Ksiega Psalmów 119:79
Niech się obrócą do mnie, którzy się ciebie boją, i którzy znają świadectwa twoje.
Niech się obrócą do mnie, którzy się ciebie boją, i którzy znają świadectwa twoje.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
33Naucz mię, Panie! drogi ustaw twoich, a będę jej strzegł aż do końca.
34Daj mi rozum, abym strzegł zakonu twego, ażebym go przestrzegał ze wszystkiego serca.
35Daj, abym chodził ścieżką przykazań twoich, gdyż w tem jest upodobanie moje.
36Nakłoń serce moje do świadectw twoich, a nie do łakomstwa.
37Odwróć oczy moje, aby nie patrzały na marność; na drodze twojej ożyw mię.
38Utwierdź wyrok twój słudze twemu, który się oddał bojaźni twojej.
39Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
74Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.
76Niechajże mię, proszę, ucieszy miłosierdzie twoje według wyroku twego, któryś uczynił słudze twemu.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
78Niech będą zawstydzeni pyszni, przeto, że mię chytrze podwrócić chcieli; ale ja rozmyślać będę w przykazaniach twoich.
80Niech będzie serce moje uprzejme przy ustawach twoich, abym nie był zawstydzony.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
58Modlę się przed obliczem twojem ze wszystkiego serca; zmiłujże się nademną według słowa twego.
59Uważyłem w myślach drogi moje, a obróciłem nogi moje ku świadectwom twoim.
119Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
120Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.
157Wieleć jest prześladowców moich i nieprzyjaciół moich; wszakże od świadectw twoich nie uchylam się.
31Przystałem do świadectw twoich; Panie! nie zawstydzajże mię.
63Jestem towarzyszem wszystkich, którzy się ciebie boją, i tych, którzy przestrzegają przykazań twoich.
125Sługamci ja twój, dajże mi zrozumienie; abym umiał świadectwa twoje.
2Błogosławieni, którzy strzegą świadectw jego, i którzy go ze wszystkiego serca szukają;
132Wejżyjże na mię, a zmiłuj się nademną weaług prawa tych, którzy miłują imię twoje.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
95Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.
66Dobrego rozumu i umiejętności naucz mię; bom przykazaniom twoim uwierzył.
5Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
6Tedy nie będę zawstydzony, gdy się będę oglądał na wszystkie rozkazania twoje.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
12Błogosławionyś ty, Panie! nauczże mię ustaw twoich.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
69Uknowali hardzi kłamstwo przeciwko mnie; ale ja ze wszystkiego serca strzegę przykazań twoich.
167Przestrzega dusza moja świadectw twoich; albowiem je bardzo miłuję.
168Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
169Panie! niech się przybliży wołanie moje przed oblicze twoje; według słowa twego daj mi zrozumienie.
170Niech przyjdzie prośba moja przed twarz twoję, a według obietnicy twojej wyrwij mię.
42Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.
161Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
53Strach mię ogarnął nad niezbożnymi, którzy opuszczają zakon twój.
27Daj, abym zrozumiał drogę rozkazań twoich, ażebym rozmyślał o dziwnych sprawach twoich.
2Boże! pospiesz się, abyś mię wyrwał; Panie! pospiesz się, abyś mi dał ratunek.
117Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
111Za dziedzictwo wieczne wziąłem świadectwa twoje; bo są radością serca mego.
10I będzie Pan ucieczką ubogiemu, ucieczką czasu ucisku.
46Owszem, będę mówił o świadectwach twoich przed królmi, a nie będę zawstydzony.
7Słuchajcie mię, którzy znacie sprawiedliwość ludu, w którego sercu jest zakon mój! Nie bójcie się urągania ludzkiego, a sromocenia ich nie lękajcie się.
4Niech się obrócą nazad za to, że mię chcą pohańbić ci, którzy mi mówią: Ehej, ehej!
14Raczże mię, Panie! wyrwać; o Panie! na ratunek mój pospiesz.