Ksiega Psalmów 10:17

Polska Biblia Gdanska

Żądości pokornych wysłuchiwasz, Panie! utwierdzasz serca ich, nachylasz ku nim ucha twojego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Krn 29:18 : 18 Panie, Boże Abrahama, Izaaka, i Izraela, ojców naszych! zachowajże na wieki tę chęć, i umysł serca ludu twego, a przygotuj sobie serce ich.
  • Ps 9:18 : 18 Niepobożni się obrócą do piekła, wszystkie narody, które zapominają Boga.
  • Ps 34:15 : 15 Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.
  • 2 Krn 34:27 : 27 Gdyż serce twoje zmiękczone jest, i upokorzyłeś się przed obliczem Bożem, słysząc słowa jego przeciwko temu miejscu, i przeciwko obywatelom jego, a upokorzywszy się przedemną rozdarłeś szaty swe, i płakałeś przedemną, przetożem cię wysłuchał, mówi Pan;
  • Lk 18:13-14 : 13 A celnik stojąc z daleka, nie chciał podnieść i oczu swych w niebo, ale się bił w piersi swoje, mówiąc: Boże! bądź miłościw mnie grzesznemu. 14 Powiadam wam, żeć ten odszedł usprawiedliwionym do domu swego, więcej niżeli on: albowiem kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.
  • Jk 1:16-17 : 16 Nie błądźcież, bracia moi mili! 17 Wszelki datek dobry i wszelki dar doskonały z góry jest, zstępujący od Ojca światłości, u którego nie masz odmiany, ani zaćmienia na wstecz się wracającego.
  • 1 P 3:12 : 12 Albowiem oczy Pańskie otworzone są na sprawiedliwych, a uszy jego ku prośbie ich; lecz oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy czynią złe rzeczy.
  • Prz 16:1 : 1 Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
  • Iz 65:24 : 24 Nadto stanie się, że pierwej niż zawołają, Ja się ozwę; jeszcze mówić będą, a Ja wysłucham.
  • Ps 9:12 : 12 Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.
  • Ps 145:19 : 19 Wolę tych czyni, którzy się go boją, a wołanie ich wysłuchiwa, i ratuje ich.
  • 2 Krn 30:12 : 12 W Judzie też już była ręka Boża, gdy im dał serce jedno, aby czynili rozkazanie królewskie i książąt, według słowa Pańskiego.
  • 2 Krn 33:12-13 : 12 Który będąc uciśniony, modlił się Panu, Bogu swemu, i upokorzył się bardzo przed obliczem Boga ojców swoich, 13 I prosił go; a dał mu się uprosić, i wysłuchał modlitwę jego, a przywrócił go do Jeruzalemu na królestwo jego. Tedy poznał Manases, iż sam Pan jest Bogiem.
  • 2 Krn 29:36 : 36 I weselił się Ezechyjasz i wszystek lud z tego, co Bóg ludowi przygotował; bo się ta rzecz była z prędka stała.
  • Ps 37:4 : 4 Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego,
  • Ps 102:17 : 17 Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;
  • Ps 112:7-8 : 7 Słysząc złe nowiny, nie boi się; stateczne serce jego ufa w Panu. 8 Umocnione serce jego nie boi się, aż ogląda pomstę nad nieprzyjaciołmi swymi.
  • Prz 10:24 : 24 Czego się boi niezbożnik, to nań przychodzi; ale czego żądają sprawiedliwi, Bóg im daje.
  • Prz 15:8 : 8 Ofiara niepobożnych jest obrzydliwością Panu; ale modlitwa szczerych podoba mu się.
  • Dz 4:24-31 : 24 Którzy usłyszawszy to, jednomyślnie podnieśli głos swój ku Bogu i rzekli: Panie! tyś jest Bóg, któryś uczynił niebo i ziemię, i morze i wszystko, co w nich jest: 25 Któryś Duchem Świętym przez usta Dawida, sługi swego, powiedział: Przeczże się zburzyli narodowie, a ludzie próżne rzeczy przemyślali? 26 Stanęli królowie ziemi i książęta zebrali się wespół przeciwko Panu i przeciwko pomazańcowi jego. 27 Albowiem się zebrali prawdziwie przeciwko świętemu Synowi twemu Jezusowi, któregoś pomazał, Herod i Poncki Piłat z pogany i z ludem Izraelskim. 28 Aby uczynili, cokolwiek ręka twoja i rada twoja przedtem postanowiła, aby się stało. 29 Przetoż teraz, Panie! wejrzyj na pogróżki ich, a daj sługom twoim ze wszystkiem bezpieczeństwem mówić słowo twoje, 30 Ściągając rękę twoję ku uzdrawianiu i ku czynieniu znamion i cudów, przez imię świętego Syna twego Jezusa. 31 A gdy się oni modlili, zatrząsnęło się ono miejsce, na którem byli zgromadzeni, i napełnieni są wszyscy Duchem Świętym i mówili słowo Boże z bezpieczeństwem.
