Ksiega Psalmów 103:4
Który wybawia od śmierci żywot twój; który cię koronuje miłosierdziem i wielką litością:
Który wybawia od śmierci żywot twój; który cię koronuje miłosierdziem i wielką litością:
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Psalm Dawidowy. Błogosław duszo moja Panu, i wszystkie wnętrzności moje imieniowi jego świętemu.
2Błogosławże duszo moja Panu, a nie zapominaj wszystkich dobrodziejstw jego.
3Który odpuszcza wszystkie nieprawości twoje; który uzdrawia wszystkie choroby twoje;
5Który nasyca dobrem usta twoje, a odnawia jako orła młodość twoję.
6Pan czyni, co sprawiedliwego jest, i sądy wszystkim uciśnionym.
8Miłosierny i litościwy jest Pan, nierychły do gniewu, i wielkiego miłosierdzia.
5Miłościwy Pan i sprawiedliwy, Bóg nasz litościwy.
7Nawróć się, duszo moja! do odpocznienia swego; albowiem ci Pan dobrze uczynił.
8Bo wyrwał duszę moję od śmierci, oczy moje od płaczu, nogę moję od upadku.
8Dobrotliwy i miłosierny jest Pan, nierychły do gniewu, i wielkiego miłosierdzia.
9Dobryć jest Pan wszystkim, a miłosierdzie jego nad wszystkiem sprawami jego.
3Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.
4Pamiątkę cudów swoich uczynił miłosierny a litościwy Pan.
3Abym cię oglądał w świątnicy twojej, i widział moc twoję i chwałę twoję.
11Sprawiedliwości twojej nie ukryłem w pośród serca mego, prawdę twoję i zbawienie twoje opowiadałem; nie taiłem miłosierdzia twego i prawdy twojej w zgromadzeniu wielkiem.
7Okaż miłosierdzie twoje, ty, który ochraniasz ufających w tobie od tych, którzy powstawają przeciwko prawicy twojej.
17Ale miłosierdzie Pańskie od wieków aż na wieki nad tymi, którzy się go boją, a sprawiedliwość jego nad synami synów,
7Oczekujże, Izraelu! na Pana; albowiem u Pana jest miłosierdzie, a obfite u niego odkupienie.
8Onci sam odkupi Izraela od wszystkich nieprawości jego.
18Któryż Bóg jest podobny tobie? Któryby nieprawość odpuszczał, i mijał przestępstwa ostatków dziedzictwa swego, któryby nie zatrzymywał na wieki gniewu swego, przeto, że się kocha w miłosierdziu.
23Który w uniżeniu naszem pamięta na nas; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
24I wybawił nas od nieprzyjaciół naszych; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
20Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.
21Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;
10Bóg daje zwycięstwo królom, a Dawida, sługę swego, wybawia od miecza srogiego.
3Dałeś mu żądość serca jego, a prośby ust jego nie odmówiłeś mu. Sela.
2Panie! wywyższać cię będę; albowiem wywyższyłeś mię, a nie dałeś pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie.
7Miłosierdzia Pańskie wspominać będę, i chwały Pańskie za wszystko, cokolwiek nam uczynił Pan, i hojność dóbr, które pokazał domowi Izraelskiemu według miłosierdzia swego, i według wielkich litości swoich.
58Zastawiałeś się, Panie! o sprawę duszy mojej, a wybawiałeś żywot mój.
10Nie według grzechów naszych obchodzi się z nami, ani według nieprawości naszych odpłaca nam.
11Albowiem jako są niebiosa wysokie nad ziemią, tak jest utwierdzone miłosierdzie jego nad tymi, którzy się go boją;
13Ponieważ miłosierdzie twoje wielkie jest nademną, a tyś wyrwał duszę moję z dołu głębokiego.
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
43Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Pańskie?
7Izali ty obróciwszy się, nie ożywisz nas, tak, aby się lud twój rozradował w tobie?
7Sprawiedliwość twoja, jako góry najwyższe; sądy twoje, jako przepaść wielka; ludzie i zwierzęta zachowuje, Panie!
4Tego, który sam czyni cuda wielkie; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
13Prowadzisz w miłosierdziu twojem ten lud, któryś odkupił; poprowadzisz w możności twej do mieszkania świątobliwości twojej.
156Wielkie są litości twoje, Panie! według sądów twoich ożyw mię.
1Błogosław, duszo moja! Panu. Panie, Boże mój! wielceś jest wielmożnym; chwałę i ozdobę przyoblokłeś.
12Żywotem i miłosierdziem darowałeś mię, a opatrzność twoja strzegła ducha mego.
3Będę wołał do Boga najwyższego, do Boga, który wykonywa sprawę moję.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
49Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.
35Çwiczy ręce moje do boju, tak, iż kruszę łuk miedziany ramionami swemi.
26Wspomóżże mię, o Panie, Boże mój! zachowaj mię według miłosierdzia swego,
4Wysławiać cię będę między ludźmi, Panie! a będęć śpiewał między narodami.
2Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,
23Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.
8Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi: