Ksiega Psalmów 119:49
Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
21Przywodząc to sobie do serca swego, mam nadzieję.
38Utwierdź wyrok twój słudze twemu, który się oddał bojaźni twojej.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
81Tęskni dusza moja po zbawieniu twojem, oczekuję na słowo twoje.
82Ustały oczy moje, czekając wyroku twego, gdy mówię: Kiedyż mię pocieszysz?
73Ręce twoje uczyniły mię, i wykształtowały mię; dajże mi rozum, abym się nauczył przykazań twoich;
74Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.
166Panie! oczekuję zbawienia twego; a przykazania twoje wykonywam.
114Tyś jest ucieczką moją, i tarczą moją; na słowo twoje oczekuję.
116Utwierdźże mię według słowa twego, abym żył, a nie zawstydzaj mię w oczekiwaniu mojem.
117Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
41Niech na mię przyjdą litości twoje, Panie! i zbawienie twoje według wyroku twego.
42Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
147Uprzedzam cię na świtaniu i wołam, na słowo twoje oczekując.
7Zaprawdę pomija człowiek jako cień; zaprawdę próżno się kłopocze, zgromadza, a nie wie, kto to pobierze.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
17Daruj to słudze twemu, abym żył, a przestrzegał słów twoich.
47Bom się rozkochał w przykazaniach twoich, którem umiłował.
48Przyłożę i ręce moje do rozkazań twoich, które miłuję, a będę rozmyślał o ustawach twoich.
153Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
154Stań przy sprawie mojej, a obroń mię; dla słowa twego ożyw mię.
52Bo pamiętam na sądy twoje wieczne, Panie! któremi się cieszę.
65Łaskawieś postąpił ze sługą twoim, Panie! według słowa twego.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
55Wspominam sobie i w nocy na imię twoje, Panie! i strzegę zakonu twego.
56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.
15I stałem się jako człowiek, który nic nie słyszy, i niema odporu w ustach swoich.
5Oczekuję na Pana; oczekuje dusza moja, i jeszcze oczekuje na słowo jego.
139Zniszczyła mię gorliwość moja, iż zapominają na słowo twoje nieprzyjaciele moi.
140Doskonale są doświadczone słowa twoje; dlatego się sługa twój w nich rozkochał.
141Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.
124Obchodź się z sługą twoim według miłosierdzia twego, a ustaw twoich naucz mię.
125Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
93Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.
5Albowiemeś ty oczekiwaniem mojem, Panie! Panie! nadziejo moja od młodości mojej.
49Któż z ludzi tak żyć może, aby nie oglądał śmierci? któż wyrwie duszę swą z mocy grobu? Sela.
50Gdzież są litości twoje dawne, o Panie! któreś przysiągł Dawidowi w prawdzie swej?
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
58Modlę się przed obliczem twojem ze wszystkiego serca; zmiłujże się nademną według słowa twego.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
22Niechże będzie miłosierdzie twoje, Panie! nad nami, jakośmy nadzieję w tobie mieli.
8Spraw, abym rano słyszał miłosierdzie twoje, bo w tobie ufam; oznajmij mi drogę, którąbym miał chodzić; bo do ciebie podnoszę duszę moję.
4Pamiętaj na mię, Panie! dla miłości ku ludowi swemu; nawiedźże mię zbawieniem swojem,
176Błądzę jako owca zgubiona, szukajże sługi twego; boć przykazań twoich nie zapominam.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
107Jestem bardzo utrapiony; o Panie! ożyw mię według słowa twego.
5Wspominam sobie dni dawne, i rozmyślam o wszystkich sprawach twoich, i uczynki rąk twoich rozbieram.