Ksiega Psalmów 119:159
Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
149Panie! głos mój usłysz według miłosierdzia twego; według sądu twego ożyw mię.
156Wielkie są litości twoje, Panie! według sądów twoich ożyw mię.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
41Niech na mię przyjdą litości twoje, Panie! i zbawienie twoje według wyroku twego.
107Jestem bardzo utrapiony; o Panie! ożyw mię według słowa twego.
108Panie! dobrowolne śluby ust moich przyjmij proszę za wdzięczne, a sądów twoich naucz mię.
88Według miłosierdzia twego ożyw mię, abym strzegł świadectwa ust twoich.
93Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.
94Twójcim ja, zachowajże mię; bo przykazań twoich szukam.
153Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
154Stań przy sprawie mojej, a obroń mię; dla słowa twego ożyw mię.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
37Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.
97O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.
58Modlę się przed obliczem twojem ze wszystkiego serca; zmiłujże się nademną według słowa twego.
59Uważyłem w myślach drogi moje, a obróciłem nogi moje ku świadectwom twoim.
47Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.
33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
25Przylgnęła do prochu dusza moja; ożywże mię według słowa twego.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
12Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
168Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
169Panie! niech się przybliży wołanie moje przed oblicze twoje; według słowa twego daj mi zrozumienie.
170Niech przyjdzie prośba moja przed twarz twoję, a według obietnicy twojej wyrwij mię.
11Dla imienia twego, Panie!ożyw mię; dla sprawiedliwości twojej wywiedź z utrapienia duszę moję.
15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
158Widziałem przestępców, i mierziało mię to, że wyroku twego nie przestrzegali.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
132Wejżyjże na mię, a zmiłuj się nademną weaług prawa tych, którzy miłują imię twoje.
173Niech mi będzie na pomocy ręka twoja, gdyżem sobie obrał przykazania twoje.
174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
175Żyć będzie dusza moja, i będzie cię chwaliła, a sądy twoje będą mi na pomocy.
5Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
144Sprawiedliwość świadectw twoich trwa na wieki; daj mi rozum, a żyć będę.
145Wołam ze wszystkiego serca, wysłuchajże mię, o Panie! a będę strzegł ustaw twoich.
117Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
27Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
69Uknowali hardzi kłamstwo przeciwko mnie; ale ja ze wszystkiego serca strzegę przykazań twoich.
16Aby mię nie zatopiły strumienie wód, i nie pożarła głębia i nie zawarła nademną studnia wierzchu swego.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.