuje według mnóstwa miłosierdzia swego.
6Miłosierdziem i prawdą oczyszczona bywa nieprawość, a w bojaźni Pańskiej odstępujemy od złego.
4Wysławiać cię będę między ludźmi, Panie! a będęć śpiewał między narodami.
8Izali mię na wieki odrzuci Pan, a więcej mi już łaski nie ukaże?
6Wszyscyśmy jako owce zbłądzili, każdy na drogę swą obróciliśmy się, a Pan włożył nań nieprawość wszystkich nas.
20Tedy rzekł Pan: Odpuściłem według słowa twego.