Ksiega Psalmów 119:38
Utwierdź wyrok twój słudze twemu, który się oddał bojaźni twojej.
Utwierdź wyrok twój słudze twemu, który się oddał bojaźni twojej.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
39Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
41Niech na mię przyjdą litości twoje, Panie! i zbawienie twoje według wyroku twego.
42Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
37Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.
140Doskonale są doświadczone słowa twoje; dlatego się sługa twój w nich rozkochał.
49Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
133Drogi moje utwierdź w słowie twojem, a niech nademną nie panuje żadna nieprawość.
124Obchodź się z sługą twoim według miłosierdzia twego, a ustaw twoich naucz mię.
125Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
12Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
79Niech się obrócą do mnie, którzy się ciebie boją, i którzy znają świadectwa twoje.
80Niech będzie serce moje uprzejme przy ustawach twoich, abym nie był zawstydzony.
120Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.
116Utwierdźże mię według słowa twego, abym żył, a nie zawstydzaj mię w oczekiwaniu mojem.
117Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
135Rozświeć nad sługą twoim oblicze twoje, a naucz mię ustaw twoich.
88Według miłosierdzia twego ożyw mię, abym strzegł świadectwa ust twoich.
89O Panie! słowo twoje trwa na wieki na niebie.
23Przetoż teraz, o Panie! słowo, któreś powiedział o słudze twoim, i o domu jego, niech będzie stwierdzone aż na wieki, a uczyń, jakoś powiedział.
28Rozpływa się od smutku dusza moja; utwierdźże mię według słowa twego.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
17Daruj to słudze twemu, abym żył, a przestrzegał słów twoich.
18Odsłoń oczy moje, abym się przypatrzył dziwom z zakonu twego.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
160Najprzedniejsza rzecz słowa twego jest prawda, a na wieki trwa wszelki sąd sprawiedliwości twojej.
161Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
58Modlę się przed obliczem twojem ze wszystkiego serca; zmiłujże się nademną według słowa twego.
33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
170Niech przyjdzie prośba moja przed twarz twoję, a według obietnicy twojej wyrwij mię.
65Łaskawieś postąpił ze sługą twoim, Panie! według słowa twego.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
4Tyś przykazał, aby pilnie strzeżono rozkazań twoich.
5Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
25Przetoż teraz, o Panie Boże, słowo, któreś powiedział o słudze twoim i o domu jego, utwierdź aż na wieki, a uczyń tak jakoś mówił,
122Zastąp sam sługę twego ku dobremu, aby mię hardzi nie potłoczyli.
106Przysięgłem i uczynię temu dosyć, że będę strzegł sądów sprawiedliwości twojej.
107Jestem bardzo utrapiony; o Panie! ożyw mię według słowa twego.
74Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.
149Panie! głos mój usłysz według miłosierdzia twego; według sądu twego ożyw mię.
138Przykazałeś sprawiedliwe świadectwa twoje, i wielce prawdziwe.
11Naucz mię, Panie, drogi twojej, abym chodził w prawdzie twojej, a ustanów serce moje w bojaźni imienia twego;
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.