  • Dz 12:5-9 : 5 Tedy strzeżono Piotra w więzieniu, a modlitwa ustawiczna działa się od zboru do Boga za nim. 6 A gdy go już miał wywieść Herod, onejże nocy spał Piotr między dwoma żołnierzami, związany dwoma łańcuchami, a stróże przed drzwiami strzegli więzienia. 7 A oto Anioł Pański przystąpił, a światłość się rozświeciła w gmachu; a trąciwszy w bok Piotra, obudził go, mówiąc: Wstań rychło! I opadły łańcuchy z rąk jego. 8 I rzekł Anioł do niego: Opasz się, a powiąż obuwie twoje. I uczynił tak. I rzekł mu: Odziej się w płaszcz twój, a pójdź za mną. 9 Tedy wyszedłszy Piotr, szedł za nim, a nie wiedział, że się to działo po prawdzie, co się działo przez Anioła; lecz mniemał, że widzenie widział. 10 A gdy minęli pierwszą i wtórą straż, przyszli do bramy żelaznej, która wiedzie do miasta; a ta się im sama przez się otworzyła. A wyszedłszy, przeszli jednę ulicę, a zarazem odstąpił Anioł od niego. 11 Tedy Piotr przyszedłszy do siebie rzekł: Teraz znam prawdziwie, iż posłał Pan Anioła swego i wyrwał mię z ręki Herodowej i ze wszystkiego oczekiwania ludu żydowskiego. 12 A obaczywszy się, przyszedł do domu Maryi, matki Janowej, którego nazywano Markiem, gdzie się ich było wiele zgromadziło i modlili się. 13 A gdy Piotr kołatał we drzwi u przysionka, wyszła dzieweczka, imieniem Rode, aby posłuchała: 14 A poznawszy głos Piotrowy, od radości nie otworzyła drzwi, ale wbieżawszy oznajmiła, iż Piotr stoi u drzwi. 15 A oni rzekli do niej: Szalejesz! Wszakże ona twierdziła, iż się tak rzecz ma. A oni rzekli: Anioł jego jest. 16 Ale Piotr nie przestał kołatać; a gdy otworzyli, ujrzeli go i zdumieli się. 17 A skinąwszy na nie ręką, aby umilknęli, rozpowiedział im, jako go Pan wywiódł z więzienia i rzekł: Oznajmijcie to Jakóbowi i braciom. A wyszedłszy, szedł na inne miejsce. 18 A gdy był dzień, stał się rozruch niemały między żołnierzami o to, co by się z Piotrem stało. 19 Lecz Herod, gdy się o nim wywiadywał, a nie znalazł go, uczyniwszy sąd o stróżach, kazał je na stracenie wywieść; a wyjechawszy z Judzkiej ziemi do Cezaryi, mieszkał tam.
  • Rz 8:26 : 26 Także też i Duch dopomaga mdłościom naszym. Albowiem o co byśmy się modlić mieli, jako potrzeba, nie wiemy; ale tenże Duch przyczynia się za nami wzdychaniem niewymownem.
  • Ef 2:18 : 18 Albowiem przezeń mamy przystęp obie strony w jednym Duchu do Ojca.
  • Ef 3:12 : 12 W którym mamy bezpieczność i przystęp z ufnością przez wiarę jego,
  • Mt 5:3 : 3 Błogosławieni ubodzy w duchu; albowiem ich jest królestwo niebieskie.
  • Jk 4:6 : 6 Owszem, hojniejszą daje łaskę; bo mówi: Bóg się pysznym sprzeciwia, ale pokornym łaskę daje.
  • Jk 4:10 : 10 Uniżajcie się przed obliczem Pańskiem, a wywyższy was.
  • 1 P 5:5 : 5 Także, młodsi! bądźcie poddani starszym, a wszyscy jedni drugim bądźcie poddani. Pokorą bądźcie wewnątrz ozdobieni, gdyż Bóg pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 18Abyś sąd uczynił sierocie i chudzinie, aby go więcej nie trapił człowiek śmiertelny na ziemi.

  • 6Ja cię wzywam, bo mię wysłuchiwasz, Boże! Nakłoń ucha twego ku mnie, wysłuchaj słowa moje.

  • Ps 17:1-2
    2 wersety
    74%

    1Modlitwa Dawidowa. Wysłuchaj, Panie! sprawiedliwość moję; miej wzgląd na wołanie moje; przyjmij w uszy modlitwę moję, którą czynię usty nieobłudnemi.

    2Od obliczności twojej sąd mój niech wynijdzie; oczy twoje niech patrzą na uprzejmość.

  • Ps 69:32-33
    2 wersety
    73%

    32A będzie to przyjemniejsze Panu, niżeli wół albo cielec rogaty z rozdzielonemi kopytami.

    33To widząc pokorni rozradują się, szukając Boga, a ożyje serce ich;

  • 2Panie! wysłuchaj głos mój: nakłoń uszów twych do głosu prośb moich.

  • 73%

    9Odstąpcie odemnie wszyscy, krórzy czynicie nieprawość; albowiem Pan usłyszał głos płaczu mojego.

  • 10Co za pożytek ze krwi mojej, gdybym zstąpił do dołu? Izali cię proch chwalić będzie? Iazali opowie prawdę twoję?

  • 14Ale ty widzisz ucisk, i krzywdę upatrujesz, abyś im odpłacił ręką twą; na ciebieć się spuścił ubogi, tyś jest pomocnikiem sierocie.

  • 6Wysłuchajże, Panie! modlitwę moję, a posłuchaj pilnie głosu prośby mojej.

  • 28Aby przywiódł na nich wołanie znędzniałych, a pokazał, że wysłuchuje wołanie ubogich.

  • 17Gdy pobuduje Pan Syon, i okaże się w chwale swojej;

  • 12Powstańże, Panie Boże! podnieś rękę twoję; nie zapominajże ubogich.

  • 16Pan jest królem na wieki wieczne; ale narody zginą z ziemi jego.

  • 1Modlitwa Dawidowa. Nakłoń, Panie! ucha twego, a wysłuchaj mię; bomci nędzny i ubogi.

  • 17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;

  • 19Wolę tych czyni, którzy się go boją, a wołanie ich wysłuchiwa, i ratuje ich.

  • 12Potwarca nie będzie utwierdzony na ziemi, a mąż okrutny złością ułowiony będąc upadnie.

  • 17Ale oblicze Pańskie przeciwko tym, którzy broją złości, aby wykorzenił z ziemi pamiątkę ich.

  • 1Psalm Dawidowy. Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a przyjmij w uszy prośby moje; dla prawdy twojej wysłuchaj mię i dla sprawiedliwości twojej.

  • 10Przypada, przytula się, i rzuca się mocą swoją na wiele ubogich.

  • 26O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.

  • 15Odwróć się od złego, a czyń dobrze; szukaj pokoju, a ścigaj go.

  • 12Przetoż, o Panie zastępów! który doświadczasz sprawiedliwego, który wypatrujesz nerki i serce, niech widzę pomstę twoję nad nimi; tobiem zaiste odkrył sprawę moję.

  • 7Wysłuchaj, Panie! głos mój, kiedy wołam, a zmiłuj się nademną, i wysłuchaj mię.

  • 11Lecz pokorni odziedziczą ziemię, i rozkochają się w wielkości pokoju.

  • 12Śpiewajcież Panu, który mieszka na Syonie; opowiadajcie między narodami sprawy jego.

  • 15Słuchajcież, a pojmujcie uszyma, nie podnoście się; boć Pan mówi.

  • 9Gdy z nieba dajesz słyszeć sąd swój, ziemia się lęka i ucicha;

  • 19Ale cisi nader się rozweselą w Panu, a ubodzy ludzie rozweselą się w Świętym Izraelskim.

  • 17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.

  • 20Że wejrzał z wysokości świątnicy swojej, że z nieba na ziemię spojrzał;

  • 6Błogosławiony Pan; albowiem wysłuchał głos próśb moich.

  • 61Słyszysz urąganie ich, o Panie! i wszystkie zamysły ich przeciwko mnie.

  • 28Ale wybawiasz lud ubogi, a oczy twoje przed wyniosłymi opuszczasz.

  • 15I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.

  • 6Hardzi na mię zastawili sidło, i powrozy; rozciągnęli sieci przy ścieszce, a sidła swe zastawili na mię. Sela.

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.

  • 9Poprowadzi cichych w sądzie, a nauczy pokornych drogi swojej.

  • 27Z uprzejmym uprzejmie się obejdziesz, a z przewrotnym przewrotnie sobie postąpisz;

  • 6Który się zniża, aby widział, co jest na niebie i na ziemi.

  • 19Panie! dla sługi twego i według serca twego uczyniłeś te wszystkie wielkie rzeczy, abyś znajome uczynił te wszystkie wielmożne sprawy.

  • 23Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.

  • 6Pan pokornych podnosi; ale niepobożnych aż ku ziemi uniża.

  • 2Będę błogosławił Pana na każdy czas; zawżdy będzie chwała jego w ustach moich.

  • 1Panie! przeczże stoisz z daleka? przeczże się ukrywasz czasu ucisku?

  • 22Widzisz to, Panie! nie milczże Panie! nie oddalaj się odemnie.

  • 3Ale ty, Panie, znasz mię, wypatrujesz mię, a doświadczyłeś serca mego, że z tobą jest; ale onych ciągniesz jako owce na rzeź i gotujesz ich na dzień zabicia, i mówisz:

  • 69%

    1Przedniejszemu śpiewakowi na Nechylot psalm Dawidowy.