Ksiega Psalmów 119:19
Jestem gościem na ziemi; nie ukrywaj przedemną rozkazań twoich.
Jestem gościem na ziemi; nie ukrywaj przedemną rozkazań twoich.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
12Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
18Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
12Gdy ty gromiąc karzesz człowieka dla nieprawości, wnet niszczysz jako mól grzeczność jego; zaisteć marnością jest wszelki człowiek. Sela.
20Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
176Błądzę jako owca zgubiona, szukajże sługi twego; boć przykazań twoich nie zapominam.
114Tyś jest ucieczką moją, i tarczą moją; na słowo twoje oczekuję.
115Odstąpcież odemnie złośnicy, abym strzegł rozkazania Boga mojego.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
17Wysłuchajże mię, Panie! boć dobre jest miłosierdzie twoje; według wielkiej litości twojej wejrzyj na mię.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
39Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
15Komornicy domu mego, i służebnice moje mają mię za obcego, cudzoziemcem stałem się w oczach ich.
141Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.
33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
35Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
4Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.
5Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
6Tedy nie będę zawstydzony, gdy się będę oglądał na wszystkie rozkazania twoje.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
9Wyrwij mię od nieprzyjaciół moich, Panie! do ciebie się uciekam.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
120Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
20Tylko dwóch rzeczy, o Boże! nie czyń ze mną, przed oblicznością twoją nie skryję się.
27Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
54Są mi ustawy twoje pieśniami w domu pielgrzymstwa mego.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
60Śpieszę się, a nie omieszkuję przestrzegać rozkazań twoich.
19Którym samym dana była ziemia, a żaden obcy nie przeszedł przez nię.
73Ręce twoje uczyniły mię, i wykształtowały mię; dajże mi rozum, abym się nauczył przykazań twoich;
86Wszystkie przykazania twoje są prawdą; bez przyczyny mię prześladują; ratujże mię.
87Bez mała mię już wniwecz nie obrócili na ziemi; a wszakżem ja nie opuścił przykazań twoich.
134Wybaw mię od uciśnienia ludzkiego, abym strzegł rozkazań twoich.
9Nie ukrywajże twarzy twojej przedemną, ani odrzucaj w gniewie sługi twego; tyś bywał ratunkiem moim, nie opuszczajże mię, ani mię odstępuj, Boże zbawienia mego.
37Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
29Drogę kłamliwą oddal odemnie, a zakonem twoim udaruj mię.
125Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
153Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
64Panie! pełna jest ziemia miłosierdzia twego; nauczże mię ustaw twoich.
101Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.
19Miłujcież tedy i wy przychodnia; boście przychodniami byli w ziemi Egipskiej.
109Dusza moja jest w ustawicznem niebezpieczeństwie; wszakże na zakon twój nie zapominam.
110Sidło na mię niezbożnicy zastawili; lecz ja się od przykazań twoich nie obłądzę.
19Rozdzielili odzienie moje między się, a o szaty moje los miotali.