Ksiega Psalmów 107:20
Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.
Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
21Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;
22I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.
12Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.
13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
14Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.
15Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
16Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.
6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
7I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.
8Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:
28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
29Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.
30I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.
31Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
18Posyła słowo swoje, i roztapia je; powienie wiatrem swym, a rozlewają wody.
19Oznajmuje słowo swe Jakóbowi, ustawy swe i sądy swe Izraelowi.
14Uzdrów mię, Panie! a będę uzdrowiony: zbaw mię, a będę zbawiony; albowiemeś ty chwała moja.
15Oto oni do mnie mówią: Gdzież jest to słowo Pańskie? Niechże już przyjdzie;
3Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.
2Panie! wywyższać cię będę; albowiem wywyższyłeś mię, a nie dałeś pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie.
20I wysłuchał Pan Ezechyjasza, i zachował lud.
10A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.
3Który odpuszcza wszystkie nieprawości twoje; który uzdrawia wszystkie choroby twoje;
4Który wybawia od śmierci żywot twój; który cię koronuje miłosierdziem i wielką litością:
15On wysyła słowo swe na ziemię; bardzo prędko bieży wyrok jego.
17Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.
2Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,
3A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.
18Bo on zrania i zawiązuje; uderza, a ręce jego uzdrawiają.
19Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.
26I rzekł: Będzieszli pilnie słuchał głosu Pana Boga twego, a co dobrego w oczach jego czynić będziesz, i nakłonisz uszy ku przykazaniom jego, strzegąc wszystkich ustaw jego, żadnej niemocy, którąm dopuścił na Egipt, nie dopuszczę na cię; bom Ja Pan, który cię leczę.
19Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.
24Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.
25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
10Bóg daje zwycięstwo królom, a Dawida, sługę swego, wybawia od miecza srogiego.
13Śpiewajcież Panu, chwalcie Pana, że wybawił duszę ubogiego z ręki złośników.
40Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.
6Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
19Aż do onego czasu, gdy się o nim wzmianka stała; mowa Pańska doświadczała go.
18Widzę drogi jego, wszakże uzdrowię go; doprowadzę go; i przywrócę mu pociechy, i tym , którzy z nim płaczą.
17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.
16A gdy był wieczór, przywiedli do niego wiele opętanych: i wyganiał duchy słowem; i wszystkie, którzy się źle mieli, uzdrawiał;
50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
35Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.
20I wywiódł mię na przestrzeństwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.
2I rozesłał je, żeby kazali królestwo Boże, i uzdrawiali niemocne.
16I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.
44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.