Ksiega Psalmów 119:143
Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
47Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.
172Opowiadać będzie język mój wyroki twoje; bo wszystkie przykazania twoje są sprawiedliwość.
173Niech mi będzie na pomocy ręka twoja, gdyżem sobie obrał przykazania twoje.
174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
35Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
92By był zakon twój nie był kochaniem mojem, dawnobym był zginął w utrapieniu mojem.
144Sprawiedliwość świadectw twoich trwa na wieki; daj mi rozum, a żyć będę.
141Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.
142Sprawiedliwość twoja sprawiedliwość wieczna, a zakon twój prawda.
50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
67Pierwej niżem się był uniżył, błądziłem; ale teraz wyroku twego przestrzegam.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
153Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
86Wszystkie przykazania twoje są prawdą; bez przyczyny mię prześladują; ratujże mię.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
127Dlatego umiłowałem rozkazania twoje nad złoto, a nad złoto najwyborniejsze.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
166Panie! oczekuję zbawienia twego; a przykazania twoje wykonywam.
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
19Jestem gościem na ziemi; nie ukrywaj przedemną rozkazań twoich.
20Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
110Sidło na mię niezbożnicy zastawili; lecz ja się od przykazań twoich nie obłądzę.
111Za dziedzictwo wieczne wziąłem świadectwa twoje; bo są radością serca mego.
107Jestem bardzo utrapiony; o Panie! ożyw mię według słowa twego.
71Jest mi to ku dobremu, żem był utrapiony, abym się nauczył ustaw twoich.
24Świadectwa twoje zaiste są mojem kochaniem, i radcami mymi.
133Drogi moje utwierdź w słowie twojem, a niech nademną nie panuje żadna nieprawość.
134Wybaw mię od uciśnienia ludzkiego, abym strzegł rozkazań twoich.
53Strach mię ogarnął nad niezbożnymi, którzy opuszczają zakon twój.
157Wieleć jest prześladowców moich i nieprzyjaciół moich; wszakże od świadectw twoich nie uchylam się.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
94Twójcim ja, zachowajże mię; bo przykazań twoich szukam.
95Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.
19W wielkości utrapienia mego, we wnętrznościach moich, pociechy twoje rozweselały duszę moję.
28Rozpływa się od smutku dusza moja; utwierdźże mię według słowa twego.
97O jakom się rozmiłował zakonu twego! tak, iż każdego dnia jest rozmyślaniem mojem.
98Nad nieprzyjaciół moich mędrszym mię czynisz przykazaniem twojem; bo je mam ustawicznie przed sobą.
161Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
162Ja się weselę z wyroku twego, tak jako ten, który znajduje wielkie korzyści.
14W drodze świadectw twoich kocham się więcej, niż we wszystkich bogactwach.
146Wołam do ciebie, zachowajże mię, a będę pilen świadectw twoich.