Ksiega Hioba 33:3
Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
1A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
2Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie mówił w podniebieniu mojem.
6Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
7Zaisteć prawdę mówią usta moje, a niezbożność obrzydliwością jest wargom moim.
8Sprawiedliwe są wszystkie słowa ust moich; nie masz w nich nic nieprawego ani przewrotnego.
9Wszystkie są prawe rozumnemu, a uprzejme tym, którzy znajdują umiejętność.
4Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.
3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
3Zacznę umiejętność moję z daleka, a Stworzycielowi memu przywłaszczę sprawiedliwość.
4Boć zaprawdę bez kłamstwa będą mowy moje, a mąż doskonały w umiejętności jest przed tobą.
20Będę tedy mówił, a wytchnę sobie; otworzę wargi swe, i odpowiem.
4Duch Boży uczynił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię.
13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada.
3Panie! połóż straż ustom moim; strzeż drzwi warg moich.
1Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna.
31Usta sprawiedliwego rozmnażają mądrość; ale język przewrotny będzie wycięty.
32Wargi sprawiedliwego znają, co się Bogu podoba; ale usta niepobożnych są przewrotne.
3Doświadczyłeś serca mego, nawiedziłeś je w nocy; doświadczyłeś mię ogniem, aleś nic nie znalazł; myśli moje nie uprzedzają ust moich.
4Co się tknie spraw ludzkich według słowa ust twoich, chroniłem się drogi okrutnika.
8A wszakżeś rzekł w uszy moje, i słyszałem głos słów moich.
171Chwałę wydadzą wargi moje, gdy mię nauczysz ustaw twoich.
172Opowiadać będzie język mój wyroki twoje; bo wszystkie przykazania twoje są sprawiedliwość.
4Serce głupich zrozumie umiejętność, a język jąkających się prędko i rzetelnie mówić będzie.
3Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.
1Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.
15Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.
4Albowiemeś powiedział: Czysta jest nauka moja, a jestem czystym przed oczyma twemi.
3Bo ucho słów doświadcza, jako podniebienie smakuje pokarmu.
6Słuchajcież teraz odporu mego, a dowody ust moich obaczcie.
17Słuchajcież z pilnością mowy mojej, a powieść moja niech przyjdzie w uszy wasze.
18Oto się teraz gotuję do prawa, i wiem, że usprawiedliwiony będę.
2Duch Pański mówił przez mię, a słowa jego przechodziły przez język mój.
27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:
1Słuchajcie niebiosa, a mówić będę; niech słucha i ziemia wymowy ust moich.
10Oni cię nauczą i powiedząć, i z serca swego wypuszczą słowa.
16Chociażem Ja tego nie zabiegał, abym był pasterzem twoim, anim dnia boleści pragnął, ty wiesz, cokolwiek wyszło z ust moich, przed obliczem twojem jest.
3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.
6Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.
5Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.
23Serce mądrego roztropnie sprawuje usta swoje, a wargami swemi przydaje nauki.
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
3Bo sobie pobłaża w oczach swoich, aby wykonał nieprawość swoję aż do obmierzenia.
7Wargi mądrych sieją umiejętność; ale serce głupich nie tak.
30A iż nie masz w języku mym nieprawości: i nie mamże znać utrapienia mego?
6Albowiem Pan daje mądrość, z ust jego pochodzi umiejętność i roztropność.
14Któreć ślubowały wargi moje, i wyrzekły usta moje w utrapieniu mojem.
2Język mądrych zdobi umiejętność; ale usta głupich wywierają głupstwo.
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.