Ksiega Psalmów 107:28

Polska Biblia Gdanska

Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 107:19 : 19 Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
  • Mt 8:25 : 25 A przystąpiwszy uczniowie jego, obudzili go, mówiąc: Panie! ratuj nas, giniemy.
  • Dz 27:23-25 : 23 Albowiem stanął przy mnie tej nocy Anioł Boga tego, któregom ja jest i któremu służę; 24 Mówiąc: Nie bój się, Pawle! musisz stawiony być przed cesarzem, a oto darował ci Bóg wszystkich, którzy płyną z tobą. 25 Przetoż bądźcie dobrej myśli, mężowie! albowiem wierzę Bogu, że tak będzie, jako mi powiedziano.
  • Jon 1:5-6 : 5 A żeglarze ulękłszy się wołali każdy do boga swego, a wyrzucali do morza to, co mieli na okręcie, aby tem lżejszy był; ale Jonasz zszedł był na stronę okrętu, a położywszy się spał twardo. 6 Tedy przystąpił do niego sternik, i rzekł mu: Cóż czynisz ty, ospalcze? wstań, wołaj do Boga swego, owa snać wspomni Bóg na nas, abyśmy nie zginęli.
  • Jon 1:14 : 14 Wołali tedy do Pana, mówiąc: O Panie! prosimy, abyśmy nie zginęli dla śmierci męża tego, ani wkładaj na nas krwi niewinnej; bo ty, o Panie! jako chcesz, tak czynisz.
  • Ps 107:6 : 6 A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
  • Ps 107:13 : 13 A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 107:19-27
    9 wersety
    91%

    19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.

    20Posyła słowo swe, i uzdrawia ich,a wybawia ich z grobu.

    21Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;

    22I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.

    23Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:

    24Ci widują sprawy Pańskie, i dziwy jego na głębi.

    25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.

    26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeństwie rozpływa.

    27Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.

  • Ps 107:12-15
    4 wersety
    90%

    12Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.

    13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.

    14Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.

    15Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

  • Ps 107:5-8
    4 wersety
    90%

    5Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.

    6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;

    7I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.

    8Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:

  • Ps 107:29-31
    3 wersety
    79%

    29Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.

    30I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.

    31Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.

  • 17Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.

  • 1Pieśń stopni. Wołałem do Pana w utrapieniu mojem, a wysłuchał mię.

  • 44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.

  • 17Utrapienia serca mego rozmnożyły się; z ucisków moich wywiedź mię.

  • 6Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.

  • 39Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieństwem, nędzą, i utrapieniem;

  • 28Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.

  • Jon 1:11-15
    5 wersety
    73%

    11Nadto rzekli do niego: Cóż z tobą uczynimy, aby się morze uspokoiło? Bo się morze im dalej tem bardziej burzyło.

    12Tedy rzekł do nich: Weźmijcie mię, a wrzućcie mię w morze, a uspokoi się morze przed wami, gdyż ja wiem, iż dla mnie to wzruszenie wielkie na was przyszło.

    13Ale oni mężowie robili wiosłami, chcąc się do brzegu dostać, wszakże nie mogli; bo się morze im dalej tem więcej burzyło przeciwko nim.

    14Wołali tedy do Pana, mówiąc: O Panie! prosimy, abyśmy nie zginęli dla śmierci męża tego, ani wkładaj na nas krwi niewinnej; bo ty, o Panie! jako chcesz, tak czynisz.

    15Zatem wzięli Jonasza i wrzucili go w morze; i uspokoiło się morze od wzburzenia swego.

  • 5W ucisku wzywałem Pana; wysłuchał mię, i na przestrzeństwie postawił mię Pan.

  • 41Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.

  • Ps 37:39-40
    2 wersety
    71%

    39Wszakże zbawienie sprawiedliwych jest od Pana, który jest mocą ich czasu uciśnienia.

    40Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.

  • 16Panie! w ucisku szukali cię; gdyś ich karał, wylewali modlitwy swe.

  • 1Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!

  • 7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, a do Boga mego wołałem, i wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyszło do uszów jego.

  • 17Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.

  • 10A tak zachował ich od ręki tego, który ich miał w nienawiści, a wykupił ich z ręki nieprzyjacielskiej.

  • 14Ci podniosą głos swój, wykrzykać będą, w zacności Pańskiej wykrzykać będą, i przy morzu.

  • 6Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.

  • 17Posławszy z wysokości, przyjął mię, wyrwał mię z wód wielkich.

  • 19Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.

  • 4Wszakże gdyby się byli nawrócili w utrapieniu swem do Pana, Boga Izraelskiego, a szukali go, dałby się im był znaleść.

  • 27Podałeś ich w ręce nieprzyjaciołom ich, którzy ich trapili. A gdy czasu utrapienia swego wołali do ciebie, tyś ich z nieba wysłuchał, a według litości twoich wielkich dawałeś im wybawicieli, którzy ich wybawiali z rąk nieprzyjaciół ich.

  • 16I okazały się głębokości wód, a odkryte są grunty świata na fukanie twoje, Panie! i na tchnienie wiatru nozdrzy twoich.

  • 5W tobie nadzieję mieli ojcowie nasi; nadzieję mieli,a wybawiłeś ich.

  • 53Wodził ich w bezpieczeństwie, tak, że się nie lękali, (a nieprzyjaciół ich okryło morze,)