Lamentacje 3:14

Polska Biblia Gdanska

Jestem pośmiewiskiem ze wszystkim ludem moim, pieśnią ich przez cały dzień.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Jr 20:7 : 7 Namówiłeś mię, Panie! a dałem się namówić; mocniejszyś był niż ja, i przemogłeś; jestem na pośmiech każdy dzień, każdy się ze mnie naśmiewa.
  • Lm 3:63 : 63 Obacz siadanie ich, i wstawanie ich; jam zawżdy jest pieśnią ich.
  • Ps 22:6-7 : 6 Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni. 7 Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.
  • Ps 35:15-16 : 15 Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, jakoby byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli. 16 Z obłudnikami, z naśmiewcami, z pochlebcami zgrzytali na mię zębami swemi.
  • Ps 44:13 : 13 Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich.
  • Ps 69:11-12 : 11 Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to pohańbienie. 12 Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią.
  • Ps 79:4 : 4 Staliśmy się pohańbieniem u sąsiadów naszych; śmiechowiskiem i igrzyskiem u tych, którzy są około nas.
  • Ps 123:3-4 : 3 Zmiłuj się nad nami, Panie, zmiłuj się nad nami; bośmy bardzo nasyceni wzgardą. 4 Bardzo jest nasycona dusza nasza pośmiewiskiem bezbożnych, i wzgardą pysznych.
  • Ps 137:3 : 3 A gdy nas tam pytali ci, którzy nas zawiedli w niewolę, o słowa pieśni,( chociażeśmy byli zawiesili pieśni radości,) mówiąc: Śpiewajcie nam pieśń z pieśni Syońskich,
  • Jr 48:27 : 27 Bo azaż w pośmiewisku nie był u ciebie Izrael? Izali go między złodziejami zastano? że, ilekroć mówisz o nim, wyskakujesz.
  • Ne 4:2-4 : 2 I mówił przed braćmi swymi i przed rycerstwem Samaryjskiem, i rzekł: Cóż wżdy ci Żydowie niedołężni czynią? Także ich zaniechamy? I będąż ofiarować? Izali tego za dzień dokończą? Izali wskrzeszą kamienie z gromad gruzu, które spalono? 3 Ale Tobijasz Ammonitczyk będąc przy nim, rzekł: Niech budują; jednak kiedy przyjdzie liszka, przebije mur ich kamienny. 4 Wysłuchajże, o Boże nasz! bośmy wzgardzeni, a obróć pohańbienie ich na głowę ich, a daj ich na łup w ziemi niewoli.
  • Hi 30:1-9 : 1 Ale teraz śmieją się ze mnie młodsi nad mię w latach, których ojcówbym ja był nie chciał położyć ze psami trzody mojej. 2 Acz na cóżby mi się była siła rąk ich przydała? bo przy nich starość ich zginęła. 3 Albowiem dla niedostatku i głodu samotni byli, i uciekali na niepłodne, ciemne, osobne, i puste miejsce; 4 Którzy sobie rwali chwasty po chróstach, a korzonki jałowcowe były pokarmem ich. 5 Z pośrodku ludzi wyganiano ich; wołano za nimi jako za złodziejem, 6 Tak, iż w łożyskach potoków mieszkać musieli, w jamach podziemnych i w skałach. 7 Między chróstami ryczeli, pod pokrzywy zgromadzali się. 8 Synowie ludzi wzgardzonych, i synowie ludzi bezecnych, podlejsi byli nad proch ziemi. 9 Alem teraz pieśnią ich, i stałem się im przypowieścią.
  • Mt 27:39-44 : 39 A ci, którzy mimo chodzili, bluźnili go, chwiejąc głowami swojemi, 40 I mówiąc: Ty, co rozwalasz kościół, a w trzech dniach budujesz go, ratuj samego siebie; jeźliś jest Syn Boży, zstąp z krzyża. 41 Także i przedniejsi kapłani z nauczonymi w Piśmie, i z starszymi, naśmiewając się, mówili: 42 Inszych ratował, a samego siebie ratować nie może; jeźliż jest król Izraelski, niech teraz zstąpi z krzyża, a uwierzymy mu. 43 Dufał w Bogu, niechże go teraz wybawi, jeźli się w nim kocha; boć powiedział: Jestem Synem Bożym. 44 Także też i zbójcy, którzy byli z nim ukrzyżowani, urągali mu.
  • 1 Kor 4:9-9 : 9 Bo mam za to, iż Bóg nas ostatnich Apostołów wystawił jakoby na śmierć skazanych; albowiem staliśmy się dziwowiskiem światu, Aniołom i ludziom. 10 Myśmy głupi dla Chrystusa, aleście wy roztropni w Chrystusie; myśmy słabi, aleście wy mocni; wyście zacni, aleśmy my bezecni. 11 Jeszcze aż do tej godziny i łakniemy, i pragniemy, i nadzy jesteśmy, i bywamy policzkowani, i tułamy się, 12 I pracujemy, robiąc własnemi rękami; gdy nas hańbią, dobrorzeczemy, gdy nas prześladują, znosimy; 13 Gdy nam złorzeczą, modlimy się za nich: staliśmy się jako śmieci tego świata i jako omieciny u wszystkich, aż dotąd.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • 6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

  • Lm 3:15-16
    2 wersety
    80%

    15Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

    16Nadto pokruszył o kamyczki zęby moje, i pogrążył mię w popiele.

