Ksiega Psalmów 119:141
Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.
Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
15O przykazaniach twoich rozmyślam, i przypatruję się drogom twoim.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
93Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.
94Twójcim ja, zachowajże mię; bo przykazań twoich szukam.
153Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
86Wszystkie przykazania twoje są prawdą; bez przyczyny mię prześladują; ratujże mię.
87Bez mała mię już wniwecz nie obrócili na ziemi; a wszakżem ja nie opuścił przykazań twoich.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
109Dusza moja jest w ustawicznem niebezpieczeństwie; wszakże na zakon twój nie zapominam.
110Sidło na mię niezbożnicy zastawili; lecz ja się od przykazań twoich nie obłądzę.
22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.
23I książęta zasiadają, a mówią przeciwko mnie; wszakże sługa twój rozmyśla w ustawach twoich.
61Hufy niepobożnych złupiły mię; ale na zakon twój nie zapominam.
51Pyszni bardzo się ze mnie naśmiewają; wszakże się od zakonu twego nie uchylam.
52Bo pamiętam na sądy twoje wieczne, Panie! któremi się cieszę.
139Zniszczyła mię gorliwość moja, iż zapominają na słowo twoje nieprzyjaciele moi.
140Doskonale są doświadczone słowa twoje; dlatego się sługa twój w nich rozkochał.
69Uknowali hardzi kłamstwo przeciwko mnie; ale ja ze wszystkiego serca strzegę przykazań twoich.
142Sprawiedliwość twoja sprawiedliwość wieczna, a zakon twój prawda.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
83Chociażem jest jako naczynie skórzane w dymie, wszakżem ustaw twoich nie zapomniał.
55Wspominam sobie i w nocy na imię twoje, Panie! i strzegę zakonu twego.
56Toć mam z tego, że przestrzegam przykazań twoich.
176Błądzę jako owca zgubiona, szukajże sługi twego; boć przykazań twoich nie zapominam.
78Niech będą zawstydzeni pyszni, przeto, że mię chytrze podwrócić chcieli; ale ja rozmyślać będę w przykazaniach twoich.
10Ze wszystkiego serca mego szukam cię; nie dopuszczajże mi błądzić od rozkazań twoich.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
157Wieleć jest prześladowców moich i nieprzyjaciół moich; wszakże od świadectw twoich nie uchylam się.
158Widziałem przestępców, i mierziało mię to, że wyroku twego nie przestrzegali.
159Obaczże Panie! iż rozkazania twoje miłuję; według miłosierdzia twego ożyw mię.
49Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
6Tedy nie będę zawstydzony, gdy się będę oglądał na wszystkie rozkazania twoje.
43A nie wyjmuj z ust moich słowa najprawdziwszego; albowiem sądów twoich oczekuję.
19Jestem gościem na ziemi; nie ukrywaj przedemną rozkazań twoich.
39Oddal odemnie pohańbienie moje, którego się boję; bo sądy twoje dobre.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
134Wybaw mię od uciśnienia ludzkiego, abym strzegł rozkazań twoich.
67Pierwej niżem się był uniżył, błądziłem; ale teraz wyroku twego przestrzegam.
31Przystałem do świadectw twoich; Panie! nie zawstydzajże mię.
161Książęta mię prześladują bez przyczyny; wszakże słów twoich boi się serce moje.
129Dziwne są świadectwa twoje; przetoż ich strzeże dusza moja.
45A ustawicznie będę chodził na przestrzeństwie, bom się dopytał rozkazań twoich.
117Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
113Wymysły mam w nienawiści, a zakon twój miłuję.
101Od wszelkiej złej drogi zawściągam nogi swoje, abym strzegł słowa twego.
63Jestem towarzyszem wszystkich, którzy się ciebie boją, i tych, którzy przestrzegają przykazań twoich.
168Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
147Uprzedzam cię na świtaniu i wołam, na słowo twoje oczekując.
12U wszystkich nieprzyjaciół moich jestem w pohańbieniu wielkiem, a najwięcej u sąsiadów moich; stałem się na postrach znajomym moim; którzy mię widzą na dworze, uciekają przedemną.
50Gdzież są litości twoje dawne, o Panie! któreś przysiągł Dawidowi w prawdzie swej?