Ksiega Psalmów 45:1
Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna.
Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego na Sosannim psalm nauczający, a pieśń weselna.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
2Wydało serce moje słowo dobre; rozprawiać będę pieśni moje, o królu! język mój będzie jako pióro prędkiego pisarza.
3Piękniejszyś nad synów ludzkich; rozlała się wdzięczność po wargach twoich, przeto, że cię pobłogosławił Bóg aż na wieki.
3Tak z ludu pospolitego, jako z ludzi zacnych, tak bogaty jako ubogi!
4Usta moje będą opowiadały mądrość, a myśl serca mego roztropność.
3Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.
1Pieśń psalmu samego Dawida.
3Szczerością serca mego będą słowa moje, a czyste zdania wargi moje mówić będą.
16I rozweselą się nerki moje, gdy będą mówiły wargi twoje, co jest prawego.
14Przywróć mi radość zbawienia twego, a duchem dobrowolnym podeprzyj mię.
15Tedy będę nauczał przestępców dróg twoich, aby się grzesznicy do ciebie nawrócili.
2Duch Pański mówił przez mię, a słowa jego przechodziły przez język mój.
171Chwałę wydadzą wargi moje, gdy mię nauczysz ustaw twoich.
172Opowiadać będzie język mój wyroki twoje; bo wszystkie przykazania twoje są sprawiedliwość.
28A język mój będzie opowiadał sprawiedliwość twoję, i na każdy dzień chwałę twoję.
7Sieci zastawili na nogi moje, nachylili duszę moję, wykopali dół przed obliczem mojem; ale sami wpadli weń. Sela.
1Pieśń stopni Dawidowa. Panie! nie wyniosło się serce moje, ani się wyniosły oczy moje, anim się kusił o rzeczy wielkie, albo wyższe nad to, niż mi należy.
13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
5Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje.
6Słuchajcie; bo o wielkich rzeczach będę mówił, a otworzenie warg moich opowie szczerość.
7Zaisteć prawdę mówią usta moje, a niezbożność obrzydliwością jest wargom moim.
27I dało się uwieść potajemnie serce moje, a całowały rękę moję usta moje:
4Wysławiać cię będą, Panie! wszyscy królowie ziemi, gdy usłyszą wyroki ust twoich.
14I od swawolnych zachowaj sługę twego, aby nie panowali nademną; tedy doskonałym będę, a będę oczyszczony od przestępstwa wielkiego. Niechże będą przyjemne słowa ust moich, i rozmyślanie serca mego przed obliczem twojem, Panie, skało moja, i odkupicielu mój!
8Umiłowałeś sprawiedliwość, a nienawidziłeś nieprawości; przetoż pomazał cię, o Boże! Bóg twój olejkiem wesela nad uczęstników twoich.
8Tedym rzekł: Oto idę; w księgach napisano o mnie;
3Abym cię oglądał w świątnicy twojej, i widział moc twoję i chwałę twoję.
5Ozdobę chwały wielmożności twojej, i dziwne twe sprawy wysławiać będę.
2I uczynił usta moje jako miecz ostry, w cieniu ręki swej zakrył mię, a uczyniwszy mię strzałą wypolerowaną, do sajdaku swego schował mię;
1Człowiek sporządza myśli serca swego; ale od Pana jest odpowiedź języka.
10Sprawiedliwy rozsądek jest w wargach królewskich; w sądzie nie błądzą usta jego.
23Rozradują się wargi moje, gdyć będę śpiewał, i dusza moja, którąś wykupił.
7Pan jest mocą moją i tarczą moją, w nim, nadzieję ma serce moje, a jestem poratowany; przetoż się rozweseliło serce moje, a pieśnią moją chwalić go będę.
13Przyjemne są królom wargi sprawiedliwe, a szczerych w mowie miłują.
1Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł.
1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.
4Na instrumencie o dziesięciu strunach, na lutni, i na harfie z śpiewaniem.
1Psalm samego Dawida. O miłosierdziu i o sądzie śpiewać będę; tobie, o Panie! śpiewać będę.
1Nauczający (złożony) od Etana Ezrahytczyka.
5A w dostojności twojej szczęśliwie wywiedź z słowem prawdy, cichości, i sprawiedliwości, a dokaże strasznych rzeczy prawica twoja.
30Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.
20Izalim ci nie napisał znamienitych rzeczy z strony rad i umiejętności,
23Oby teraz napisane były słowa moje! oby je na księgach wyrysowano!
5Wspominam sobie dni dawne, i rozmyślam o wszystkich sprawach twoich, i uczynki rąk twoich rozbieram.
1Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.
34O nim będzie wdzięczna mowa moja, a ja się rozweselę w Panu.
17Do niegom usty swemi wołał, a wywyższałem go językiem moim.
3Panie! połóż straż ustom moim; strzeż drzwi warg moich.
5By snać nie rzekł nieprzyjaciel mój: Przemogłem go; ażeby się nieprzyjaciele moi nie rodowali, gdybym się zachwiał.
8Niechaj będą napełnione usta moje chwałą twoją, przez cały dzień sławą twoją.
5Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu nadzieję swoję, a nie ogląda się na hardych, ani na tych, którzy się unoszą za kłamstwem.