Lamentacje 3:1

Polska Biblia Gdanska

Jam jest ten mąż, którym widział utrapienie od rózgi rozgniewania Bożego.

Dodatkowe zasoby

Wersety referencyjne

  • Ps 88:7 : 7 Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca.
  • Ps 88:15-16 : 15 Przeczże, o Panie! odrzucasz duszę moję, a zakrywasz oblicze twoje przedemną? 16 Jamci utrapiony, i prawie już umierający od gwałtu; ponoszę strachy twoje, i trwożę sobą.
  • Hi 19:21 : 21 Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.
  • Ps 71:20 : 20 Który, acześ przypuścił na mię wielkie i ciężkie uciski, wszakże zasię do żywota przywracasz mię, a z przepaści ziemskich zasię wywodzisz mię.
  • Iz 53:3 : 3 Najwzgardzeńszy był, i najpodlejszy z ludzi, mąż boleści, a świadomy niemocy, i jako zakrywający twarz swoję; najwzgardzeńszy mówię, skądeśmy go za nic nie mieli.
  • Jr 15:17-18 : 17 Nie siadam w radzie naśmiewców, ani się z nimi raduję; ale dla surowości ręki twojej samotny siadam; bo zapalczywością napełniłeś mię. 18 Przeczże ma być żal mój wieczny? a rana moja śmiertelna, która się uleczyć nie da? Przeczże mi tak masz być jako omylny, jako wody niepewne?
  • Jr 20:14-18 : 14 Przeklęty dzień, w którym się urodził; dzień, którego mię porodziła matka moja, niech nie będzie błogosławiony. 15 Przeklęty mąż, który oznajmił ojcu memu, mówiąc: Urodziłoć się dziecię płci męskiej, aby go bardzo uweselił. 16 Niechże będzie on mąż jako miasta, które Pan podwrócił, a nie żałował tego; niech słyszy krzyk z poranku, i narzekanie czasu południa. 17 O że mię nie zabił zaraz z żywota! Oby mi była matka moja grobem moim, a żywot jej wiecznie brzemiennym! 18 Przeczżem wyszedł z żywota, abym doznał pracy i smutku, a żeby dni moje w hańbie strawione były?
  • Jr 38:6 : 6 A tak wzięli Jeremijasza, który był w sieni straży, i wrzucili go do dołu Malchyjasza, syna królewskiego, i puścili Jeremijasza po powrozach; a w tym dole nie było nic wody, tylko błoto, a tak tonął Jeremijasz w onem błocie.
  • Lm 1:12-14 : 12 Nicże was to nie obchodzi? o wszyscy, którzy mimo idziecie drogą! Obaczcie, a oglądajcie, jeźli jest boleść, jako moja boleść, która mi jest zadana, jako mię zasmucił Pan w dzień gniewu zapalczywości swojej. 13 Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną. 14 Związane jest jarzmo nieprawości moich ręką jego, splotły się, wstąpiły na szyję moję; toć poraziło siłę moję; podał mię Pan w ręce nieprzyjaciół, nie mogę powstać.

Podobne wersety (AI)

Te wersety zostały znalezione przy użyciu AI na podstawie semantycznego podobieństwa znaczenia i kontekstu. Wyniki mogą czasem zawierać nieoczekiwane powiązania.

  • Lm 3:2-7
    6 wersety
    82%

    2Zaprowadził mię, i zawiódł do ciemności, a nie do światłości;

    3Tylko się na mię obórzył, a obrócił rękę swoję przez cały dzień.

    4Do starości przywiódł ciało moje i skórę moję, a połamał kości moje.

    5Obudował mię a ogarnął żółcią i pracą;

    6W ciemnych miejscach posadził mię, jako tych, którzy dawno pomarli.

    7Ogrodził mię, abym nie wyszedł, obciążył okowy moje;

  • 14Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

  • Lm 1:12-14
    3 wersety
    76%

    12Nicże was to nie obchodzi? o wszyscy, którzy mimo idziecie drogą! Obaczcie, a oglądajcie, jeźli jest boleść, jako moja boleść, która mi jest zadana, jako mię zasmucił Pan w dzień gniewu zapalczywości swojej.

    13Z wysokości posłał ogień w kości moje, który je opanował; rozciągnął sieć nogom moim, obrócił mię na wstecz, podał mię na spustoszenie, przez cały dzień żałośną.

    14Związane jest jarzmo nieprawości moich ręką jego, splotły się, wstąpiły na szyję moję; toć poraziło siłę moję; podał mię Pan w ręce nieprzyjaciół, nie mogę powstać.

