Ksiega Psalmów 31:12

Polska Biblia Gdanska

U wszystkich nieprzyjaciół moich jestem w pohańbieniu wielkiem, a najwięcej u sąsiadów moich; stałem się na postrach znajomym moim; którzy mię widzą na dworze, uciekają przedemną.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Iz 30:14 : 14 I pokruszy ją, jako się kruszy stłuczone naczynie garncarskie; a tak mu nie sfolguje, iż się nie znajdzie po stłuczeniu jego i skorupa, którąby mógł nabrać ognia z ogniska, albo naczerpać wody z kałuży.
  • Ps 88:4-5 : 4 Bo nasycona jest utrapieniem dusza moja, a żywot mój przybliżył się aż do grobu. 5 Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy.
  • Ps 119:83 : 83 Chociażem jest jako naczynie skórzane w dymie, wszakżem ustaw twoich nie zapomniał.
  • Ps 2:9 : 9 Potrzesz ich laską żelazną, a jako naczynie zduńskie pokruszysz ich.
  • Iz 38:11-12 : 11 Rzekłem, że nie ujrzę Pana, Pana w ziemi żyjących; nie oglądam więcej człowieka między obywatelami na świecie. 12 Pobyt mój pomija, a przenosi się odemnie, jako namiot pasterski; oderznąłem żywot swój, jako tkacz; od krosien oderznie mię; dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię.
  • Rz 9:21-22 : 21 Izali nie ma mocy garncarz nad gliną, żeby z tejże gliny uczynił jedno naczynie ku uczciwości, a drugie ku zelżywości? 22 A jeźliż Bóg chcąc okazać gniew i znajomą uczynić możność swoję, znosił w wielkiej cierpliwości naczynia gniewu na zginienie zgotowane,
  • Ap 2:27 : 27 I będzie ich rządził laską żelazną; jako statki garncarskie skruszeni będą, jakom i ja wziął od Ojca mego.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 31:10-11
    2 wersety
    83%

    10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

    11Albowiem zwątlało od boleści zdrowie moje, a lata moje od wzdychania; zemdlała dla utrapianie mego siła moja, a kości moje wyschły.

  • 13Wypadłem z pamięci jako umarły; stałem się jako naczynie stłuczone.

  • Ps 22:14-15
    2 wersety
    77%

    14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

    15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • Ps 143:3-4
    2 wersety
    75%

    3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

    4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • Hi 19:13-15
    3 wersety
    75%

    13Braci moich odemnie oddalił, a znajomi moi stronią odemnie.

    14Opuścili mię bliscy moi, a znajomi moi zapomnieli mię.

    15Komornicy domu mego, i służebnice moje mają mię za obcego, cudzoziemcem stałem się w oczach ich.

  • Ps 88:4-5
    2 wersety
    75%

    4Bo nasycona jest utrapieniem dusza moja, a żywot mój przybliżył się aż do grobu.

    5Poczytano mię między tych, którzy zstępują do dołu; byłem jako człowiek bez wszelakiej mocy.

  • Lm 3:17-18
    2 wersety
    74%

    17Takeś oddalił, o Boże! od pokoju duszę moję, aż na wczasy zapominam.

    18I mówię: Zginęła siła moja, i nadzieja moja, którąm miał w Panu.

  • 83Chociażem jest jako naczynie skórzane w dymie, wszakżem ustaw twoich nie zapomniał.

  • Ps 102:3-5
    3 wersety
    74%

    3Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

    4Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

    5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

  • 11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

  • 22Błogosławiony Pan! bo dziwnie okazał miłosierdzie swoje przeciwko mnie, jakoby w mieście obronnem.

  • 19Gdym był jako baranek i wół, którego wiodą na rzeź; bom nie wiedział, aby przeciwko mnie rady zmyślali mówiąc: Popsujemy drzewo z owocem jego, a wykorzeńmy go z ziemi żyjących, aby imię jego nie było więcej wspomniane.

  • 19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • Hi 17:6-7
    2 wersety
    73%

    6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

    7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

  • 12Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

  • 73%

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 11Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

  • 6Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.

  • 8Doległa mię zapalczywość twoja, a wszystkiemi nawałnościami twemi przytłoczyłeś mię. Sela.

  • 10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.

  • 13I zastawili sidła ci, którzy szukają duszy mojej; a którzy mi szukają złego, mówili przewrotnie, i zdrady przez cały dzień zmyślali.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • 10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • 16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

  • 8Albowiem wnętrzności moje pełne są brzydkości, a nie masz nic całego w ciele mojem.

  • 12Pobyt mój pomija, a przenosi się odemnie, jako namiot pasterski; oderznąłem żywot swój, jako tkacz; od krosien oderznie mię; dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię.

  • 10Chociaż słyszę urąganie od wielu i od Magor Missabiba, mówiących: Powiedzcie co nań, a oznajmiemy to królowi. Wszyscy przyjaciele moi czyhają na upadek mój, mówiąc: Aza snać zwiedziony będzie, i przemożemy go, a pomścimy się nad nim.

  • 22Bomci ja jest ubogi i nędzny, a serce moje zranione jest w wnętrznościach moich.

  • 19Obym był, jakoby mię nie było! oby mię było zaraz z żywota do grobu zaniesiono!

  • 4Boś mię wrzucił w głębokość w pośrodek morza, i rzeka ogarnęła mię; wszystkie nawałności twoje i powodzi twoje zwaliły się na mię.

  • 71%

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

  • 6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

  • 53Wrzucili do dołu żywot mój, a przywalili mię kamieniem.

  • 20Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.

  • 10Rzekę Bogu, skale mojej: Przeczżeś mię zapomniał? I czemu smutno chodzę dla uciśnienia od nieprzyjaciela?

  • 1Przedniejszemu śpiewakowi pieśń Dawidowa.

  • 14Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

  • 141Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.

  • 9Alem teraz pieśnią ich, i stałem się im przypowieścią.