Ksiega Psalmów 69:10

Polska Biblia Gdanska

Przeto, że gorliwość domu twego zżarła mię, a urąganie urągających tobie przypadło na mię.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 35:13 : 13 Chociażem się ja w wór obłóczył, gdy oni chorowali; trapiłem postem duszę moję, i modliłem się często sam u siebie za nimi.
  • Ps 102:8-9 : 8 Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu. 9 Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.
  • Ps 109:24-25 : 24 Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości. 25 Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.
  • Lk 7:33-34 : 33 Albowiem przyszedł Jan Chrzciciel, i chleba nie jedząc i wina nie pijąc, a mówicie: Dyjabelstwo ma. 34 Przyszedł Syn człowieczy jedząc i pijąc, a mówicie: Oto człowiek obżerca i pijanica wina, przyjaciel celników i grzeszników.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 9Stałem się obcym braciom moim, a cudzoziemcem synom matki mojej,

  • Ps 69:11-12
    2 wersety
    83%

    11Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to pohańbienie.

    12Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią.

  • Ps 35:12-15
    4 wersety
    79%

    12Oddawają mi złem za dobre, chcąc mię pozbawić duszy mojej,

    13Chociażem się ja w wór obłóczył, gdy oni chorowali; trapiłem postem duszę moję, i modliłem się często sam u siebie za nimi.

    14Jako do przyjaciela, jako do brata mego, ustawiczniem chadzał; poniżałem się jako ten, który się smuci, chodząc po matce w żałobie.

    15Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, jakoby byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli.

  • Ps 69:19-21
    3 wersety
    78%

    19Przybliż się do duszy mojej, a wybaw ją; dla nieprzyjaciół moich odkup mię.

    20Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.

    21Pohańbienie pokruszyło serce moje, z czegom był żałośny; oczekiwałem, azaliby się mię kto użalił, ale nikt nie był; azaliby mię kto pocieszył, alem nie znalazł.

  • 7Niechajże nie będą zawstydzeni dla mnie ci, którzy na cię oczekują, Panie, Panie zastępów! niech nie przychodzą dla mnie do hańby ci, którzy cię szukają, o Boże Izraelski!

  • Ps 102:8-9
    2 wersety
    74%

    8Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

    9Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

  • Ps 109:24-25
    2 wersety
    74%

    24Kolana moje upadają od postu, a ciało moje wychudło z tłustości.

    25Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.

  • 3Już dziesięćkroć zawstydziliście mię, i nie wstydże was, że się tak zatwardzacie przeciwko mnie?

  • 19Bo po nawróceniu mojem pokutować będą; a gdy samego siebie poznam, uderzę się w biodro; wstydzę się, owszem i zapałam się, że odnoszę hańbę dzieciństwa swego.

  • 50Gdzież są litości twoje dawne, o Panie! któreś przysiągł Dawidowi w prawdzie swej?

  • Ps 31:9-11
    3 wersety
    72%

    9Aniś mię zawarł w ręce nieprzyjaciela; aleś postawił na przestrzeństwie nogi moje.

    10Zmiłuj się nademną, Panie! bom jest uciśniony; wywiędła od żałości twarz moja; także i dusza moja i żywot mój.

    11Albowiem zwątlało od boleści zdrowie moje, a lata moje od wzdychania; zemdlała dla utrapianie mego siła moja, a kości moje wyschły.

  • 72%

    3I obróciłem oblicze moje do Pana Boga, szukając go modlitwą i prośbami w poście i w worze i w popiele.

  • 14Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

  • Hi 16:15-16
    2 wersety
    72%

    15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

    16Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cień śmierci.

  • 21Gdy zgorzkło serce moje, a nerki moje cierpiały kłucie:

  • 6Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i w popiele.

  • 3Pragnie dusza moja do Boga, do Boga żywego, mówiąc: Kiedyż przyjdę, a okażę się przed obliczem Bożem?

  • 1Psalm Dawidowy ku przypominaniu.

  • 71%

    1Przedniejszemu śpiewakowi na Neginot i Seminit psalm Dawidowy.

  • 5Izali to jest takowy post, jakim obrał, a dzień, w któryby trapił człowiek duszę swoję? żeby zwiesił jako sitowie głowę swoję, a wór i popiół sobie podścielał? Toż to nazwiesz postem, i dniem przyjemnym Panu?

  • 3Pogrążony jestem w głębokiem błocie, gdzie dna niemasz; przyszedłem w głębokości wód, a nawałność ich porwała mię.

  • 16Na każdy dzień wstyd mój jest przedemną, a hańba twarzy mojej okrywa mię.

  • 6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

  • 10Rozdzierają na mię usta swe, i sromotnie mię policzkowali, zebrawszy się społu przeciwko mnie.

  • 22Oddal odemnie pohańbienie i wzgardę, gdyż strzegę świadecwt twoich.

  • 14Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

  • 10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • 5A jeźli się przeciw mnie wynosicie, a obwiniacie mię pohańbieniem mojem,

  • 3Przeczże pościmy, gdyż na to nie patrzysz? trapimy duszę naszę, a nie widzisz? Oto w dzień postu waszego przewodzicie wolę swoję, a wszystkie prace swoje wyciągacie.

  • 6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

  • 28Chodzę szczerniawszy, ale nie od słońca; powstaję i wołam w zgromadzeniu.

  • 18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.

  • 3Słyszałem mnie hańbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.

  • 17Nie siadam w radzie naśmiewców, ani się z nimi raduję; ale dla surowości ręki twojej samotny siadam; bo zapalczywością napełniłeś mię.

  • 14Któreć ślubowały wargi moje, i wyrzekły usta moje w utrapieniu mojem.

  • 8Bo jakom począł mówić, wołam, dla gwałtu i spustoszenia krzyczę; bo mi słowo Pańskie jest ku pohańbieniu i na pośmiech każdy dzień.

  • 6Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.

  • 8A teraz na cóż oczekuję, Panie? Tyś jest sam oczekiwaniem mojem.

  • 19Biada mnie nad zniszczeniem mojem: bolesna jest rana moja, chociażem był rzekł: Zaiste tę niemoc będę mógł znieść.