Ksiega Psalmów 119:27
Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
32Drogą przykazań twoich pobieżę, gdy rozszerzysz serce moje.
33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
35Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
26Drogi moje rozpowiedziałem, a wysłuchałeś mię; naucz mię ustaw twoich.
15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
124Obchodź się z sługą twoim według miłosierdzia twego, a ustaw twoich naucz mię.
125Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
168Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
169Panie! niech się przybliży wołanie moje przed oblicze twoje; według słowa twego daj mi zrozumienie.
170Niech przyjdzie prośba moja przed twarz twoję, a według obietnicy twojej wyrwij mię.
171Chwałę wydadzą wargi moje, gdy mię nauczysz ustaw twoich.
172Opowiadać będzie język mój wyroki twoje; bo wszystkie przykazania twoje są sprawiedliwość.
173Niech mi będzie na pomocy ręka twoja, gdyżem sobie obrał przykazania twoje.
73Ręce twoje uczyniły mię, i wykształtowały mię; dajże mi rozum, abym się nauczył przykazań twoich;
18Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
12Wspominać sobie będę na sprawy Pańskie, a przypominać sobie będę dziwne sprawy twoje, zdawna uczynione.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
12Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
5Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
144Sprawiedliwość świadectw twoich trwa na wieki; daj mi rozum, a żyć będę.
28Rozpływa się od smutku dusza moja; utwierdźże mię według słowa twego.
29Drogę kłamliwą oddal odemnie, a zakonem twoim udaruj mię.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
130Początek słów twoich oświeca i daje rozum prostakom.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
133Drogi moje utwierdź w słowie twojem, a niech nademną nie panuje żadna nieprawość.
134Wybaw mię od uciśnienia ludzkiego, abym strzegł rozkazań twoich.
135Rozświeć nad sługą twoim oblicze twoje, a naucz mię ustaw twoich.
99Nad wszystkich nauczycieli moich stałem się rozumniejszym; bo świadectwa twoje są rozmyślaniem mojem.
100Nad starców jestem roztropniejszy; bo przykazań twoich przestrzegam.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
7Abym ci oddawał chwałę głośną, a opowiadał wszystkie cuda twoje.
5Ozdobę chwały wielmożności twojej, i dziwne twe sprawy wysławiać będę.
45A ustawicznie będę chodził na przestrzeństwie, bom się dopytał rozkazań twoich.
105Słowo twe jest pochodnią nogą moim, a światłością ścieszce mojej.
59Uważyłem w myślach drogi moje, a obróciłem nogi moje ku świadectwom twoim.
8Spraw, abym rano słyszał miłosierdzie twoje, bo w tobie ufam; oznajmij mi drogę, którąbym miał chodzić; bo do ciebie podnoszę duszę moję.
37Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.
17Boże! uczyłeś mię od młodości mojej, i opowiadam aż po dziś dzień dziwne sprawy twoje.
7Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy się nauczę praw sprawiedliwości twojej.
1Przedniejszemu śpiewakowi, na Halmutlabben pieśń Dawidowa.
47Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.
11Naucz mię, Panie, drogi twojej, abym chodził w prawdzie twojej, a ustanów serce moje w bojaźni imienia twego;