Ksiega Psalmów 145:19
Wolę tych czyni, którzy się go boją, a wołanie ich wysłuchiwa, i ratuje ich.
Wolę tych czyni, którzy się go boją, a wołanie ich wysłuchiwa, i ratuje ich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
20Strzeże Pan wszystkich, którzy go miłują; ale wszystkich niepobożnych wytraci.
18Bliski jest Pan wszystkim, którzy go wzywają, wszystkim, którzy go wzywają w prawdzie.
17Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.
18Wołają sprawiedliwi, a Pan ich wysłuchiwa, i ze wszystkich trudności ich wybawia ich.
19Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.
11Kocha się Pan w tych, którzy się go boją, a którzy ufają w miłosierdziu jego.
9Ale posłucham, co rzecze Bóg, on Pan mocny; zaiste mówi pokój do ludu swego, i do świętych swoich, byle się jedno zaś do głupstwa nie wracali.
4Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.
6Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
7Ten chudzina wołał, a Pan wysłuchał, i ze wszystkich ucisków jego wybawił go.
18Oto oko Pańskie nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają w miłosierdziu jego;
19Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.
13Będzie błogosławił tym, którzy się boją Pana, małym i wielkim.
9Skosztujcież, a obaczcie, jako jest dobry Pan: błogosławiony człowiek, który w nim ufa.
23Bojażń Pańska prowadzi do żywota, a kto ją ma, w obfitości mieszka, i nie spotka go nieszczęście.
19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
40Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.
17Żądości pokornych wysłuchiwasz, Panie! utwierdzasz serca ich, nachylasz ku nim ucha twojego.
15Będzie mię wzywał, a wysłucham go; Ja z nim będę w utrapieniu, wyrwę go, i uwielbię go.
19Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.
11Którzy się boicie Pana, ufajcie w Panu; on jest pomocnikiem i tarczą ich.
23Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.
24Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
25Albowiem nie wzgardził, ani się odwrócił od utrapienia ubogiego, ani skrył od niego oblicza swego; owszem, gdy do niego wołał, wysłuchał go.
5Dał pokarm tym, którzy się go boją, pamiętając wiecznie na przymierze swoje.
15Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.
9Onić polegli i upadli, a myśmy powstali, i ostoimy się. Panie! ty nas zachowaj, a król nas niech wysłucha w dzień wołania naszego.
39Ale Pana, Boga waszego, się bójcie, a on was wybawi z ręki wszystkich nieprzyjaciół waszych;
24Czego się boi niezbożnik, to nań przychodzi; ale czego żądają sprawiedliwi, Bóg im daje.
1Halleluja. Błogosławiony mąż, który się Pana boi, a w przykazaniach jego ma wielkie kochanie.
14Tajemnica Pańska objawiona jest tym, którzy się go boją, a przymierze swoje oznajmuje im.
28Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.
6Błogosławiony Pan; albowiem wysłuchał głos próśb moich.
11Lwięta niedostatek cierpią i głód; lecz szukającym Pana nie będzie schodziło na wszelkiem dobrem.
13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
16Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.
19Niech zaniemieją wargi kłamliwe, które mówią przeciwko sprawiedliwemu rzeczy przykre z hardością i ze wzgardą.
17Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;
4Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego,
12Jestże człowiek, co się boi Pana? Nauczy go drogi, którąby miał obrać.
5Okazywałeś ludowi twemu przykre rzeczy, napoiłeś nas winem zawrotu.
33To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;
40Aby się ciebie bali po wszystkie dni, które żyć będą na ziemi, którąś dał ojcom naszym.
16Pójdźcie, słuchajcie, a będę opowiadał wszystkim, którzy się boicie Boga, co uczynił duszy mojej.
8Umocnione serce jego nie boi się, aż ogląda pomstę nad nieprzyjaciołmi swymi.
1Miłuję Pana, iż wysłuchał głos mój, i prośby moje.
12Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika.
12Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
1Pieśń stopni. Wołałem do Pana w utrapieniu mojem, a wysłuchał mię.