Ksiega Psalmów 145:5
Ozdobę chwały wielmożności twojej, i dziwne twe sprawy wysławiać będę.
Ozdobę chwały wielmożności twojej, i dziwne twe sprawy wysławiać będę.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
6I moc strasznych uczynków twoich ogłaszać będą, i ja zacność twoję opowiadać będę,
7Pamięć obfitej dobroci twojej wysławiać, o sprawiedliwości twojej śpiewać będą, mówiąc:
1Chwalebna pieśń Dawidowa. Wywyższać cię będę, Boże mój, królu mój! i błogosławić będę imieniowi twemu na wieki wieków.
2Na każdy dzień błogosławić cię będę, a chwalić imię twoje na wieki wieków.
3Pan wielki jest i bardzo chwalebny, a wielkość jego nie może być dościgniona.
4Naród narodowi wychwalać będzie sprawy twoje, a mocy twoje opowiadać będą.
10Niech cię wysławiają, Panie! wszystkie sprawy twoje, a święci twoi niech ci błogosławią.
11Sławę królestwa twego niech opowiadają, a o możności twojej niech rozmawiają;
12Aby oznajmili synom ludzkim mocy jego, a chwałę i ozdobę królestwa jego.
11I rzekłem: Toć jest śmierć moja; wszakże prawica Najwyższego uczyni odmianę.
12Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
2Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
1Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa.
2Będę wysławiał Pana ze wszystkiego serca mego; opowiadać będę wszysteki cuda twoje.
9Śpiewajcie mu, grajcie mu, rozmawiajcie o wszystkich cudach jego.
7Abym ci oddawał chwałę głośną, a opowiadał wszystkie cuda twoje.
5Wspominam sobie dni dawne, i rozmyślam o wszystkich sprawach twoich, i uczynki rąk twoich rozbieram.
5Błogosławiony człowiek, który pokłada w Panu nadzieję swoję, a nie ogląda się na hardych, ani na tych, którzy się unoszą za kłamstwem.
2Chwalcie go ze wszelkiej mocy jego; chwalcie go według wielkiej dostojności jego.
14Wysławiam cię dlatego, że się zdumiewam strasznym i dziwnym sprawom twoim, a dusza moja zna je wybornie.
27Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
1Psalm Dawidowy. Wysławiać cię będę, Panie! ze wszystkiego serca mego; przed bogami śpiewać ci będę.
2Będę się kłaniał ku kościołowi twemu świętemu, i będę wysławiał imię twoje dla miłosierdzia twego, i dla prawdy twojej; boś nade wszystko uwielbił imię twoje i wyroki twoje.
4Na instrumencie o dziesięciu strunach, na lutni, i na harfie z śpiewaniem.
5Albowiemeś mię rozweselił, Panie! sprawami twemi; o sprawach rąk twoich śpiewać będę.
5Prosił cię o żywot, a dałeś mu przedłużenie dni na wieki wieków.
5Przypominajcie sobie dziwy jego, które czynił, cuda jego i sądy ust jego.
4Wysławiać cię będą, Panie! wszyscy królowie ziemi, gdy usłyszą wyroki ust twoich.
5I będą śpiewali o drogach Pańskich, a iż wielka jest chwała Pańska.
2Wielkie sprawy Pańskie, jawne u wszystkich, którzy się w nich kochają.
3Chwalebne i ozdobne dzieło jego, a sprawiedliwość jego trwa na wieki.
2Wykrzykuj Bogu wszystka ziemo! Śpiewajcież psalmy na chwałę imienia jego, ogłaszajcie sławę i chwałę jego.
15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
1Panie! tyś Bóg mój, wywyższać cię będę i wysławiać będę imię twoje, boś uczynił rzeczy dziwne; rady twe, z dawna postanowione, są wierną prawdą.
21Chwałę Pańską wysławiać będą usta moje; a błogosławić będzie wszelkie ciało imię święte jego na wieki wieków.
12A będę cię chwalił, Panie, Boże mój! ze wszystkiego serca mego, i będę wielbił imię twoje na wieki,
3Opowiadajcie między narodami chwałę jego, między wszystkimi ludźmi cuda jego.
46Owszem, będę mówił o świadectwach twoich przed królmi, a nie będę zawstydzony.
24Opowiadajcie między narodami chwałę jego, i między wszystkimi ludźmi dziwne sprawy jego;
17Miasto ojców twych będziesz mieć synów twych, których postanowisz książętami po wszystkiej ziemi. Wspominać będę imię twoje od każdego rodzaju do rodzaju: dlatego cię narody wysławiać będą na wieki wieków.
30Będę Pana wielce wysławiał usty swemi, a w pośród wielu chwalić go będę.
1Nauczający (złożony) od Etana Ezrahytczyka.
5Że aż na wieki utwierdzę nasienie twoje, a zbuduję od narodu do narodu stolicę twoję.Sela.
28A język mój będzie opowiadał sprawiedliwość twoję, i na każdy dzień chwałę twoję.
16Niech będzie znaczna przy sługach twoich sprawa twoja, a chwała twoja przy synach ich.
17Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.
31Niechajże będzie chwała Pańska na wieki; niech się rozweseli Pan w sprawach swoich.
1Przedniejszemu śpiewakowi, jako: Nie zatracaj, psalm i pieśń Asafowa.
2Któż wysłowi niezmierną moc Pańską, a wypowie wszystkę chwałę jego?