Ksiega Psalmów 119:43
A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
39Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
41Niech na mię przyjdą litości twoje, Panie! i zbawienie twoje według wyroku twego.
42Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.
13Wargami mojemi opowiadam wszystkie sądy ust twoich.
29Drogę kłamliwą oddal odemnie, a zakonem twoim udaruj mię.
30Obrałem drogę prawdy, a sądy twoje przekładam sobie.
31Przystałem do świadectw twoich; Panie! nie zawstydzajże mię.
106Przysięgłem i uczynię temu dosyć, że będę strzegł sądów sprawiedliwości twojej.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
108Panie! dobrowolne śluby ust moich przyjmij proszę za wdzięczne, a sądów twoich naucz mię.
160Najprzedniejsza rzecz słowa twego jest prawda, a na wieki trwa wszelki sąd sprawiedliwości twojej.
161Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
116Utwierdźże mię według słowa twego, abym żył, a nie zawstydzaj mię w oczekiwaniu mojem.
117Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
101Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.
102Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
7Będę cię wysławiał w szczerości serca, gdy się nauczę praw sprawiedliwości twojej.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
11Sprawiedliwości twojej nie ukryłem w pośród serca mego, prawdę twoję i zbawienie twoje opowiadałem; nie taiłem miłosierdzia twego i prawdy twojej w zgromadzeniu wielkiem.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
114Tyś jest ucieczką moją, i tarczą moją; na słowo twoje oczekuję.
142Sprawiedliwość twoja sprawiedliwość wieczna, a zakon twój prawda.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
44I będę strzegł zakonu twego zawsze, aż na wieki wieczne.
20Omdlewa dusza moja, pragnąc sądów twoich na każdy czas.
166Panie! oczekuję zbawienia twego; a przykazania twoje wykonywam.
120Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.
121Czynię sądy i sprawiedliwość: nie podawajże mię tym, którzy mi gwałt czynią.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
147Uprzedzam cię na świtaniu i wołam, na słowo twoje oczekując.
149Panie! głos mój usłysz według miłosierdzia twego; według sądu twego ożyw mię.
49Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
172Opowiadać będzie język mój wyroki twoje; bo wszystkie przykazania twoje są sprawiedliwość.
69Uknowali hardzi kłamstwo przeciwko mnie; ale ja ze wszystkiego serca strzegę przykazań twoich.
74Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.
75Znam, Panie! iż są sprawiedliwe sądy twoje, a iżeś mię słusznie utrapił.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
88Według miłosierdzia twego ożyw mię, abym strzegł świadectwa ust twoich.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
52Bo pamiętam na sądy twoje wieczne, Panie! któremi się cieszę.
170Niech przyjdzie prośba moja przed twarz twoję, a według obietnicy twojej wyrwij mię.
174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
133Drogi moje utwierdź w słowie twojem, a niech nademną nie panuje żadna nieprawość.
95Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.
1Psalm Dawidowy. Sądź mię, Panie! Boć ja w niewinności mojej chodzę, a w Panu ufając, nie zachwieję się.
15I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.