Ksiega Psalmów 118:5
W ucisku wzywałem Pana; wysłuchał mię, i na przestrzeństwie postawił mię Pan.
W ucisku wzywałem Pana; wysłuchał mię, i na przestrzeństwie postawił mię Pan.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1Pieśń stopni. Wołałem do Pana w utrapieniu mojem, a wysłuchał mię.
6Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.
18Wyrwał mię od mocnego nieprzyjaciela mego, i od tych, którzy mię mieli w nienawiści, choć byli mocniejszymi nad mię.
19Uprzedzili mię byli w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.
1Miłuję Pana, iż wysłuchał głos mój, i prośby moje.
2Albowiem nakłonił ucha swego ku mnie, gdym go wzywał za dni moich.
3Ogarnęły mię były boleści śmierci, a utrapienia grobu zjęły mię; ucisk i boleść przyszła na mię.
4I wzywałem imienia Pańskiego, mówiąc: Proszę, o Panie! wybaw duszę moję.
5Miłościwy Pan i sprawiedliwy, Bóg nasz litościwy.
6Pan prostaczków strzeże; byłem uciśniony, a wspomógł mię.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot psalm Dawidowy.
19Uprzedzili mię w dzień utrapienia mego; ale Pan był podporą moją.
20I wywiódł mię na przestrzeństwo; wybawił mię; bo mię sobie upodobał.
7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, a do Boga mego wołałem, i wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyszło do uszów jego.
5Oglądamli się na prawą stronę, a przypatruję się, niemasz ktoby mię znał; zginęła ucieczka moja, niemasz ktoby się ujął o duszę moję.
6Panie! do ciebie wołam, mówiąc: Tyś nadzieja moja, tyś dział mój w ziemi żyjących.
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
8Będę się radował i weselił w miłosierdziu twojem, żeś wejrzał na utrapienie moje, a poznałeś uciśnienie duszy mojej.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
6Pan jest zemną, nie będę się bał, żeby mi co uczynił człowiek.
8Albowiem ty, Panie! według woli twojej umocniłeś był górę moję mocą; ale skoroś ukrył oblicze swoje, strwożyłem się;
4Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.
4Ale ty, Panie! jesteś tarczą moją, chwałą moją, i wywyższającym głowę moję.
16Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.
2Panie! wywyższać cię będę; albowiem wywyższyłeś mię, a nie dałeś pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie.
1Pieśń wyuczająca Dawidowa, gdy był w jaskini, modlitwa jego.
55Wzywam imienia twego, o Panie! z dołu bardzo głębokiego.
3Pan opoką moją, twierdzą moją, i wybawicielem moim; Bóg mój skała moja, w nim będę ufał; tarcza moja, i róg zbawienia mego, ucieczka moja.
6Hardzi na mię zastawili sidło, i powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieszce, a sidła swe zastawili na mię. Sela.
16Wejrzyjże na mię, a zmiłuj się nademną; bom jest nędzny i opuszczony.
17Utrapienia serca mego rozmnożyły się; z ucisków moich wywiedź mię.
1Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!
7Wysłuchaj, Panie! głos mój, kiedy wołam, a zmiłuj się nademną, i wysłuchaj mię.
6Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
3W dzień, któregom cię wzywał, wysłuchałeś mię, a posiliłeś mocą duszę moję.
4Wzywałem Pana chwały godnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.
13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
13Boć on szuka krwi, i mają w pamięci, a nie zapomina wołania utrapionych.
13Bardzoś potężnie na mię nacierał, abym upadł; ale Pan poratował mię.
14Albowiem nasłucham się uszczypków od wielu; strachu dość zewsząd, gdy się naradzają wespół przeciwko mnie, chytrze przemyśliwając, aby odjęli duszę moję.
1Pieśń Dawidowa. Panie! wołam do ciebie, pośpiesz się do mnie: posłuchaj głosu mego, gdy wołam do ciebie.
18Pokarałci mię Pan srodze; ale mię na śmierć nie podał.
19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
6Błogosławiony Pan; albowiem wysłuchał głos próśb moich.
7Wzywam cię w dzień ucisku mego; bo mię ty wysłuchasz.
22Błogosławiony Pan! bo dziwnie okazał miłosierdzie swoje przeciwko mnie, jakoby w mieście obronnem.
10Co za pożytek ze krwi mojej, gdybym zstąpił do dołu? Izali cię proch chwalić będzie? Iazali opowie prawdę twoję?
6Ja cię wzywam, bo mię wysłuchiwasz, Boże! Nakłoń ucha twego ku mnie, wysłuchaj słowa moje.
28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.