Ksiega Psalmów 102:17
Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;
Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
32A będzie to przyjemniejsze Panu, niżeli wół albo cielec rogaty z rozdzielonemi kopytami.
33To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;
24Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
9Odstąpcie odemnie wszyscy, krórzy czynicie nieprawość; albowiem Pan usłyszał głos płaczu mojego.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
18Gdy wejrzy na modlitwę poniżonych, nie gardząc modlitwą ich.
19To zapiszą dla narodu potomnego, a lud, który ma być stworzony, chwalić będzie Pana,
20Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;
6A choć wywyższony jest Pan, wszakże na uniżonego patrzy, a wysokomyślnego z daleka poznaje.
19A wejrzyj na modlitwę sługi twego, i na prośbę jego, o Panie, Boże mój! wysłuchaj wołanie i modlitwę, którą się modli sługa twój przed tobą;
1Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.
2Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.
12Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
16Aby się bali poganie imienia Pańskiego, a wszyscy królowie ziemscy chwały twojej;
19Aleć zaiste wysłuchał Bóg, a był pilen głosu modlitwy mojej.
20Błogosławiony Bóg, który nie odrzucił modlitwy mojej, ani odjął miłosierdzia swego odemnie.
17Żądości pokornych wysłuchiwasz, Panie! utwierdzasz serca ich, nachylasz ku nim ucha twojego.
28A wejrzyj na modlitwę sługi twego, i na prośbę jego, o Panie Boże mój, wysłuchaj wołanie i modlitwę, którą się dziś sługa twój modli przed tobą.
6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.
7Podnosi z prochu nędznego, a z gnoju wywyższa ubogiego,
29Dalekim jest Pan od niepobożnych; ale modlitwę sprawiedliwych wysłuchiwa.
28Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.
7Mówiąc: Nie widzi tego Pan, ani tego rozumie Bóg Jakóbowy.
6Błogosławiony Pan; albowiem wysłuchał głos próśb moich.
18Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.
12Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika.
13Zmiłuje się nad ubogim, i nad niedostatecznym, a duszę nędznych wybawi.
11Mówi w sercu swem: Zapomnałci tego Bóg; zakrył oblicze swoje, nie ujrzy na wieki.
12Powstańże, Panie Boże! podnieś rękę twoję; nie zapominajże ubogich.
44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
21Niechajże nędznik nie odchodzi z hańbą; ubogi i żebrak niechaj chwali imię twoje.
17Panu pożycza, kto ma litość nad ubogim, a on mu za dobrodziejstwo jego odda.
19Bo lud na Syonie i w Jeruzalemie będzie mieszkać; płakać więcej nie będziesz. Zapewne zlituje się nad tobą na głos wołania twego (Pan), a skoro usłyszy, ozwieć się.
19Który nie ma względu na osoby książąt, i nie waży sobie więcej bogacza nad ubogiego; bo oni wszyscy są czynem rąk jego.
50Ażby wejrzał i obaczył Pan z nieba.
15Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.
17Panie! otwórz wargi moje, a usta moje opowiadać będą chwałę twoję.
16Przeto, że nie pamiętał, aby czynił miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego,a tego,który był serca utrapionego, chciał zamordować.
1Modlitwa Dawidowa. Wysłuchaj, Panie! sprawiedliwość moję; miej wzgląd na wołanie moje; przyjmij w uszy modlitwę moję, którą czynię usty nieobłudnemi.
3Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami; bośmy bardzo nasyceni wzgardą.
6Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
6Wysłuchajże, Panie! modlitwę moję, a posłuchaj pilnie głosu prośby mojej.
16Wejrzyjże na mię, a zmiłuj się nademną; bom jest nędzny i opuszczony.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot pieśń Dawidowa nauczająca.
4O Boże! przywróć nas, a rozjaśnij nad nami oblicze twoje, a będziemy zbawieni.
6Tam się bardzo ulękną, gdyż Bóg jest przy narodzie sprawiedliwego.
14Ty powstawszy zmiłujesz się nad Syonem; boć czas, żebyś się zlitował nad nim, gdyż przyszedł czas naznaczony.
19Wolę tych czyni, którzy się go boją, a wołanie ich wysłuchiwa, i ratuje ich.
31Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.