Ksiega Psalmów 119:83
Chociażem jest jako naczynie skórzane w dymie, wszakżem ustaw twoich nie zapomniał.
Chociażem jest jako naczynie skórzane w dymie, wszakżem ustaw twoich nie zapomniał.
Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.
12U wszystkich nieprzyjaciół moich jestem w pohańbieniu wielkiem, a najwięcej u sąsiadów moich; stałem się na postrach znajomym moim; którzy mię widzą na dworze, uciekają przedemną.
3Nie ukrywaj oblicza twego przedemną; w dzień ucisku mego nakłoń ku mnie ucha twego; w dzień którego cię wzywam, prędko mię wysłuchaj.
4Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.
5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.
141Jam maluczki i wzgardzony; wszakże przykazań twoich nie zapominam.
80Niech będzie serce moje uprzejme przy ustawach twoich, abym nie był zawstydzony.
81Tęskni dusza moja po zbawieniu twojem, oczekuję na słowo twoje.
82Ustały oczy moje, czekając wyroku twego, gdy mówię: Kiedyż mię pocieszysz?
153Obacz utrapienie moje, a wyrwij mię; bom na zakon twój nie zapomniał.
84Wieleż będzie dni sługi twego? kiedyż sąd wykonasz nad tymi, którzy mię prześladują?
139Zniszczyła mię gorliwość moja, iż zapominają na słowo twoje nieprzyjaciele moi.
16W ustawach twoich kocham się, i nie zapominam słów twoich.
8Ustaw twoich z pilnością strzedz będę; tylko mię nie opuszczaj.
109Dusza moja jest w ustawicznem niebezpieczeństwie; wszakże na zakon twój nie zapominam.
176Błądzę jako owca zgubiona, szukajże sługi twego; boć przykazań twoich nie zapominam.
61Hufy niepobożnych złupiły mię; ale na zakon twój nie zapominam.
93Na wieki nie zapomnę na przykazania twoje, gdyżeś mię w nich ożywił.
94Twójcim ja, zachowajże mię; bo przykazań twoich szukam.
87Bez mała mię już wniwecz nie obrócili na ziemi; a wszakżem ja nie opuścił przykazań twoich.
14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.
15Rozpłynąłem się jako woda, a rozstąpiły się wszystkie kości moje; stało się serce moje jako wosk, zstopniało w pośród wnętrzności moich.
54Są mi ustawy twoje pieśniami w domu pielgrzymstwa mego.
55Wspominam sobie i w nocy na imię twoje, Panie! i strzegę zakonu twego.
9Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.
67Pierwej niżem się był uniżył, błądziłem; ale teraz wyroku twego przestrzegam.
71Jest mi to ku dobremu, żem był utrapiony, abym się nauczył ustaw twoich.
49Wspomnij na słowo wyrzeczone do sługi twego, któremeś mię ubezpieczył.
123Oczy moje ustały, czekając na zbawienie twoje, i na wyrok sprawiedliwości twojej.
11Dla rozgniewania twego, i dla zapalczywości gniewu twego; albowiem podniósłszy mię porzuciłeś mię.
117Podpieraj mię, abym był zachowany, i rozmyślał w ustawach twoich ustawicznie.
9Aniś mię zawarł w ręce nieprzyjaciela; aleś postawił na przestrzeństwie nogi moje.
10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.
40Oto pragnę rozkazań twoich; w sprawiedliwości twojej ożyw mię.
11Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to pohańbienie.
131Usta moje otwieram i dyszę; albowiemem przykazań twoich pragnął.
19Oto żywot mój jest jako moszcz bez oddechu, a jako beczka nowa rozpękłby się.
168Przestrzegam przykazań twoich i świadectw twoich; albowiem wszystkie drogi moje są przed tobą.
157Wieleć jest prześladowców moich i nieprzyjaciół moich; wszakże od świadectw twoich nie uchylam się.
158Widziałem przestępców, i mierziało mię to, że wyroku twego nie przestrzegali.
19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.
52Bo pamiętam na sądy twoje wieczne, Panie! któremi się cieszę.
20Wspominając ustawicznie, uniża się we mnie dusza moja.
11W sercu mojem składam wyroki twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko tobie.
3Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna niemasz; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię.
143Ucisk i utrapienie przyszło na mię; przykazania twoje są kochaniem mojem.
5Oby wyprostowane były drogi moje ku przestrzeganiu praw twoich!
13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.
7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.
136Strumienie wód płyną z oczów moich dla tych, którzy nie strzegli zakonu twego.
4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.