Ksiega Hioba 34:28
Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.
Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
13Kto zatula ucho swe na wołanie ubogiego, i on sam będzie wołał, a nie będzie wysłuchany.
15Wyrwie utrapionego z utrapienia jego, a otworzy w uciśnieniu ucho jego.
24Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
17Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.
29Gdy on sprawi pokój, któż go wzruszy? także, gdy skryje oblicze, któż go ujrzy? A to czyni tak całemu narodowi, jako każdemu człowiekowi,
6Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.
9Z mnóstwa uciśnionych, którzy do tego przywiedzieni są; aby narzekali i wołali dla ramienia mocarzów,
9Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy nań ucisk przyjdzie?
23Jeźlibyś je bez litości trapił, a one by wołały do mnie, słysząc wysłucham wołanie ich.
24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.
25Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?
12Albowiem wyrwie ubogiego wołającego, i nędznego, który nie ma pomocnika.
12Żem wybawiał ubogiego wołającego, i sierotkę, i tego, który nie miał pomocnika.
44A wszakże wejrzał na ucisk ich, i usłyszał wołanie ich.
12Tedy wołająli dla hardości złych, on ich nie wysłuchuje.
15Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.
12Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
4Spychają ubogich z drogi; spólnie się muszą nędzni kryć na ziemi.
16Mać uciśniony nadzieje; ale nieprawość stuli usta swe.
3Czyńcie sprawiedliwość ubogiemu i sierotce;utrapionego i niedostatecznego usprawiedliwiajcie.
4Wyrwijcie chudzinę i nędznego, a z ręki niepobożnej wyrwijcie go.
41Podałeś mi tył nieprzyjaciół moich, abym tych, którzy mię nienawidzą, wykorzenił.
28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
4Tedy do Pana wołać będą, a nie wysłucha ich, owszem, zakryje oblicze swoje przed nimi czasu onego, tak jako oni wykonywali złe przedsięwzięcia swoje.
19Odkupi duszę moję, abym był w pokoju od wojny przeciwko mnie; bo ich wiele było przy mnie.
31Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.
12Potwarca nie będzie utwierdzony na ziemi, a mąż okrutny złością ułowiony będąc upadnie.
28Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
6Błogosławiony Pan; albowiem wysłuchał głos próśb moich.
7Sprawiedliwy wyrozumiewa sprawę nędznych; ale niezbożnik nie ma na to rozumu i umiejętności.
2W uszy swe przyjmij, o Boże! modlitwę moję, a nie kryj się przed prośbą moją:
33To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;
5Którzy mówią: Językiem naszym przewiedziemy, wargi nasze za nami są, któż jest panem naszym?
17Żądości pokornych wysłuchiwasz, Panie! utwierdzasz serca ich, nachylasz ku nim ucha twojego.
7Oto, wołamli o krzywdę, nie bywam wysłuchany; krzyczęli, niemasz sądu.
3Mąż ubogi, który uciska nędznych, podobny jest dżdżowi gwałtownemu, po którym chleba nie bywa.
4Słuchajcież tego, którzy pożeracie ubogiego, abyście wygubili chudziny z ziemi;
8A jeźliby byli okowani w pęta, albo uwikłani powrozami utrapienia:
38Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;
8Otwórz usta swe za niemym w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.
9Otwórz usta swe, sądź sprawiedliwie, a podejmij się sprawy ubogiego i nędznego.
16Kto ciemięży ubogiego, aby sobie przysporzył, także kto daje bogatemu: pewnie zubożeje.
41Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.
1Modlitwa utrapionego, gdy będąc w ucisku, przed Panem wylewa żądość swoję.
16Przeto, że nie pamiętał, aby czynił miłosierdzie, ale prześladował człowieka nędznego i ubogiego,a tego,który był serca utrapionego, chciał zamordować.
27Przeto, iż odstąpili od niego, a żadnych dróg jego zrozumieć nie chcieli:
17Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;
19Bliski jest Pan tym, którzy są skruszonego serca, a utrapionych w duchu zachowuje.
21Niechajże nędznik nie odchodzi z hańbą; ubogi i żebrak niechaj chwali imię twoje.