Ksiega Psalmów 34:6
Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
17Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.
18Wołają sprawiedliwi, a Pan ich wysłuchiwa, i ze wszystkich trudności ich wybawia ich.
19Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.
6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
1Pieśń stopni. Wołałem do Pana w utrapieniu mojem, a wysłuchał mię.
13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
4Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.
5Bom szukał Pana, i wysłuchał mię, a ze wszystkich strachów moich wyrwał mię.
7Ten chudzina wołał, a Pan wysłuchał, i ze wszystkich ucisków jego wybawił go.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
28Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.
12Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika.
13Zmiłuje się nad ubogim, i nad niedostatecznym, a duszę nędznych wybawi.
24Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
6Pan prostaczków strzeże; byłem uciśniony, a wspomógł mię.
6Boleści grobu ogarnęły mię były, zachwyciły mię sidła śmierci.
6Błogosławiony Pan; albowiem wysłuchał głos próśb moich.
39Wszakże zbawienie sprawiedliwych jest od Pana, który jest mocą ich czasu uciśnienia.
40Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.
41Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.
6Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego.
9Odstąpcie odemnie wszyscy, krórzy czynicie nieprawość; albowiem Pan usłyszał głos płaczu mojego.
4Ale ty, Panie! jesteś tarczą moją, chwałą moją, i wywyższającym głowę moję.
1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
13Śpiewajcież Panu, chwalcie Pana, że wybawił duszę ubogiego z ręki złośników.
1Modlitwa Dawidowa. Nakłoń, Panie! ucha twego, a wysłuchaj mię; bomci nędzny i ubogi.
10Tedy wszystkie kości moje rzeką: Panie! któż podobny tobie? który wyrywasz utrapionego od mocniejszego nadeń, a nędznego i ubogiego od drapieżcy jego.
33To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;
15Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.
6Panie! do ciebie wołam, mówiąc: Tyś nadzieja moja, tyś dział mój w ziemi żyjących.
7W utrapieniu mojem wzywałem Pana, a do Boga mego wołałem, i wysłuchał z kościoła swego głos mój, a wołanie moje przyszło do uszów jego.
5W ucisku wzywałem Pana; wysłuchał mię, i na przestrzeństwie postawił mię Pan.
28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
7Wysłuchaj, Panie! głos mój, kiedy wołam, a zmiłuj się nademną, i wysłuchaj mię.
16Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.
26Wspomóżże mię, o Panie, Boże mój! zachowaj mię według miłosierdzia swego,
15Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.
2Panie! wywyższać cię będę; albowiem wywyższyłeś mię, a nie dałeś pociechy nieprzyjaciołom moim ze mnie.
4I wzywałem imienia Pańskiego, mówiąc: Proszę, o Panie! wybaw duszę moję.
10Co za pożytek ze krwi mojej, gdybym zstąpił do dołu? Izali cię proch chwalić będzie? Iazali opowie prawdę twoję?
12Żem wybawiał ubogiego wołającego, i sierotkę, i tego, który nie miał pomocnika.
1Pieśń stopni. Z głębokości wołam do ciebie, o Panie!
15Będzie mię wzywał, a wysłucham go; Ja z nim będę w utrapieniu, wyrwę go, i uwielbię go.
17Wysłuchajże mię, Panie! boć dobre jest miłosierdzie twoje; według wielkiej litości twojej wejrzyj na mię.
19Wolę tych czyni, którzy się go boją, a wołanie ich wysłuchiwa, i ratuje ich.
9Onić polegli i upadli, a myśmy powstali, i ostoimy się. Panie! ty nas zachowaj, a król nas niech wysłucha w dzień wołania naszego.
42Poglądali, ale nie był wybawiciel; wołali na Pana, ale ich nie wysłuchał.
8Albowiem ty, Panie! według woli twojej umocniłeś był górę moję mocą; ale skoroś ukrył oblicze swoje, strwożyłem się;
6Hardzi na mię zastawili sidło, i powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieszce, a sidła swe zastawili na mię. Sela.