  • 19Biada mnie nad zniszczeniem mojem: bolesna jest rana moja, chociażem był rzekł: Zaiste tę niemoc będę mógł znieść.

  • 10Zaniemiałem, i nie otworzyłem ust moich, przeto, żeś to ty uczynił.

  • 19Wszakże wspominając na utrapienie moje, i na płacz mój, na piołun, i na żółć.

  • 11Drogi moje odwrócił, owszem, rozszarpał mię, i uczynił mię spustoszoną.

  • 2Czemuż jeszcze uporem zowiecie narzekanie moje, choć bieda moja cięższa jest niż wzdychanie moje?

  • 10Widziałem pracę, którą dał Bóg synom ludzkim, aby się nią bawili.

  • 39Przeczżeby tedy sobie utyskiwać miał człowiek żyjący, a mąż nad kaźnią za grzechy swoje.

  • 3Dlatego napełnione są biodra moje boleścią, a ucisk ogarnął mię, jako ucisk rodzącą. Skrzywiłem się słysząc, a strwożyłem się widząc.

  • 6Zjątrzyły się, i pogniły rany moje, dla głupstwa mojego.

  • 74%

    9Gniew Pański poniosę: bom przeciwko niemu zgrzeszył, aż się wżdy zastawi o sprawę moję, a wykona sąd mój: wywiedzie mię na światło, ujrzę sprawiedliwość jego.

  • 3Po grzbiecie moim orali oracze, i długie przeganiali brózdy swoje.

  • 15Ale cóż mam więcej rzec? Onci mi odpowiedział, i sam uczynił, że żyć będę mimo wszystkie lata swe po gorzkości duszy mojej.

  • 20Zgrzeszyłem, cóż mam czynić? o stróżu ludzki! czemuś mię sobie za cel położył, abym był sam sobie ciężarem?

  • 17Oto błogosławiony człowiek, którego Bóg karze; przetoż karaniem Wszechmocnego nie pogardzaj,

  • Lm 1:20-21
    2 wersety
    73%

    20Wejrzyż, Panie, bomci utrapiona, wnętrzności moje strwożone są, wywróciło się serce moje we mnie, przeto, żem była bardzo odporna; na dworze miecz osieraca, a w domu nic niemasz jedno śmierć.

    21Słysząć, że ja wzdycham, ale niemasz, ktoby mię pocieszył; wszyscy nieprzyjaciele moi słysząc o nieszczęściu mojem weselą się, żeś ty to uczynił, a przywiodłeś dzień przedtem ogłoszony; aleć będą mnie podobni.

  • 15Jeźlim bezbożny, biada mi! a choćbym też był sprawiedliwym, nie podniosę głowy mojej, będąc nasycony pohańbieniem,i widząc utrapienie moje,

  • 19Wrzucił mię w błoto, a jestem podobien prochowi i popiołowi.

  • Hi 17:6-7
    2 wersety
    73%

    6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

    7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

  • 6Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.

  • 72%

    3Takiem ja prawem dziedzicznem wziął miesiące próżne, a nocy boleśne są mi naznaczone.

  • 35Rzeczesz:Ubito mię, a nie stękałem, potłuczono mię, a nie czułem. Gdy się ocucę, udam się zaś do tego.

  • 20Przecz nędznemu dana jest światłość, a żywot tym, którzy są utrapionego ducha?

  • 72%

    9Ogrodził drogę moję ciosanym kamieniem, ścieszki moje wywrócił.

  • 7Spuściłeś mię w dół najgłębszy, do najciemniejszego i najgłębszego miejsca.

  • 18Pokarałci mię Pan srodze; ale mię na śmierć nie podał.

  • 15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.

  • 7Mam w nienawiści tych, którzy przestrzegają próżnych marności; bo ja w Panu nadzieję pokładam.

  • 8Drogę moję zagrodził, żebym przejść nie mógł, a na ścieszce mojej ciemności położył.

  • 1Pieśń stopni. Bardzoć mię utrapili zaraz od młodości mojej, powiedz teraz Izraelu.

  • 71Jest mi to ku dobremu, żem był utrapiony, abym się nauczył ustaw twoich.

  • 4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

  • 15Nasyca mię gorzkościami; upija mię piołunem.

  • 19Każe go też boleścią na łożu jego, a we wszystkich kościach jego ciężką niemocą.

  • 3Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;

  • 31Zaprawdę miałbyś mówić do Boga: Przepuść; poniosę, a nie będę się wzbraniał.

  • 67Pierwej niżem się był uniżył, błądziłem; ale teraz wyroku twego przestrzegam.

  • 21Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.

  • 1Psalm Dawidowy ku przypominaniu.