Ksiega Psalmów 102:3

Polska Biblia Gdanska

Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jk 4:14 : 14 (Którzy nie wiecie, co jutro będzie; bo cóż jest żywot wasz? Para zaiste jest, która się na mały czas pokazuje, a potem niszczeje.)
  • Lm 1:13 : 13 Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.
  • Hi 30:30 : 30 Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.
  • Ps 37:20 : 20 Ale niezbożni poginą, a nieprzyjaciele Pańscy, jako tłustość barania z dymem niszczeje, tak oni zniszczeją.
  • Ps 31:10 : 10 Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.
  • Lm 3:4 : 4 Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.
  • Ps 38:3 : 3 Albowiem strzały twoje utknęły we mnie, a ręka twoja dolega mię.
  • Ps 119:83 : 83 Chociażem jest jako naczynie skórzane w dymie, wszakżem ustaw twoich nie zapomniał.
  • Ps 22:14-15 : 14 Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący. 15 Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 102:4-5
    2 wersety
    83%

    4Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.

    5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

  • Ps 102:8-11
    4 wersety
    82%

    8Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

    9Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

    10Bo jadam popiół jako chleb, a napój mój mięszam ze łzami,

    11Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.

  • Ps 31:9-10
    2 wersety
    80%

    9Aniś mię zawarł w ręce nieprzyjaciela; aleś postawił na przestrzeństwie nogi moje.

    10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

  • 1Dech mój skażony jest; dni moje giną; groby mię czekają.

  • Ps 22:14-15
    2 wersety
    77%

    14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

    15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.

  • 13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • 77%

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

  • 30Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.

  • 2Panie! wysłuchaj modlitwę moję, a wołanie moje niechaj przyjdzie do ciebie.

  • Hi 30:16-19
    4 wersety
    75%

    16A teraz we mnie rozlała się dusza moja; ogarnęły mię dni utrapienia;

    17Które w nocy wiercą kości moje we mnie, skąd żyły moje nie mają odpoczynku.

    18Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

    19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • Ps 102:23-24
    2 wersety
    75%

    23Gdy się pospołu zgromadzą narody i królestwa, aby służyły Panu.

    24Utrapił w drodze siłę moję, ukrócił dni moich;

  • 16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

  • 83Chociażem jest jako naczynie skórzane w dymie, wszakżem ustaw twoich nie zapomniał.

  • 21Zniszczeje znacznie ciało jego, i wysadzą się kości jego, których nie widać było;

  • 3Gdym milczał, schnęły kości moje w narzekaniu mojem na każdy dzień.

  • Ps 143:3-4
    2 wersety
    74%

    3Gdyż prześladuje nieprzyjaciel duszę moję, potarł równo z ziemią żywot mój; sprawił to, że muszę mieszkać w ciemnościach, jako ci, którzy z dawna pomarli.

    4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

  • 10Panie! przed tobą jest wszystka żądość moja, a wzdychanie moje przed tobą nie jest skryte.

  • 28Choć jako spróchniałe drzewo niszczeję; a jako szata, którą mól psuje.

  • 14Boże mój! uczyńże ich jako koło, i jako źdźbło przed wiatrem.

  • 10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • 12Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

  • 12U wszystkich nieprzyjaciół moich jestem w pohańbieniu wielkiem, a najwięcej u sąsiadów moich; stałem się na postrach znajomym moim; którzy mię widzą na dworze, uciekają przedemną.

  • Hi 7:5-6
    2 wersety
    72%

    5Obleczone jest ciało moje w robaki i w plugastwo z prochu; skóra moja popadała się, i rozsiadła się.

    6Dni moje prędsze są, niż czółnek tkacki, i strawione są bez nadziei.

  • 18Albowiem gdy się niepobożność jako ogień roznieci, pożre głóg i ciernie: potem zapali gęstwinę lasu, skąd się rozwieją jako dym na powietrzu.

  • 3Zaniemiałem milcząc; zamilknąłem i w dobrej sprawie; ale boleść moja bardziej się wzmagała.

  • 7Pośpiesz się, a wysłuchaj mię, Panie! ustaje duch mój; nie ukrywajże oblicza twego przedemną; bomci podobny zstępującym do grobu.

  • Iz 38:12-13
    2 wersety
    72%

    12Pobyt mój pomija, a przenosi się odemnie, jako namiot pasterski; oderznąłem żywot swój, jako tkacz; od krosien oderznie mię; dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię.

    13Rozmyślałem sobie z poranku, że jako lew potrze wszystkie kości moje, dziś, pierwej niż noc nadejdzie, dokonasz mię.

  • 46Ukróciłeś dni młodości jego, a przyodziałeś go hańbą. Sela.

  • 7Jako gdyby kto rąbał i łupał drwa na ziemi, tak się rozlatują kości nasze aż do ust grobowych.

  • 72%

    2Panie! w popędliwości twojej nie nacieraj na mię, a w gniewie twoim nie karz mię.

  • 19Do ciebie wołam, o Panie! bo ogień pożarł pastwiska na puszczy a płomień popalił wszystkie drzewa polne;

  • 17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 71%

    7Spracowałem się od wzdychania mego; opływa na każdą noc pościel moja, a łoże moje mokre jest od łez.

  • 7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

  • 20Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.