Ksiega Psalmów 119:53
Strach mię ogarnął nad niezbożnymi, którzy opuszczają zakon twój.
Strach mię ogarnął nad niezbożnymi, którzy opuszczają zakon twój.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
4Dla głosu nieprzyjaciela, i dla uciśnienia od bezbożnika; albowiem mię zarzucają kłamstwem, a w popędliwości swej sprzeciwiają mi się.
5Serce moje boleje we mnie, a strachy śmierci przypadły na mię.
119Odrzucasz jako zużelicę wszystkich niezbożników ziemi; dla tego miłuję świadectwa twoje.
120Drży od strachu przed tobą ciało moje; bo się sądów twoich lękam.
61Hufy niepobożnych złupiły mię; ale na zakon twój nie zapominam.
157Wieleć jest prześladowców moich i nieprzyjaciół moich; wszakże od świadectw twoich nie uchylam się.
158Widziałem przestępców, i mierziało mię to, że wyroku twego nie przestrzegali.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
50Toć pociecha moja w utrapieniu mojem, że mię wyrok twój ożywia.
51Pyszni bardzo się ze mnie naśmiewają; wszakże się od zakonu twego nie uchylam.
52Bo pamiętam na sądy twoje wieczne, Panie! któremi się cieszę.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
39Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
115Odstąpcież odemnie złośnicy, abym strzegł rozkazania Boga mojego.
109Dusza moja jest w ustawicznem niebezpieczeństwie; wszakże na zakon twój nie zapominam.
110Sidło na mię niezbożnicy zastawili; lecz ja się od przykazań twoich nie obłądzę.
87Bez mała mię już wniwecz nie obrócili na ziemi; a wszakżem ja nie opuścił przykazań twoich.
161Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
153Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
6Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.
16Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą.
95Czekają na mię niezbożnicy, aby mię zatracili; ale ja świadectwa twoje uważam.
54Są mi ustawy twoje pieśniami w domu pielgrzymstwa mego.
55Wspominam sobie i w nocy na imię twoje, Panie! i strzegę zakonu twego.
56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.
74Aby się radowali bojący się ciebie, ujrzawszy mię, że na słowo twoje oczekuję.
113Wymysły mam w nienawiści, a zakon twój miłuję.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
174Panie! zbawienia twego pragnę, a zakon twój jest kochaniem mojem.
139Zniszczyła mię gorliwość moja, iż zapominają na słowo twoje nieprzyjaciele moi.
79Niech się obrócą do mnie, którzy się ciebie boją, i którzy znają świadectwa twoje.
101Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.
102Od sądów twoich nie odstępuję, przeto, że ich ty mnie uczysz.
77Niechże na mię przyjdą litości twoje, abym żył; bo zakon twój jest kochaniem mojem.
92By był zakon twój nie był kochaniem mojem, dawnobym był zginął w utrapieniu mojem.
93Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.
4Ulękło się serce moje, strach mię ogarnął; noc rozkoszy moich obróciła mi się w lękanie.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
63Jestem towarzyszem wszystkich, którzy się ciebie boją, i tych, którzy przestrzegają przykazań twoich.
17Nie bądźże mi na postrach; tyś nadzieja moja w dzień utrapienia.
21Rękę twoję odemnie oddal, a strach twój niech mną nie trwoży.
150Przybliżają się, którzy naśladują złości, ci, którzy się od zakonu twego oddalili.
155Dalekoć jest od niezbożników zbawienie; bo się nie badają o ustawach twoich.
67Pierwej niżem się był uniżył, błądziłem; ale teraz wyroku twego przestrzegam.
141Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.
163Ale nienawidzę kłamstwa, i brzydzą się niem; ale zakon twój miłuję.
30Rzecz dziwna i sroga dzieje się w tej ziemi: