Ksiega Hioba 13:17
Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
23Nadstawiajcie uszów, a słuchajcie głosu mego; bądźcie pilni, a słuchajcie mowy mojej.
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
7Izali broniąc Boga mówić będziecie nieprawość? albo za nim mówić będziecie fałsz?
1Modlitwa Dawidowa. Wysłuchaj, Panie! sprawiedliwość moję; miej wzgląd na wołanie moje; przyjmij w uszy modlitwę moję, którą czynię usty nieobłudnemi.
2Od obliczności twojej sąd mój niech wynijdzie; oczy twoje niech patrzą na uprzejmość.
1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
17Okażęć, tylko mię słuchaj; a com widział, oznajmięć,
16Maszli tedy rozum, słuchaj tego, a przyjmuj w uszy swe głos mowy mojej.
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
15Słuchajcież, a pojmujcie uszyma, nie podnoście się; boć Pan mówi.
1Słuchajcie niebiosa, a mówić będę; niech słucha i ziemia wymowy ust moich.
24Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a bądźcie pilni powieści ust moich.
17Nakłoń ucha twego, a słuchaj słów mądrych, a serce twoje przyłóż ku nauce mojej;
1Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
20Synu mój! słów moich pilnuj; ku powieściom moim nakłoń ucha twojego.
6Ja cię wzywam, bo mię wysłuchiwasz, Boże! Nakłoń ucha twego ku mnie, wysłuchaj słowa moje.
10I rzekł do mnie: Synu człowieczy! wszystkie słowa moje, które mówić będę do ciebie, przyjmij do serca twego, a słuchaj uszyma twemi.
1Pieśń wyuczająca podana Asafowi. Słuchaj, ludu mój! zakonu mego; nakłońcież uszów swych do słów ust moich.
18Oto się teraz gotuję do prawa, i wiem, że usprawiedliwiony będę.
16Onci sam będzie zbawieniem mojem, ale przed oblicze jego obłudnik nie przyjdzie;
16Jeźli kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!
6Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
9Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.
2Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich kończynach ziemi.
19Pilnuj mię Panie! a słuchaj głosu tych, którzy się spierają ze mną.
2Słuchajcież z pilnością słów moich, a będzie mi to od was pociechą.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
9Jeźli kto ma uszy, niechaj słucha!
15Kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha.
1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoń ucha twego,
2Panie! wysłuchaj głos mój: nakłoń uszów twych do głosu prośb moich.
3I nie będą się błąkać oczy widzących, i uszy słuchających pilnie słuchać będą.
13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
7Wszakże posłuchaj teraz słowa tego, które ja mówię w uszy twoje, i w uszy tego wszystkiego ludu.
2Słuchajcież, mądrzy! mów moich, a nauczeni posłuchajcie mię.
3Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
31Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.
23Jeźli kto ma uszy ku słuchaniu, niechaj słucha!
18Przetoż słuchajcie, o narody! a poznaj, o zgromadzenie! co się dzieje między nimi.
3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
2Gdy przyszli Zyfejczycy, i rzekli do Saula: Dawid się kryje przed tobą u nas.
1Psalm Dawidowy. Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a przyjmij w uszy prośby moje; dla prawdy twojej wysłuchaj mię i dla sprawiedliwości twojej.
21Słuchajcież teraz tego, ludu głupi! który niemasz serca, który oczy mając, a nie widzisz, który uszy mając, a nie słyszysz.
15Oto oni do mnie mówią: Gdzież jest to słowo Pańskie? Niechże już przyjdzie;
18Wy tedy słuchajcie podobieństwa onego rozsiewcy.
1Przedniejszemu śpiewakowi na Nechylot psalm Dawidowy.
8Gdyś mię w ucisku wzywał. wyrwałem cię, i wysłuchałem cię w skrytości gromu, doświadczałem cię u wód poswarku. Sela.
7Słuchajcie mię, którzy znacie sprawiedliwość ludu, w którego sercu jest zakon mój! Nie bójcie się urągania ludzkiego, a sromocenia ich nie lękajcie się.
4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.
1Słuchajcie słowa tego, które Pan mówi do was, o domie Izraelski!