Ksiega Psalmów 69:11

Polska Biblia Gdanska

Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to pohańbienie.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • 1 Krl 9:7 : 7 Tedy wytracę Izraela z ziemi, którąm im dał, a dom, którym poświęcił imieniowi memu, odrzucę od oblicza mego, a będzie Izrael przypowieścią i baśnią między wszystkimi narodami.
  • Hi 17:6 : 6 Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.
  • Jr 24:9 : 9 Podam ich, mówię, na utrapienie, i na ucisk po wszystkich królestwach ziemi, na pohańbienie i na przypowieść, na przysłowie i na przeklęstwo po wszystkich miejscach, do których ich zapędzę;
  • Jl 1:8 : 8 Narzekaj, jako panna przepasana worem nad mężem młodości swojej.
  • Jl 1:13 : 13 Przepaszcie się, a płaczcie, o kapłani! narzekajcie słudzy ołtarza; wnijdźcie a legajcie w nocy w worach, słudzy Boga mojego! bo zawściągniona jest od domu Boga waszego ofiara śniedna i ofiara mokra.
  • Pwt 28:37 : 37 I będziesz dziwowiskiem, baśnią, i przysłowiem u wszystkich narodów, do których cię zawiedzie Pan.
  • Ps 35:13-14 : 13 Chociażem się ja w wór obłóczył, gdy oni chorowali; trapiłem postem duszę moję, i modliłem się często sam u siebie za nimi. 14 Jako do przyjaciela, jako do brata mego, ustawiczniem chadzał; poniżałem się jako ten, który się smuci, chodząc po matce w żałobie.
  • Ps 44:13-14 : 13 Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich. 14 Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są około nas.
  • Iz 20:2 : 2 Onegoż czasu rzekł Pan przez Izajasza, syna Amosowego, mówiąc: Idź, a rozwiąż wór z biódr twoich, a bóty twoje zzuj z nóg twoich; i uczynił tak, i chodził nago i boso.
  • Iz 22:12 : 12 Nadto, gdy wołał Pan, Pan zastępów, dnia onego do płaczu i do narzekania, i do obłysienia się, i do przepasania się worem;

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Ps 69:7-10
    4 wersety
    83%

    7Niechajże nie będą zawstydzeni dla mnie ci, którzy na cię oczekują, Panie, Panie zastępów! niech nie przychodzą dla mnie do hańby ci, którzy cię szukają, o Boże Izraelski!

    8Bo dla ciebie ponoszę urąganie, a zelżywość okryła oblicze moje.

    9Stałem się obcym braciom moim, a cudzoziemcem synom matki mojej,

    10Przeto, że gorliwość domu twego zżarła mię, a urąganie urągających tobie przypadło na mię.

  • 12Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią.

  • Hi 17:6-7
    2 wersety
    78%

    6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

    7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

  • 9Alem teraz pieśnią ich, i stałem się im przypowieścią.

  • Ps 35:13-15
    3 wersety
    77%

    13Chociażem się ja w wór obłóczył, gdy oni chorowali; trapiłem postem duszę moję, i modliłem się często sam u siebie za nimi.

    14Jako do przyjaciela, jako do brata mego, ustawiczniem chadzał; poniżałem się jako ten, który się smuci, chodząc po matce w żałobie.

    15Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, jakoby byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli.

  • 14Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

  • Hi 16:15-16
    2 wersety
    76%

    15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

    16Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.

  • 25Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.

  • Ps 31:10-12
    3 wersety
    75%

    10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

    11Albowiem zwątlało od boleści zdrowie moje, a lata moje od wzdychania; zemdlała dla utrapianie mego siła moja, a kości moje wyschły.

    12U wszystkich nieprzyjaciół moich jestem w pohańbieniu wielkiem, a najwięcej u sąsiadów moich; stałem się na postrach znajomym moim; którzy mię widzą na dworze, uciekają przedemną.

  • Ps 69:19-21
    3 wersety
    73%

    19Przybliż się do duszy mojej, a wybaw ją; dla nieprzyjaciół moich odkup mię.

    20Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.

    21Pohańbienie pokruszyło serce moje, z czegom był żałośny; oczekiwałem, azaliby się mię kto użalił, ale nikt nie był; azaliby mię kto pocieszył, alem nie znalazł.

  • Ps 102:8-9
    2 wersety
    72%

    8Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

    9Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

  • Hi 30:18-19
    2 wersety
    72%

    18Dla wielkiej boleści zmieniła się szata moja, a jako kołnierz sukni mojej ściska mię.

    19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • 3Obłoczę niebiosa w ciemności, a wór daję za odzienie ich.

  • 6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

  • 31Obróciła się w lament harfa moja, a instrument mój w głos płaczących.

  • Ps 22:6-7
    2 wersety
    70%

    6Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.

    7Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.

  • 31Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.

  • 28Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

  • 8Bo jakom począł mówić, wołam, dla gwałtu i spustoszenia krzyczę; bo mi słowo Pańskie jest ku pohańbieniu i na pośmiech każdy dzień.

  • 19Biada mnie nad zniszczeniem mojem: bolesna jest rana moja, chociażem był rzekł: Zaiste tę niemoc będę mógł znieść.

  • 19Niech mu to będzie jako płaszcz do przodziania, a jako pas dla ustawicznego opasywania.

  • 21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

  • Hi 19:18-19
    2 wersety
    69%

    18I najlichsi pogardzają mną, a gdy powstaję, urągają mi.

    19Brzydzą się mną wszyscy najwierniejsi moi, a którychem umiłował, stali mi się przeciwnymi.

  • 14W sprawiedliwość obłoczyłem się, a ona zdobiła mię; sąd mój był jako płaszcz i korona.

  • 3Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna niemasz; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię.

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 3Już dziesięćkroć zawstydziliście mię, i nie wstydże was, że się tak zatwardzacie przeciwko mnie?

  • 69%

    8Narzekaj, jako panna przepasana worem nad mężem młodości swojej.

  • 17Bom rzekł: Niechaj się nie cieszą ze mnie; gdyby szwankowała noga moja, niechaj się hardzie nie podnoszą przeciwko mnie.

  • 10Rozdzierają na mię usta swe, i sromotnie mię policzkowali, zebrawszy się społu przeciwko mnie.

  • 21Słysząć, że ja wzdycham, ale niemasz, ktoby mię pocieszył; wszyscy nieprzyjaciele moi słysząc o nieszczęściu mojem weselą się, żeś ty to uczynił, a przywiodłeś dzień przedtem ogłoszony; aleć będą mnie podobni.

  • 17Nie siadam w radzie naśmiewców, ani się z nimi raduję; ale dla surowości ręki twojej samotny siadam; bo zapalczywością napełniłeś mię.

  • 14Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

  • 5Porażone jest jako trawa, i uwiędło serce moje, tak, żem zapomniał jeść chleba swego.

  • 68%

    8Nad tem kwilić i narzekać będę, chodząc zewleczony i nagi; uczynię lament jako smoki i narzekanie jako młode strusięta;