  • Hi 30:9-10
    2 wersety
    80%

    9Alem teraz pieśnią ich, i stałem się im przypowieścią.

    10Brzydzą się mną, a oddalają się odemnie, i na twarz moję plwać się nie wstydzą.

  • Ps 22:6-7
    2 wersety
    79%

    6Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.

    7Alem ja robak, a nie człowiek: pośmiewisko ludzkie, i wzgarda pospólstwa.

  • 11Albowiem zwątlało od boleści zdrowie moje, a lata moje od wzdychania; zemdlała dla utrapianie mego siła moja, a kości moje wyschły.

  • Ps 102:8-9
    2 wersety
    77%

    8Czuję, a jestem jako wróbel samotny na dachu.

    9Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.

  • Jr 20:7-8
    2 wersety
    77%

    7Namówiłeś mię, Panie! a dałem się namówić; mocniejszyś był niż ja, i przemogłeś; jestem na pośmiech każdy dzień, każdy się ze mnie naśmiewa.

    8Bo jakom począł mówić, wołam, dla gwałtu i spustoszenia krzyczę; bo mi słowo Pańskie jest ku pohańbieniu i na pośmiech każdy dzień.

  • Ps 69:11-12
    2 wersety
    76%

    11Gdym płakał i trapił postem duszę moję, stało mi się to pohańbienie.

    12Gdym wziął na się wór miasto szaty, byłem u nich przypowieścią.

  • 14Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

  • 25Nadto stałem się im pośmiewiskiem; gdy mię widzą, kiwają głowami swemi.

  • Lm 3:11-13
    3 wersety
    75%

    11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

    12Naciągnął łuk swój, a postawił mię jako cel strzałom swym.

    13Przestrzelił nerki moje strzałami z sajdaka swego.

  • Lm 3:3-5
    3 wersety
    75%

    3Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

    5Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

  • 13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

  • 10Rozdzierają na mię usta swe, i sromotnie mię policzkowali, zebrawszy się społu przeciwko mnie.

  • Ps 35:15-16
    2 wersety
    74%

    15Lecz oni, gdym ja chorował, weselili się, i zbierali się; zbierali się przeciwko mnie, jakoby byli dla mnie utrapieni, czegom ja nie spostrzegł; szczypali mię, a nie milczeli.

    16Z obłudnikami, z naśmiewcami, z pochlebcami zgrzytali na mię zębami swemi.

  • Ps 44:13-15
    3 wersety
    74%

    13Sprzedałeś lud twój za nic, a nie podniosłeś ceny ich.

    14Podałeś nas na wzgardę sąsiadom naszym, na szyderstwo i na pośmiech tym, którzy są około nas.

    15Wystawiłeś nas na przypowieść między poganami, tak, że nad nami narody głową kiwają.

  • 6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

  • Hi 16:12-13
    2 wersety
    74%

    12Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.

    13Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.

  • Hi 19:18-19
    2 wersety
    73%

    18I najlichsi pogardzają mną, a gdy powstaję, urągają mi.

    19Brzydzą się mną wszyscy najwierniejsi moi, a którychem umiłował, stali mi się przeciwnymi.

  • 5Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło.

  • 4Staliśmy się pohańbieniem u sąsiadów naszych; śmiechowiskiem i igrzyskiem u tych, którzy są około nas.

  • 14Otworzyły na mię gębę swą jako lew szarpający i ryczący.

  • Ps 69:20-21
    2 wersety
    73%

    20Ty znasz pohańbienie moje, i zelżywość moję, i wstyd mój: przed tobąć są wszyscy nieprzyjaciele moi.

    21Pohańbienie pokruszyło serce moje, z czegom był żałośny; oczekiwałem, azaliby się mię kto użalił, ale nikt nie był; azaliby mię kto pocieszył, alem nie znalazł.

  • 17Nie siadam w radzie naśmiewców, ani się z nimi raduję; ale dla surowości ręki twojej samotny siadam; bo zapalczywością napełniłeś mię.

  • 4Pośmiewiskiem jestem przyjacielowi memu, który gdy woła do Boga, ozywa mu się; naśmiewiskiem jest sprawiedliwy i doskonały.

  • 21Słysząć, że ja wzdycham, ale niemasz, ktoby mię pocieszył; wszyscy nieprzyjaciele moi słysząc o nieszczęściu mojem weselą się, żeś ty to uczynił, a przywiodłeś dzień przedtem ogłoszony; aleć będą mnie podobni.

  • 10Chociaż słyszę urąganie od wielu i od Magor Missabiba, mówiących: Powiedzcie co nań, a oznajmiemy to królowi. Wszyscy przyjaciele moi czyhają na upadek mój, mówiąc: Aza snać zwiedziony będzie, i przemożemy go, a pomścimy się nad nim.

  • 10Rzekę Bogu, skale mojej: Przeczżeś mię zapomniał? I czemu smutno chodzę dla uciśnienia od nieprzyjaciela?

  • 2Zaiste naśmiewcy są przy mnie, a w ich draźnieniu mieszka oko moje.

  • 4I ściśniony jest we mnie duch mój, a we wnętrznościach moich niszczeje serce moje.

  • 3Pragnie dusza moja do Boga, do Boga żywego, mówiąc: Kiedyż przyjdę, a okażę się przed obliczem Bożem?

  • 72%

    1Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.

  • 19Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.

  • 3Posłuchaj mię z pilnością, a wysłuchaj mię; boć się uskarżam w modlitwie swej, i trwożę sobą: